Gratis van leed naar liefde challenge

De challenge waarin je leert verslavende relaties en relatie patronen los te laten en daarvoor in de plaats gezonde relaties aan te gaan.

In de eerste plaats de relatie met jezelf en van daaruit met de ander.

4 dagen, 4 opdrachten, 3 meditaties en 4 webinars

9, 10, 11 en 12 DECEMBER

Kun je er live niet bijzijn dan kun je iedere dag 's avonds de opname terugkijken. Zorg wel dat je iedere dag bijblijft.

Nadat je je hebt aangemeld kom je op de pagina om je in te schrijven voor één van de webinars die ik op donderdag geef.
Wordt ook lid van de besloten Facebook groep van deze challenge.

Heb je een partner of een ex-partner die jou ongelukkig maakt en lukt het maar niet om hier uit te geraken? Of trek je steeds opnieuw die niet beschikbare partner aan? Ik leer je graag wat de redenen zijn en hoe dit anders kan.

Van liefde die pijn doet naar liefde die gelukkig maakt. Is dit wat jij wilt?
Meld je meteen hier aan.

van leed naar liefde challenge

Doe gratis mee!

Doe mee aan de challenge ‘Van leed naar liefde‘ van 9 tot en met 12 december.

Waar? Vanaf je eigen pc laptop of tablet vanaf iedere plek op de wereld.

Wat ga je leren deze 4 dagen?

Dag 1: Wat zijn relatieverslaving en codependentie?

  • Wat zijn de symptomen van beide?
  • Hoe herken je deze symptomen?
  • Wat zijn de verschillen?
  • Meditatie.

Dag 2: Zorgen voor je innerlijke kind

  • De 5-stappen methode.
  • Het doorbreken van verslavende relatiepatronen.
  • Je overlevingsstrategie ontmantelen.
  • Meditaties.

Dag 3: Wat de redenen zijn dat het zo moeilijk is om met een verslavende relatie te stoppen?

  • Wat is trauma binding.
  • Wat is stockholmsyndroom.
  • Wat is cognitieve dissonantie.
  • Wat zijn de 10 tekenen van trauma binding.
  • Meditatie.

Dag 4: Vraag en antwoord webinar.

De ervaring heeft mij geleerd dat er tijdens en na het geven van een challenge enorm veel vragen zijn. Zowel inhoudelijke vragen als vragen over de verschillende van leed naar liefde jaartrajecten en de van leed naar liefde GGZ trajecten. Ik wil deze graag beantwoorden maar liever niet even snel tussendoor. Daarom is het fijn om op de laatste dag van de challenge een vraag en antwoord webinar in te plannen.

De kennis die je hebt opgedaan in de voorgaande dagen krijgt meer diepgang, en de antwoorden op de verdiepende vragen zorgen voor begrip van de noodzaak tot verandering van patronen.

Je hebt een hoop geleerd de afgelopen dagen maar ook gevoeld hoe de kracht van meditatie en innerlijk werk van waarde is. Mogelijk ben je ook bewust geworden dat het niet heel eenvoudig is om zelfstandig zicht te krijgen op je verstrikkingen en je blinde vlekken. Herstel en heling van deze thematiek is namelijk geen proces wat je in 4 uurtjes kunt doorlopen en dan voor eens en altijd klaar is.

Ik vertel je in dit laatste webinar wat wij aanbieden aan jaarprogramma’s zodat jij dit jaar nog oude patronen kunt doorbreken, zelfliefde kunt ontwikkelen en van daaruit fijne relaties zal aantrekken.

Kortom hoe kom je tot diepgaande verandering waardoor je echt anders in relaties zult gaan staan en kunt gaan genieten van een leven vol liefde en vreugde, alleen of samen!

Het is belangrijk om te weten welke patronen in jouw leven aanwezig zijn om ze te kunnen doorbreken.

Heb je deze training al eens eerder gevolgd? Denk dan niet “dat weet ik allemaal al”, want ik deel altijd heel veel nieuwe content. Daarnaast zul je merken dat herhaling je altijd weer nieuwe inzichten brengt.

“Repetition is the mother of skills” en “Kennis is macht”.

Klanttevredenheid

Geen woord teveel of te weinig

"Tijdens de twee ademretreats" Tijdens de twee ademretreats: zeer deskundige begeleiding, heel aangename ruimte om in te verblijven, inclusief heerlijk eten! Claudia zegt geen woord teveel of te weinig en slaat vaak de spijker op de kop. Ook de 2 andere coaches waren deskundig, aanvullend en aangenaam. Ik heb me veilig en in goede handen gevoeld. Er wordt veel gebruik gemaakt van goede muziek tijdens het ademen en dat werkt zeer ondersteunend! Top! Stefanie

Het pad van loslaten

Na de ontmoeting met mijn tweelingziel werd ik enorm getriggerd in mijn verlatingsangst. Voor mij was het een twee jaar durende zoektocht vooraleer ik de juiste hulp aangeboden kreeg op mijn weg naar zelfliefde of wat ik ook vaak mijn pad van loslaten van oude patronen en mezelf heropvoeden noem. De inzichten en bewustwordingen volgden tijdens de coaching elkaar pijn-snel op waardoor ik in een razendsnel tempo in een transformatie terecht kwam waar ik vooral leerde loslaten van de persoon waar ik mij angstvallig aan vast klampte in de hoop dat hij het gat in mijn hart kon opvullen: de leegte, de eenzaamheid en het gebrek aan liefde door mijn emotioneel onbeschikbare ouders. Ik leerde terug voelen wat gezonde grenzen zijn en deze dan ook aan te geven. Mijn oude kindpijnen werden "geheald" zodat ik opnieuw een emotioneel beschikbaar persoon werd. Ik kwam in een staat van algemene tevredenheid terecht waarin ik mijn geluk niet langer liet afhangen van de buitenwereld, maar vooral het geluk vanuit mezelf opnieuw kon ervaren. Een gezond evenwicht herstelde zich in mezelf waardoor ik niet langer moest wegvluchten in één of andere verslaving zoals mijn werk. Mijn zelfliefde werd geactiveerd en ik maakte daar ook tijd en ruimte voor vrij. Een heropvoedingsplan waarin ik in 6 maanden tijd slaagde, gelukkig was er Corona en kon ik ook de tijd en de ruimte nemen om een gezonde balans in mijzelf te herstellen. Van alle therapieën en healings die de afgelopen jaren op mijn pad kwamen, was de coaching bij Claudia toch wel de meest krachtige en succesvolle therapie met blijvende resultaten! Hartelijk dank aan Claudia en haar team. Ook de Ibiza-reis is een sterke aanrader, innerlijk kind werk blijft voor mij de meest belangrijke en helende therapie samen met het ademwerk! Liefs, Luce

Annette

Beste Claudia, Heb net het derde webinar van de challenge gezien. Ik wil je complimenteren. In het oerwoud van coaches steek je er mijns inziens bovenuit. Mooi hoe je zoveel verschillende mensen weet aan te spreken die allemaal op een ander punt in hun ontwikkeling / reis zijn. Groetjes, Annette

Rita

Geen afscheid maar een nieuw begin Met pijn in het hart, heb ik net de laatste groepsdag van het jaartraject bij Claudia, achter de rug. Ik beschouw het niet als het eind, maar eerder als een nieuw begin. Wat een waardevol traject. De theoretische online lessen , absoluut noodzakelijk om te begrijpen waar je in zit .De groepsdagen, niet alleen waardevol, maar zeker de vriendschappen die je er aan overhoudt. En uiteraard ook de individuele sessies. Theorie is niets zonder voelen, en ook voelen heeft theorie nodig. Ik ben dankbaar en blij dat ik voor het jaartraject heb ingetekend, omdat ik die tijd ook echt nodig had. Het is een heel proces. Aanvankelijk laat je maar toe wat je kan toelaten.Omdat we meester zijn in het uit de weg gaan van onze oude kindpijn. Het bewust worden daarvan is een hele weg. Dan weer een stukje theorie en dan weer een stukje ervaren en doorvoelen. Om al zo de puzzel, de blauwdruk van je eigen leven te leren kennen. Het gaat echt om het leren kennen van jezelf. De moed en het lef hebben om je niet langer afhankelijk te maken van de liefde en erkenning van een ander. Voor ik aan dit traject begon , had ik nog nooit van de begrippen codependentie en relatieverslaving gehoord. En ik heb lang, zoals dat bij elke verslaving hoort, in de ontkenning gezeten. Maar gaandeweg laat je meer en meer stukken van jezelf toe. Ga je de communicatie met jezelf aan, worden je kindtrauma’s zichtbaar , en kan je jezelf gaan helen. Belangrijk in dit heel traject is dan ook, de herhaling van de lessen. En gelukkig kan dat, omdat je levenslang toegang hebt. In het begin, laat je maar toe wat je op dat moment aankan. Later op je weg, bij herhaling van een les, hoor je net weer andere dingen en kan je weer een stapje dieper herstel toelaten. Ik kan nu voelen wanneer ik in mijn trance schiet. “Trance” , was eerst een theoretisch begrip voor me maar nu kan ik duidelijk voelen, dat als de ander zich niet goed voelt , er als het ware een energie uit mij stroomt naar de ander, en ik onmiddellijk de pijn daar wil weghalen. Ik ben dan volledig weg van mezelf. En ik verwar dit zelfs met liefde. Doordat ik denk dat ik liefde voel voor de ander, geraak ik op die manier verstrikt in een ongezonde relatie. Want ik heb mezelf verlaten om voor de ander te zorgen. En paradoxaal genoeg ,omdat ik mezelf verlaten heb, verwacht ik van de ander dat hij of zij me weer heel laat voelen. Ik ervaar meer en meer dat de sleutel tot zelfbevrijding ligt in het verbinden met mezelf. In die diepe verbinding, vind ik mijn kracht terug. Los van de ander. Los van de afhankelijkheid. Ik wens jullie allen een mooi proces toe. Hartelijk dank Claudia Krumme, voor de liefdevolle begeleiding. Liefs Rita

‘ Ervaring event ‘

Mooi event voelde vooral liefde. De adem sessie was super waardevol. Het was een hele fijne dag. Groetjes, Peter

Ik voel eindelijk verbinding, liefde en warmte voor mezelf

Ik heb de laatste jaren al best veel bijgeleerd, ik ben veel zelfbewuster geworden. Lang ben ik op zoek naar mezelf geweest en lang ben ik op zoek geweest naar antwoorden op vragen die ik had. Zoals “waarom doe ik de dingen zoals ik ze doe”? Waarom ben ik alleen / zonder relatie? Etc. De laatste jaren heb ik veel antwoorden gekregen. Ik heb mogen leren wie ik ben, hoe mijn patronen in elkaar zitten, door welke drijfveer ik onbewust aangestuurd wordt. En ik heb bijgeleerd hoe ik bewuster kan worden, zodat ik steeds minder op de automatische piloot stuur, maar veel meer zelf aan het stuur zit. Bewust wording creëert keuze en keuze geeft meer balans. Hetgeen ik nu aan het doen met dmv jouw programma geeft nog meer verdieping en helderheid, dus nog meer antwoorden op vragen en dat is heerlijk, het is een feest van herkenning, zo fijn dat er nu “woorden” aan gehangen worden zodat er veel meer duidelijkheid is voor mezelf en begrip naar mezelf. Het is zo fijn steeds meer puzzelstukjes te ontvangen. Ik kan steeds beter plaatsen wat het is en waarom het is. Heel fijn vind ik de opbouw van je programma, elke keer een korte duidelijke uitleg met een oefening. Ik denk dat omdat ik al behoorlijk bewust ben de oefeningen me “makkelijker” afgaan dan gelijkgestemden die veel meer op onbewust niveau leven. Eerlijk gezegd denk ik dat als ik een aantal jaren geleden aan deze oefeningen was begonnen ik in no time vastgelopen was omdat ik gewoonweg niet goed door had wat ik doe. En met makkelijk bedoel ik meer dat ik het goed kan plaatsen en begrijpen en inzie hoe mijn patroon / drijfveer werkt op dit specifieke onderdeel, super interessant! Alles is een feest van herkenning tot nu toe, het typische type, de kenmerken van RV, de functie van verslaving, de hechtingsstijl, uitleg hoe RV ontstaat, de emo cyclus, de fasen van het herstel proces (en halleluja ik kan herstellen, er is een uitweg :-), de toelichting op verschillende methoden (cognitieve therapie, ik heb destijds kennis gemaakt met de scriptcirkel, een eye opener en het delenwerk hoe jij omschrijft heb ik leren kennen als voice dialogue). Heel mooi te ontdekken over het innerlijk kind en dat ik me niet meer alleen voel met een “gat in mijn ziel”, maar steeds meer gevuld, steeds meer bodem krijgt. Fijn om voor haar te mogen zorgen en hierdoor voel ik meer verbinding, warmte en liefde (waar het tenslotte om gaat), en ik weet dat ik mezelf dit kan geven. Ik snap nu ook dat emoties van “het kleine kind marieke” kan zijn, en zie dus het onderscheid tussen kind en volwassen. Ik heb de laatste jaren enorm veel bijgeleerd over beperkende gedachten en overtuigingen en hoe waanzinnig het werkt als je een beperkende overtuiging kunt doorbreken! Kortom, met jouw programma valt er voor mij nog meer samen en dat is super fijn! Het idee dat ik hier uit kan komen en dat ik in staat zal zijn een gezonde, liefdevolle relatie op kan bouwen met mezelf en met anderen zet mijn motor aan om dit programma goed door te werken, me eigen te maken. Er is niets liever wat ik wil, ik wil emotioneel gezond zijn. Ik heb hier al last van sinds ik me kan herinneren, wist nooit goed wat het was, en nu is het duidelijk en weet ik wat ik kan doen, hoe waanzinnig & geweldig is dat! Ik was al een heel eind op weg, maar dit is de kers op de taart :-). Ik weet zeker dat het me lukt. Ik heb ook altijd gezegd, mocht ik ooit moeder worden dan wil ik het anders voor mijn kind, maar ja, hoe dan? En nu is dat allemaal duidelijk, echt ik vind het fantastisch! Ik ben enorm dankbaar dat ik dit alles bijleer en dat ik het kan doorgeven aan mijn allerliefste dochtertje en aan anderen. Dankjewel lieve Claudia dat jij zoveel energie, liefde en moeite in dit mooie programma hebt gestopt en anderen wilt helpen, dikke knuffel! Groetjes, Marieke

‘ Ervaring event ‘

Heel leerzaam ook al zit je in een gezonde relatie komen er nog steeds dingen naar boven van vroeger. Ik zou het event alleen aanraden aan mensen die ook echt willen veranderen anders heeft het geen nut. Xxx Soraya

Mooi aanbod

De methodieken die Claudia en haar team aanbieden hebben mijn leven verrijkt!

Me & Anorexia

The first sign of Anorexia appeared for me when I just turned fifteen, in October 2014. Time had passed and I had grown increasingly anxious and unhappy about all the changes occurring in my body due to adolescence. On the outside, I seemed to be totally fine according to my surroundings, but in front of the mirror the reflection appearing made me feel unhappy, no matter what other people would tell me; I felt fat. Since a very young age I had been very active doing sports and I had recently discovered a true passion for long distance running. Being physically active, I knew that there was no risk for me to have any weight problems, but still my complex grew increasingly more important and it was taking over my life. Too many changes were occurring at the same time, more and more, I started to question my appearance and how I would look after this metamorphosis. Being constantly surrounded by Medias telling us how we should look and how we shouldn’t, I felt scared not to be good enough and to be rejected. I decided that there was no other solution than to control those changes. Since the beginning I only had very good intentions, deciding to make sure that I ate very healthily. But I gradually got lost in confusion and I started to eat less and less. I became literally scared of food, scared that the moment it would enter my mouth it would make me blow like a balloon. Mealtime became an enemy for me, and controlling what I was going to eat became the only reason for me to get up in the morning. Every day I drew back into my world of isolation, in which I was all alone with a little voice telling me what I was allowed to eat or not. This little terrorist had taken power over me. I was getting more and more tired, sometimes I even felt dizzy and my performance in running was not improving either. This upset me a lot but I couldn’t eat, the terrorist said no. I didn’t possibly understand why I felt so sad and absent-minded now that I had that control. I wasn’t being myself and although I tried, I couldn’t hide it. My mother slowly realized that my way of eating had changed and that it wasn’t at all suitable for the amount of sport I was doing. She tempted to warn me but I did not want to listen. I felt harassed and I was scared she would take away from me this control I was holding on so tight. Time passed and I had already lost three kilos, when I got a serious stomach flew which made me loose five additional kilos. At that time my mother seriously banged at my door and woke me up, in a rather harsh and straight forward manner. But miraculously that’s how she brought me back to reality and made me take my first step to recovery. I was scared to let go of the control the terrorist was offering me but somehow, I knew deep down, that I had to trust my mother. In addition, the new reflection in the mirror told me that this was not how I truly wanted to be. I was battling my way out of the grasps of my terrorist, admitting my disease and determined to get help. After staying a few days in Hospital, to make sure that I was in good conditions, with the entire support of my school, my friends and my family, I started taking regularly part in supervised groups in wish I was able to share my situation with other people having similar problems. By this mean I was able to learn more myself about what was happening to me, and realized most importantly, that I wasn’t alone. I tried to stay as open as possible about my terrorist because I was aware that isolation was a true danger. I wasn’t yet stronger than him and he could easily make me fall down the stairs again. I knew that staying honest and talking about it would be a security against forgetfulness. Anorexia is in fact, a disease which puts you in constant denial and the best way to act against it, primarily, is to stay honest to yourself and others. This is what saved me from never setting free from the lie I lived in. With the help of a nutritionist, I learnt to overcome my fear of food and I slowly started to enjoy it again. She gave me enough information to get back to a healthy weight again, but still, the unrealistic fear of getting fat was still anchored deep down in me. I then met Claudia Krumme who worked with me at a psychological level to help me overcome my fears. I gradually became more aware that the little voice commanding me was in fact Anorexia. I became stronger than the terrorist, and I finally was able to tell him off. I started to work on myself, trying to understand the roots of my disease. Through Mrs. Krumme’s process of working, involving the analysis of feelings of the individual, I finally learnt one essential thing. I realized that all the love of the world would not be enough to make me happy, until I would start accepting and loving myself first. People believing in me wouldn’t bring me faith until I would start to believe in myself. I realized that finally I was entirely alone, no one could make me decide to make me gain weight or change my state of mind apart from myself. I was the pill who could cure the illness. That was as far as my surroundings could lead me. I had to trust myself, have the courage to let go of my fears and make my steps, even if the road would be long and hard. Soon enough I decided that I had to use the same intense determination with which I had come down this sinister hole, to come back up again. I personally have to say that having clear goals helped me a lot. I want to lead a healthy life, and I want to take my passion for running further. In hard times, I remind myself those goals and they bring me hope and keep me going. Now waking up in the mornings, I feel I am growing stronger, daring, little by little, to let go from all my fears. I acknowledge the fact that I haven’t yet reached the end of the path of my recovery. The biggest part of it is yet to come: accepting myself just as I am. This step is indisputably one that each human being has to take, in order to survive throughout the life he has been given. I can see a very positive prospect in the course of my experience with Anorexia; my personal issues becoming so dominant over my existence at a rather young age, I realized that life has already given me a chance to learn the skill of acceptance of oneself, a skill which most of the people only attain towards the middle of their lives. Similarly, life has given me the opportunity to aquire serenity, tolerance, confidence and trust in myself, a challenge that I am willing to take. It wants me now, to let my mind come to peace with my body, a body with which I am destined to live with until the very last day. As to this day, I learnt not to suppress it. On the contrary, I am aware that throughout my life, in difficult time involving stress, anxiousness and doubt, he will be there to hunt me again telling me I am not good enough whatever I do. In those hard times, I manage to detect this terrorist, I analyze what he tells me but most importantly I do NOT listen to him. I give myself the choice of not giving it any importance and that is precisely what makes my strength. The healthy part of me has taken back the lead. I realized that Health, Happiness and my passion for running are much more important to me than the vicious quest of being the skinniest possible. I am thankful for all the support I am given and I consider myself unbelievably lucky to be supported by such caring people. I want to thank my family, the school staff for their amazing support, and Claudia Krumme for her help and guidance. But I am particularly grateful to my mother who since the first day was determined to help me defeat my little terrorist.

Sylvia

Hoi Claudia, Ik vond het zomerpakket ontzettend waardevol en heb er veel aan gehad. Erg herkenbaar om patronen te ontmantelen en kindstukken te verwerken en nieuw gedrag in te zetten. Het meest waardevol vond ik de meditaties en de praktische tools. Ik heb geen opmerkingen verder. Ik heb inmiddels het pakket aan minstens drie anderen geadviseerd die het ook gekocht hebben. Zij zijn collega’s/cliënten van mij. Ik had info aangevraagd over de inzet van het materiaal bij cliënten en een cursus hieromtrent. Ik zag het al voorbij komen op facebook. Dank je wel! met vriendelijke groet, Sylvia

Praktische details

favicon

Wanneer?

Elke dag van deze challenge houd ik van 10.00 tot 11.00 uur een live webinar. Via de chat kun je me al je vragen stellen over het onderwerp van die dag. Nadat je je hebt aangemeld, ontvang je een e-mail van me met de inschrijflink voor de het webinar van donderdag.

favicon

Video

Kun je er een keer niet bij zijn? Dat is natuurlijk jammer, maar geen enkel probleem: ik stuur de video van het webinar plus de opdracht, meditatie, of visualisatie per e-mail naar je toe. Zo kun je toch nog meedoen!

favicon

Opdracht

Elke dag krijg je een opdracht die je kunt delen in de besloten Facebookgroep. Dat is natuurlijk niet verplicht, maar het is wel een mooie kans om elkaars spiegel te zijn en van elkaar te leren!

Over Claudia

Mijn naam is Claudia Krumme. Ik ben 50 jaar, geboren en getogen in Amsterdam.

Al vanaf jonge leeftijd ben ik geïnteresseerd in de drijfveren van de mens. Waarom doen we wat we doen? En waarom doen we soms niet wat we eigenlijk diep van binnen zouden willen doen?

Tegelijkertijd werd ik aangetrokken tot spanning en heel veel avontuur. Hierdoor heb ik op jonge leeftijd niet gekozen voor de theoretische leerweg maar vooralvoor het ervaringsleren…. Een pad van middelengebruik, destructieve relaties met verslaafde en narcistische partners wat me uiteindelijk de weg heeft geleid naar onvoorwaardelijke liefde, heling en herstel.

Claudia krumme

Voel je dat dit echt iets voor jou is? Meld je dan aan voor deze challenge!

Doe mee aan de challenge ‘Van liefde die pijn doet naar liefde die blij maakt’ en ontvang voortaan ook mijn artikelen en podcast over verslavende relaties, afhankelijkheidspatronen, verlatingsangst bindingsangst en nog veel meer.

De challenge waarin je leert om echt van jezelf te houden, zodat je de behoeften en wensen van anderen niet meer belangrijker maakt dan die van jezelf.