Codependentie
De laatste vorm van verslavende relaties die ik wil bespreken is codependentie. Eigenlijk heeft codependentie een aparte positie ten opzichte van relatie en liefdesverslaving. Waar relatie en liefdesverslaving duidelijk twee vormen van verslavende relaties zijn (die weliswaar vaak in elkaar overlopen), heeft codependentie een dubbelrol. Enerzijds is het een vorm van een verslavende relatie, verslaafd aan de goedkeuring en bevestiging van andere mensen. Maar anderzijds ligt codependentie een laagje dieper in ons bewustzijn dan relatieverslaving en liefdesverslaving. Naar mijn mening is het de onderlaag van álle vormen van verslaving. Het is eerste reactie, de basis overlevingsstrategie op een onveilige hechting met je ouders of in reactie op ouders die emotioneel onbeschikbaar waren. Vanuit deze laag van codependentie kan vervolgens een (relatie)verslaving op een specifiekere manier tot uiting komen, of niet. Het kan ook zijn dat je enkel codependent symptomen vertoont, maar geen relatie, liefdesverslaving ontwikkelt. In dat geval lijd je enkel aan codependentie en ben je verslaafd aan de goedkeuring van anderen. Om het visueel te maken, zou je codependentie kunnen voorstellen als een hand. De hele hand symboliseert codependentie en de vingers aan de hand de verslavingen die daaruit voortkomen.
Ik zal zo uitgebreid terugkomen op de verschillen en overeenkomsten van de verschillende vormen en zal eerst wat meer vertellen over wat codependentie is.
De letterlijke vertaling van codependentie is ‘mede afhankelijkheid’. Het begrip is ontstaan in de jaren vijftig en werd oorspronkelijk gebruikt als benaming voor partners van alcoholisten en drugsverslaafden (hiervoor wordt nu de term co-verslaving gebruikt). Ze ontdekten dat partners van verslaafden allemaal leken te kampen met sterke gevoelens van schaamte, boosheid, pijn en verdriet. Deze gevoelens stonden in relatie tot de verslaafde die het middelpunt vormde van alle problemen in het gezin. Later ging men echter inzien dat deze gevoelens óók voorkwamen in andere disfunctionele gezinnen en dat deze gevoelens vaak blijven, ook wanneer de verslaafde partner herstelde van zijn verslaving. op het moment dat de verslaafde partner herstelde van actieve verslaving, bleef het gedrag van de partner in stand. Dit gedrag kenmerkte zich door pleasen, overmatig zorgen en verantwoordelijkheden van de ander overnemen terwijl het eigenlijk niet meer nodig was! De problematiek zat dus in de persoon zelf en was geen directe consequentie van de verslaving van de ander maar werd getriggerd door de verslaving van de ander.
De conclusie was dat codependentie een op zichzelf staande aandoening bleek. Een overlevingsstrategie. Vaak bleek dat die partner uit een gezin kwam waar verslaving of emotionele onbeschikbaarheid aan ten grondslag lagen waardoor er wel een gevoeligheid voor codependentie latent aanwezig was maar een trigger van buitenaf nodig was (de verslaafde of hulpbehoevende partner) om het gedrag tot uiting te kunnen laten komen. Zelf hanteer ik als definitie van codependentie dat het een trance is waarin je de wensen en behoeftes van een ander belangrijker maakt dan die van jezelf. Codependentie is ‘automatische piloot’ gedrag waar je zelf geen macht over hebt. Je ervaart machteloosheid als je handelt vanuit de trance van codependentie en vaak kom je er pas achter dat je vanuit die trance hebt gehandeld, wanneer het al is gebeurd. Als je toch weer ‘ja’ hebt gezegd, terwijl je ‘nee’ bedoelde. of als je toch weer iets voor iemand hebt gedaan uit schuldgevoel. Als je in de trance raakt waarin je de wensen en behoeftes van een ander belangrijker maakt dan de behoeftes en wensen van jezelf, onderneem je niet meer met je volle verstand een actie. Je handelt vanuit het zogenaamde kind bewustzijn waardoor je niet meer vanuit je volwassen bewustzijn kunt reageren. Codependent gedrag is niet altijd gerelateerd aan liefdesrelaties maar kan zich ook manifesteren in de ouder kind relatie, op de werkvloer of in vriendschappen.
Kenmerken en symptomen van codependentie
Wat zijn de primaire kenmerken?
Codependentie is aangeleerd gedrag en dus ook weer af te leren.
Klanttevredenheid
Ria
Mijn gevoelens en mijn overlevingsstrategieën mogen er zijn
Na mijn scheiding dacht ik, oke, ik heb van mijn fouten geleerd, moet ik in volgende relatie op letten.
Ik had een verslavend contact nodig om te leren dat ik serieus dieper op mijn eigen gedrag in moest gaan en moest leren hoe ik dit kon veranderen, wilde ik niet weer zoiets meemaken.
Eerst het nodige op internet gelezen, daarna logischer wijs een coach gezocht in de buurt die verstand heeft van de problematiek relatie verslaving.
Helaas voelde ik me in dit contact niet prettig, dus verder gezocht. Het mooie is dat Claudia webinars geeft waar je gratis aan mee kunt doen. Dat gaf mij de gelegenheid om haar eerst te horen en zien zonder dat ik ergens aan vast zat, want bij de vorige coach was ik natuurlijk met een rotsmoes weggegaan. Ook sprak het mij aan dat Claudia noemt dat ze je op een liefdevolle, strenge manier begeleid. Liefdevol, tja, dat woord gebruik ik zelf niet gauw, Streng, oei, krijg ik op mijn donder, Maar beide woorden spraken mij aan, omdat ik begreep wat ze bedoelde. Ik ben er voor je, maar spreek je ook aan als dat nodig is. En dat is precies wat ik zoek/zocht, begrip, want ja, ik vind het ook fijn om af en toe “gepamperd ” te worden. maar ik vind het ook fijn als mijn gedrag benoemd word, anders leer ik er niets van en dan heb ik er niets aan.
Claudia doet dat op een duidelijke manier, ik mag mijn eigen mening en overtuigingen hebben, zij blijft bij de hare en dat vind ik fijn.
Ik ben begonnen met de online training, die ik voor mijn gevoel niet serieus heb gedaan. Vond het vaak moeilijk om voorbeelden te bedenken bij de opdrachten en stelde dit vaak uit, komt wel. Wel heb ik in deze training geleerd hoe mijn afweer-mechanismes werken en werden ze benoemd. Op het moment dat ik las over de trance, valse hoop, romantische illusie, herkende ik meteen wat er werd bedoelt. Alleen had ik nooit bedacht dat deze mechanismes mij in ongezonde contacten bracht en dat ik hierin iets kon veranderen. Geen idee dat ik er invloed op uit kon oefenen, los van goede voornemens.
Verder heb ik individuele gesprekken met Claudia om dingen uit te diepen. Momenteel volg ik EMDR bij Claudia.
Wat ik vooral fijn vind bij Claudia is dat er nooit een waarde oordeel is welke negatief gedrag ik ook aan haar vertel. Ook niet over gedrag van anderen. En wat ik bijzonder vind, is dat ze altijd de juiste oefening weet wat ik nodig heb op dat moment. Ze laat de regie bij mij, maar geeft sturing hoe we daarmee aan de slag gaan, dat is heel fijn.
Claudia laat alles bij jezelf, neemt niets over, maar staat wel naast je. Dat is erg belangrijk, want het helpt me niet als iemand me niet zelfstandig laat zijn, maar het alleen uitvogelen lukt momenteel ook niet, dus haar hulp hierbij is fijn.
Wat ik vooral geleerd heb, bedacht ik me gisteren dat ik eerst tegen mijn afweer-mechanismes “vocht”, ze afwees, maar ze mogen er nu zijn en door ze er te laten zijn, worden ze milder.
Dit zelfde geld voor mijn gevoelens, in plaats van ze af te wijzen, mogen ze er zijn, hoe kinderachtig soms ook.
Verder is het fijn dat Claudia de tijd naar beneden afrondt, leuk voor de portemonnee, maar geeft ook een fijn gevoel dat het bij een hulpverlener niet alleen om geld verdienen gaat.
Ik vond hulpverlening in het begin een noodzakelijk kwaad, maar zie het nu als een cadeautje aan mijzelf.
Groetjes, Ria
De muur om me heen is weg en voel voor het eerst dat ik de moeite waard ben
Ik ben al jaren bezig mijn relatieverslaving de baas te worden en mijn jeugd te verwerken en had al veel therapieën gedaan en boeken gelezen. Bij Claudia hoorde ik voor het eerst over innerlijk kindwerk en transformational breath. Ik ging de uitdaging aan, vertrouwde erop dat ik verder zou komen bij Claudia, en volgde het online programma met coachingsessies. En wat ben ik verder gekomen!! Met name met het innerlijk kindwerk. De ‘rouwrand’ die altijd om mij heen hing is er af voor mijn gevoel. Mijn jeugd heeft meer een plek gekregen. Ik weet dat ik de moeite waard ben. Sta veel positiever en opener in het leven en ga meer de verbinding met mensen om mij heen aan. Ik vraag meer om hulp. Met mannen blijft het een leerproces. Ik ben nooit klaar, dat weet ik. Maar ik herken veel eerder dat het fout gaat of het een emotioneel niet beschikbare man is, en heb handvaten gekregen om er uit te stappen en bij mezelf te blijven.
Onlangs ging ik mee met Claudia op retraite naar Tenerife. Ik ben nog steeds verwonderd over wat er daar allemaal gebeurd is. Ik weet nu niet alleen dat ik de moeite waard ben, ik vóel het voor het eerst ook. De meditaties, het ademen, de yoga, alles bij elkaar zorgde voor een transformatie bij mij waar ik nog niet mijn vinger op kan leggen maar waar ik heel erg blij mee ben. Er is een muur in en om mijzelf weg lijkt het. Ik maak deel uit van het geheel. Ik mag er zijn. Dat voelt heel fijn. Alsof ik eindelijk thuis bij mezelf ben. Van daaruit kan ik verder.
Namasté Claudia, Marian en Wilna.
Liefs,
Anne
Vandaag de dag leid ik een positief en overwegend gelukkig leven
Onlangs ben ik 4 weken in behandeling geweest bij Smith&Jones vanwege mijn verslaving aan cocaïne en benzodiazepinen. Mijn behandelaar was Claudia Krumme. De behandeling bestond o.m. uit therapiegroepen, lezingen en 1-op-1 gesprekken. Claudia en ik hadden wekelijks 1-op-1 gesprekken waar we mijn verslaving maar ook onderliggende zaken besproken zoals mijn lage gevoel van eigenwaarde en gebrek aan zelfvertrouwen. We hebben ook gesproken over mijn eetverslaving, welke ook onder mijn middelenverslaving bleek te liggen. We hebben gewerkt met een behandelplan met doelen gericht op o.m. het abstinent blijven van middelen, het vergroten van zelfvertrouwen en werken aan een positief zelfbeeld.
Ik voelde me in onze 1-op-1 gesprekken begrepen door Claudia en kon haar daardoor in vertrouwen nemen. Deze 1-op-1 gesprekken zijn waardevol geweest voor mijn persoonlijk herstel. Verder bestond de behandeling uit therapiegroepen welke mede door Claudia werden gefaciliteerd.
Deze groepen zijn vooral waardevol geweest omdat ik veel herkenning en kracht haalde uit de verhalen van mijn groeps- en lotgenoten. Daarnaast kregen we regelmatig lezingen over verslaving- en herstel gerelateerde onderwerpen, onder andere ook gegeven door Claudia.
Door deze lezingen heb ik veel kennis op kunnen doen over verslaving en herstel waardoor ik meer inzicht kreeg ik mezelf en mijn situatie. In de derde week van mijn behandeling heeft er een systeemgesprek plaatsgevonden met mijn ouders. Claudia heeft dit gesprek, samen met een andere behandelaar, geleid. In dit gesprek hebben zowel mijn ouders als ikzelf de ruimte gekregen om onze gedachten en gevoelens te uiten. De behandelaren namen hierbij een onpartijdige en objectieve rol aan. Ik voelde me hierdoor gehoord en begrepen en mijn ouders ook, zoals ik later van ze hoorde. Dit gesprek heeft bijgedragen aan een beter wederzijds begrip tussen mij en mijn ouders en heeft de basis gelegd om onze relatie weer op te bouwen.
Momenteel ben ik bijna 9 jaar in herstel en clean van alle middelen. Vandaag de dag leid ik een positief en overwegend gelukkig leven. Ik ervaar meer en meer rust, zelfvertrouwen en stabiliteit. De behandeling bij Smith&Jones en de begeleiding daarin van Claudia, hebben de basis voor mijn herstel gelegd, ik heb hier de ‘tools’ gekregen waarop ik mijn verdere leven heb kunnen bouwen.
Liefs,
Marsha
Verbinding met mijn moeder
Na vier maanden in het jaartraject bij Claudia en een bijzondere week op Ibiza, merk ik dat ik liever voor mezelf ben geworden. En het mooie is dat mijn omgeving mee verandert. Gister heb ik voor het eerst open met mijn moeder gepraat over vroeger. Ze vroeg me hoe ik beschadigd ben in mijn jeugd en zei dat ze erover wilde praten omdat ze geen idee had hoe en rond liep met het idee dat ze zich schuldig zou moeten voelen. Ik vond het heel moeilijk om het te benoemen en was bang voor een afwijzende reactie, ontkenning of boosheid. Maar ik heb open gepraat en gezegd dat ik als kind in de rol van haar partner terecht ben gekomen. Ik werd haar steun en toeverlaat en zij deelde al haar problemen met mij. Mijn moeder is zelf erg beschadigd in haar jeugd doordat zij een manisch depressieve moeder had en emotioneel en fysiek is mishandeld. Mijn vader dronk en was emotioneel niet beschikbaar voor haar. Er was altijd (de dreiging van) ruzie over zijn drankgebruik. Haar hele huwelijk was ze ongelukkig en als kind wilde ik maar één ding: mijn moeder blij maken en troosten en helpen. Mijn moeder wantrouwt anderen en kon vroeger geen aansluiting vinden bij andere volwassenen. Dus ze vond wat ze nodig had bij mij. Het mooie is dat ze gisteren open stond voor wat ik te zeggen had, al was het moeilijk voor haar om te horen. Ze zei hoe speciaal onze band altijd geweest is voor haar, maar ziet nu in dat het niet passend was bij mijn leeftijd en begrijpt nu ook waarom ik mezelf in het contact met anderen verlies. Ze is blij dat het beter met me gaat en dat ik grenzen stel nu. Voor mij was dit zo fijn. Na al het innerlijk kind-werk had ik geen bevestiging of erkenning meer nodig van mijn moeder. En volledig onverwacht, kreeg ik die nu toch. Wat een cadeau. Voor het eerst in jaren voelde ik me weer verbonden met mijn moeder. Een mooi gesprek vanuit liefde, zonder verwijten, zonder verdedigen, gewoon begrip over en weer. En zij vertelde ook dat ze zoveel niet geleerd heeft in haar jeugd en dat nu met terugwerkende kracht inziet. Bij mij viel een stuk angst weg. Mezelf eerlijk uitspreken is nieuw voor me, maar wat doet het me goed. Dank je wel Claudia Krumme en iedereen hier voor de lessen die ik leer. En ik weet dat dit nog maar het begin is, er wacht nog zoveel moois!
Liefs, Sabine
