Gratis van leed naar liefde challenge

De challenge waarin je leert verslavende relaties en relatie patronen los te laten en je in plaats daarvan gezonde relaties aan te gaan.

In de eerste plaats een liefdevolle, vreugdevolle relatie met jezelf en van daaruit met de ander.

4 dagen, 4 opdrachten, 3 meditaties en 4 webinars

SCHRIJF JE IN VOOR DE WACHTLIJST

Zodra de data bekend zijn van de eerstvolgende challenge mailen wij je.

Heb je een partner die jou ongelukkig maakt en lukt het maar niet om eruit te komen?

Of heb je een ex-partner die je maar niet los kunt laten?

Of trek je steeds opnieuw die niet beschikbare partner aan?

Ik leer je graag hoe dat komt en hoe dit anders kan.

 Is dit wat jij wilt?
Meld je meteen hier aan en zorg dat je er live bij bent of de replay binnen 24 uur terugkijkt.

van leed naar liefde challenge

Doe gratis mee!

Doe mee aan de challenge ‘Van leed naar liefde‘ van 9 tot en met 12 december.

Waar? Vanaf je eigen pc laptop of tablet vanaf iedere plek op de wereld.

Wat ga je leren deze 4 dagen?

Dag 1: Wat zijn relatieverslaving en codependentie?

  • Wat zijn de symptomen van beide?
  • Hoe herken je deze symptomen?
  • Wat zijn de verschillen?
  • Meditatie doorbreek je verlatingsangst

Dag 2: Zorgen voor je innerlijke kind

  • Wat hechting is.
  • Welke verschillende hechtingsstijlen zijn er en hoe werken deze door in je volwassen relaties
  • Welke trauma reacties zijn er en hoe worden deze de rest van je leven ingezet als je ze geen halt toeroept
  • Meditatie doorbreek je bindingsangst

Dag 3: Wat de redenen zijn dat het zo moeilijk is om met een verslavende relatie te stoppen?

  • Wat is trauma binding.
  • Wat is stockholmsyndroom.
  • Wat is cognitieve dissonantie.
  • Wat zijn de 10 tekenen van trauma binding.
  • Meditatie.

Dag 4: Vraag en antwoord webinar.

De ervaring heeft mij geleerd dat er tijdens en na het geven van een challenge enorm veel vragen zijn. Zowel inhoudelijke vragen als vragen over de verschillende van leed naar liefde trajecten. Ik wil deze graag beantwoorden maar liever niet even snel tussendoor. Daarom is het fijn om op de laatste dag van de challenge een vraag en antwoord webinar in te plannen.

De kennis die je hebt opgedaan in de voorgaande dagen krijgt op deze dag meer diepgang, en de antwoorden op de verdiepende vragen zorgen voor begrip van de noodzaak tot verandering van patronen.

Je hebt een hoop geleerd de afgelopen dagen maar ook gevoeld hoe de kracht van meditatie en innerlijk werk van waarde is. Mogelijk ben je ook bewust geworden dat het niet heel eenvoudig is om zelfstandig zicht te krijgen op je verstrikkingen en je blinde vlekken.

Herstel en heling van destructieve relaties en patronen is namelijk geen proces wat je in 4 uurtjes kunt doorlopen en dan voor eens en altijd klaar is.

Ik vertel je in dit laatste webinar wat wij aanbieden aan jaarprogramma’s zodat jij dit jaar nog oude patronen kunt doorbreken, zelfliefde kunt ontwikkelen en van daaruit fijne relaties zal aantrekken.

Kortom hoe kom je tot diepgaande verandering waardoor je echt anders in relaties zult gaan staan en kunt gaan genieten van een leven vol liefde en vreugde, alleen of samen!

Het is belangrijk om te weten welke patronen in jouw leven aanwezig zijn om ze te kunnen doorbreken.

Heb je deze training al eens eerder gevolgd? Denk dan niet “dat weet ik allemaal al”, want ik deel altijd weer nieuwe content. Daarnaast zul je merken dat herhaling je weer nieuwe inzichten brengt.

“Repetition is the mother of skills” en “Kennis is macht”.

Klanttevredenheid

‘ Ervaring event ”

Het was een superdag. Wauw! Ik zou de dag zeker aanraden. Groetjes, Caroline

Karin

Uit nieuwsgierigheid aangemeld en dit slaat in als een bom.. Voor het eerst voel ik dat ik iets kan met al deze confronterende informatie. Groetjes, Karin

Herhaling en verdieping werkt! 

De nieuwe begrippen counter-dependentie en interdependentie wekken mijn aandacht. Ik wil je bedanken voor jouw prachtig werk. Het heeft me 2 jaar gekost vooraleer ik kon “zien” of “aanvaarden" dat codependent gedrag ook mijn gedrag was. Ik leer veel van jou, ook al volg ik het programma niet helemaal zoals de bedoeling is. Het heeft ook een tijdje geduurd vooraleer ik de waarde zag van het contact met het innerlijk kind. Het heeft me al zoveel rust gegeven. Het is ook prachtig om te zien hoe jij steeds verder openbloeit en verder groeit in jouw programma. Ik vind het ontzettend knap hoe goed jij deze zaken kan verwoorden, met respect, warmte en voldoende neutraliteit. Dank je! Liefs, Anja

Via Zoom en s’avonds

Ik vond het heel fijn dat de behandeling via ZOOM kon, de gesprekken met de hoofdbehandelaar ‘s avonds konden en er de extra optie voor een tweedaagse (groeps)dagbehandeling was.

Anoniem

Heel hartelijke dank Claudia! Ik ben zo blij dat ik het 1 op 1 traject volg bij jouw GGZ traject. Het is zo fijn dat ik me eindelijk begrepen voel en dat ik nu echt de kern kan aanpakken. Ik heb nu alle hoop op genezing! Ik heb het gevoel alsof ik hier mijn hele leven op heb gewacht, en nu eigenlijk heb gevonden. Dankjewel dat je deze organisatie begonnen bent. Anoniem

Merel

“Toen ik Claudia Krumme vond zat in een manipulatieve relatie met een narcist waar ik op eigen kracht niet uit kwam. Claudia begreep wat ik doormaakte. Zonder te oordelen luisterde ze mijn verhaal aan. Al snel kreeg ik door dat ik echt leed aan relatieverslaving en codependentie. Tijdens het traject heb ik veel onverwerkt verdriet kunnen uiten.Ik kreeg veel inzichten, werd steeds krachtiger en vond mezelf steeds meer waard. Nu, 6 jaar later heb ik een (nieuwe) gezonde, gelijkwaardige relatie. Ik stel gezonde grenzen en zal deze nooit meer verbreken. Mijn verleden heb ik een plek kunnen geven. Dat was toen. Ik leef nu gelukkig! Mijn dank is enorm want leven zonder een relatieverslaving is zoveel fijner”. Merel uit Haarlem

Super waardevolle ervaring

De week op Ibiza, was voor mij erg helpend om het materiaal van de online cursus, beter te begrijpen. Direct ondergedompeld worden in de ervaring, het delen met mensen, die met dezelfde thematiek worstelen in hun leven. Het gevoel, dat je dus niet de enige bent . De steun en liefde ervaren van zowel de professionele begeleiders, als van de medecursisten. De rust van de mooie natuur om je heen. De variëteit van de cursus, telkens komt er weer een andere manier om aan jezelf te werken, aangereikt. Alles in een veilige omkadering. Super waardevolle ervaring. Dank je Claudia. Liefs Mulders Rita

Levensveranderend

Dank je Claudia. Ik ben 53 en heb vele destructieve relaties gehad met vrouwen met een stoornis, de laatste vernietigend met een verborgen narciste. Ik heb nu zoveel geleerd van jou in een hele korte tijd. Levens veranderend... dat merk ik nu al. Voor het eerst voel ik liefde opkomen voor mezelf. Liefs, Nancy

Me & Anorexia

The first sign of Anorexia appeared for me when I just turned fifteen, in October 2014. Time had passed and I had grown increasingly anxious and unhappy about all the changes occurring in my body due to adolescence. On the outside, I seemed to be totally fine according to my surroundings, but in front of the mirror the reflection appearing made me feel unhappy, no matter what other people would tell me; I felt fat. Since a very young age I had been very active doing sports and I had recently discovered a true passion for long distance running. Being physically active, I knew that there was no risk for me to have any weight problems, but still my complex grew increasingly more important and it was taking over my life. Too many changes were occurring at the same time, more and more, I started to question my appearance and how I would look after this metamorphosis. Being constantly surrounded by Medias telling us how we should look and how we shouldn’t, I felt scared not to be good enough and to be rejected. I decided that there was no other solution than to control those changes. Since the beginning I only had very good intentions, deciding to make sure that I ate very healthily. But I gradually got lost in confusion and I started to eat less and less. I became literally scared of food, scared that the moment it would enter my mouth it would make me blow like a balloon. Mealtime became an enemy for me, and controlling what I was going to eat became the only reason for me to get up in the morning. Every day I drew back into my world of isolation, in which I was all alone with a little voice telling me what I was allowed to eat or not. This little terrorist had taken power over me. I was getting more and more tired, sometimes I even felt dizzy and my performance in running was not improving either. This upset me a lot but I couldn’t eat, the terrorist said no. I didn’t possibly understand why I felt so sad and absent-minded now that I had that control. I wasn’t being myself and although I tried, I couldn’t hide it. My mother slowly realized that my way of eating had changed and that it wasn’t at all suitable for the amount of sport I was doing. She tempted to warn me but I did not want to listen. I felt harassed and I was scared she would take away from me this control I was holding on so tight. Time passed and I had already lost three kilos, when I got a serious stomach flew which made me loose five additional kilos. At that time my mother seriously banged at my door and woke me up, in a rather harsh and straight forward manner. But miraculously that’s how she brought me back to reality and made me take my first step to recovery. I was scared to let go of the control the terrorist was offering me but somehow, I knew deep down, that I had to trust my mother. In addition, the new reflection in the mirror told me that this was not how I truly wanted to be. I was battling my way out of the grasps of my terrorist, admitting my disease and determined to get help. After staying a few days in Hospital, to make sure that I was in good conditions, with the entire support of my school, my friends and my family, I started taking regularly part in supervised groups in wish I was able to share my situation with other people having similar problems. By this mean I was able to learn more myself about what was happening to me, and realized most importantly, that I wasn’t alone. I tried to stay as open as possible about my terrorist because I was aware that isolation was a true danger. I wasn’t yet stronger than him and he could easily make me fall down the stairs again. I knew that staying honest and talking about it would be a security against forgetfulness. Anorexia is in fact, a disease which puts you in constant denial and the best way to act against it, primarily, is to stay honest to yourself and others. This is what saved me from never setting free from the lie I lived in. With the help of a nutritionist, I learnt to overcome my fear of food and I slowly started to enjoy it again. She gave me enough information to get back to a healthy weight again, but still, the unrealistic fear of getting fat was still anchored deep down in me. I then met Claudia Krumme who worked with me at a psychological level to help me overcome my fears. I gradually became more aware that the little voice commanding me was in fact Anorexia. I became stronger than the terrorist, and I finally was able to tell him off. I started to work on myself, trying to understand the roots of my disease. Through Mrs. Krumme’s process of working, involving the analysis of feelings of the individual, I finally learnt one essential thing. I realized that all the love of the world would not be enough to make me happy, until I would start accepting and loving myself first. People believing in me wouldn’t bring me faith until I would start to believe in myself. I realized that finally I was entirely alone, no one could make me decide to make me gain weight or change my state of mind apart from myself. I was the pill who could cure the illness. That was as far as my surroundings could lead me. I had to trust myself, have the courage to let go of my fears and make my steps, even if the road would be long and hard. Soon enough I decided that I had to use the same intense determination with which I had come down this sinister hole, to come back up again. I personally have to say that having clear goals helped me a lot. I want to lead a healthy life, and I want to take my passion for running further. In hard times, I remind myself those goals and they bring me hope and keep me going. Now waking up in the mornings, I feel I am growing stronger, daring, little by little, to let go from all my fears. I acknowledge the fact that I haven’t yet reached the end of the path of my recovery. The biggest part of it is yet to come: accepting myself just as I am. This step is indisputably one that each human being has to take, in order to survive throughout the life he has been given. I can see a very positive prospect in the course of my experience with Anorexia; my personal issues becoming so dominant over my existence at a rather young age, I realized that life has already given me a chance to learn the skill of acceptance of oneself, a skill which most of the people only attain towards the middle of their lives. Similarly, life has given me the opportunity to aquire serenity, tolerance, confidence and trust in myself, a challenge that I am willing to take. It wants me now, to let my mind come to peace with my body, a body with which I am destined to live with until the very last day. As to this day, I learnt not to suppress it. On the contrary, I am aware that throughout my life, in difficult time involving stress, anxiousness and doubt, he will be there to hunt me again telling me I am not good enough whatever I do. In those hard times, I manage to detect this terrorist, I analyze what he tells me but most importantly I do NOT listen to him. I give myself the choice of not giving it any importance and that is precisely what makes my strength. The healthy part of me has taken back the lead. I realized that Health, Happiness and my passion for running are much more important to me than the vicious quest of being the skinniest possible. I am thankful for all the support I am given and I consider myself unbelievably lucky to be supported by such caring people. I want to thank my family, the school staff for their amazing support, and Claudia Krumme for her help and guidance. But I am particularly grateful to my mother who since the first day was determined to help me defeat my little terrorist.

Tine

Dank je zeer inspirerend webinar, heb je challenge al eerder gevolgd en je boek besteld....heel veel dank mooi mens ben je! Liefs, Tine

Praktische details

favicon

Wanneer?

Elke dag van deze challenge houd ik van 10.00 tot 11.00 uur 11::30 een live webinar. Via de chat kun je me al je vragen stellen over het onderwerp van die dag. Nadat je je hebt aangemeld, ontvang je een e-mail met de inschrijflink voor het webinar van donderdag. Vergeet je hier niet apart voor in te schrijven.

favicon

Video

Kun je er een keer niet bij zijn? Dat is natuurlijk jammer, maar geen enkel probleem: ik stuur de video van het webinar plus de opdracht, meditatie, of visualisatie per e-mail naar je toe. Zo kun je toch nog fijn meedoen!

favicon

Opdracht

Elke dag krijg je een opdracht die je kunt delen in de besloten Facebookgroep. Dat is natuurlijk niet verplicht, maar het is wel een mooie kans om elkaars spiegel te zijn en van elkaar te leren!

Over Claudia

Mijn naam is Claudia Krumme. Ik ben 51 jaar, geboren en getogen in Amsterdam.

Al vanaf jonge leeftijd ben ik geïnteresseerd in de drijfveren van de mens. Waarom doen we wat we doen? En waarom doen we soms niet wat we eigenlijk diep van binnen zouden willen doen?

Tegelijkertijd werd ik aangetrokken tot spanning en heel veel avontuur. Hierdoor heb ik op jonge leeftijd niet gekozen voor de theoretische leerweg maar vooral voor het ervaringsleren…. Een pad van middelengebruik, destructieve relaties met verslaafde en narcistische partners wat me uiteindelijk de weg heeft geleid naar onvoorwaardelijke liefde, heling en herstel.

Claudia krumme

Voel je dat dit echt iets voor jou is? Meld je dan aan voor deze challenge!

Doe mee aan de challenge ‘Van liefde die pijn doet naar liefde die blij maakt’ en ontvang voortaan ook mijn artikelen en podcast over verslavende relaties, afhankelijkheidspatronen, verlatingsangst bindingsangst en nog veel meer.

De challenge waarin je leert om echt van jezelf te houden, zodat je de behoeften en wensen van anderen niet meer belangrijker maakt dan die van jezelf.