10 daagse dagbehandeling Den Ilp

In aanvulling op de individuele trajecten biedt onze GGZ-tak ook groepsbehandelingen aan die gedurende de behandeling gevolgd kunnen worden in aanvulling op het individuele traject.

10-daagse van Leed naar Liefde dagbehandeling

De 10-daagse dagbehandeling is een dagbehandeling die passend is bij de start van jouw traject of halverwege het traject. Centraal staan de thema’s waarin wij gespecialiseerd zijn:

  • Verlatingsangst;
  • Bindingsangst;
  • Emotionele verwaarlozing;
  • Over-afhankelijkheid/codependentie;
  • Schaamte en schuldgevoelens;
  • Innerlijke criticus;
  • Innerlijk kind;
  • Overlevingsstrategieën;
  • Werken met de verschillende persoonlijkeheidsdelen;
  • Parentificatie;
  • Zelfliefde;
  • Hechting;
  • Grenzen;
  • Gezonde relaties;
  • Terugvalpreventie.

Gedurende de bijeenkomsten maak je een verdiepingsslag in het begrijpen van deze onderwerpen en hoe ze bij jou van toepassing zijn.

dagbehandeling codepedentie experts
Bloemen

Daarnaast biedt deze groepsbehandeling de gelegenheid tot lotgenotencontact.

We werken actief met de dynamiek in de groep en onderzoeken wat wij bij elkaar losmaken, om onszelf beter te begrijpen. Ook staan wij stil bij het effect van onze eigen manier van uiten op de ander.

Diversie interventies komen aan bod, zoals: motiverende gespreksvoering, cognitieve gedragstherapie en experiëntiële lichaamsgerichte oefeningen. De groepsgrootte is maximaal 8 deelnemers.

Praktische informatie: de 10-daagse dagbehandeling vindt LIVE plaats op onze locatie in Den Ilp. De 10 dagen zijn over 10 opéénvolgende weken verspreidt. De aanvangstijd is 10:00, de eindtijd 17:00.

Alleen ga je sneller samen kom je verder.

iss_6117_01791

In liefde met jezelf en de ander

In liefde met jezelf en de ander is een nazorg-groep die passend is ten einde van het traject. Wij zijn onlangs gestart met een pilot van deze vorm van groepsbehandeling.

In de nazorggroep richten wij ons op het versterken van de stappen die in het traject al zijn gemaakt. Centraal staat het opnieuw aangaan van (liefdes)relaties, vanuit een onafhankelijke emotioneel beschikbare positie. We onderzoeken en leren hoe je zowel open in contact kunt zijn als jouw grenzen kunt bewaken en aangeven. Hoe je kwetsbaar kunt zijn en tegelijkertijd ook sterk. Hoe je bij jezelf kunt blijven, maar ook bij de ander kunt zijn. Een proces wat gericht is op finetunen en balans aanbrengen. De groepsgrootte is 4-8 deelnemers.

Praktische informatie: de nazorg-groep “In liefde met jezelf en de ander” vindt LIVE plaats in Vianen. In totaal zijn er 7 bijeenkomsten die in de avond worden gegeven, van 19:00-21:00.

Klanttevredenheid

Hennie

Eindelijk een duidelijk en compleet boek, ik las het in één ruk uit en heb nog noot zoveel aantekeningen gemaakt. Herkenning, erkenning, veel aha's en ook confrontatie. Claudia, je noemt de dingen gewoon zoals ze zijn en neemt geen blad voor de mond. Dankzij dit boek heb ik eindelijk inzicht gekregen in mijn relaties en ben ik dit intussen verder aan het uitspitten bij een psychologe. Dankjewel! Groetjes, Hennie

Geen woord teveel of te weinig

"Tijdens de twee ademretreats" Tijdens de twee ademretreats: zeer deskundige begeleiding, heel aangename ruimte om in te verblijven, inclusief heerlijk eten! Claudia zegt geen woord teveel of te weinig en slaat vaak de spijker op de kop. Ook de 2 andere coaches waren deskundig, aanvullend en aangenaam. Ik heb me veilig en in goede handen gevoeld. Er wordt veel gebruik gemaakt van goede muziek tijdens het ademen en dat werkt zeer ondersteunend! Top! Stefanie

Me & Anorexia

The first sign of Anorexia appeared for me when I just turned fifteen, in October 2014. Time had passed and I had grown increasingly anxious and unhappy about all the changes occurring in my body due to adolescence. On the outside, I seemed to be totally fine according to my surroundings, but in front of the mirror the reflection appearing made me feel unhappy, no matter what other people would tell me; I felt fat. Since a very young age I had been very active doing sports and I had recently discovered a true passion for long distance running. Being physically active, I knew that there was no risk for me to have any weight problems, but still my complex grew increasingly more important and it was taking over my life. Too many changes were occurring at the same time, more and more, I started to question my appearance and how I would look after this metamorphosis. Being constantly surrounded by Medias telling us how we should look and how we shouldn’t, I felt scared not to be good enough and to be rejected. I decided that there was no other solution than to control those changes. Since the beginning I only had very good intentions, deciding to make sure that I ate very healthily. But I gradually got lost in confusion and I started to eat less and less. I became literally scared of food, scared that the moment it would enter my mouth it would make me blow like a balloon. Mealtime became an enemy for me, and controlling what I was going to eat became the only reason for me to get up in the morning. Every day I drew back into my world of isolation, in which I was all alone with a little voice telling me what I was allowed to eat or not. This little terrorist had taken power over me. I was getting more and more tired, sometimes I even felt dizzy and my performance in running was not improving either. This upset me a lot but I couldn’t eat, the terrorist said no. I didn’t possibly understand why I felt so sad and absent-minded now that I had that control. I wasn’t being myself and although I tried, I couldn’t hide it. My mother slowly realized that my way of eating had changed and that it wasn’t at all suitable for the amount of sport I was doing. She tempted to warn me but I did not want to listen. I felt harassed and I was scared she would take away from me this control I was holding on so tight. Time passed and I had already lost three kilos, when I got a serious stomach flew which made me loose five additional kilos. At that time my mother seriously banged at my door and woke me up, in a rather harsh and straight forward manner. But miraculously that’s how she brought me back to reality and made me take my first step to recovery. I was scared to let go of the control the terrorist was offering me but somehow, I knew deep down, that I had to trust my mother. In addition, the new reflection in the mirror told me that this was not how I truly wanted to be. I was battling my way out of the grasps of my terrorist, admitting my disease and determined to get help. After staying a few days in Hospital, to make sure that I was in good conditions, with the entire support of my school, my friends and my family, I started taking regularly part in supervised groups in wish I was able to share my situation with other people having similar problems. By this mean I was able to learn more myself about what was happening to me, and realized most importantly, that I wasn’t alone. I tried to stay as open as possible about my terrorist because I was aware that isolation was a true danger. I wasn’t yet stronger than him and he could easily make me fall down the stairs again. I knew that staying honest and talking about it would be a security against forgetfulness. Anorexia is in fact, a disease which puts you in constant denial and the best way to act against it, primarily, is to stay honest to yourself and others. This is what saved me from never setting free from the lie I lived in. With the help of a nutritionist, I learnt to overcome my fear of food and I slowly started to enjoy it again. She gave me enough information to get back to a healthy weight again, but still, the unrealistic fear of getting fat was still anchored deep down in me. I then met Claudia Krumme who worked with me at a psychological level to help me overcome my fears. I gradually became more aware that the little voice commanding me was in fact Anorexia. I became stronger than the terrorist, and I finally was able to tell him off. I started to work on myself, trying to understand the roots of my disease. Through Mrs. Krumme’s process of working, involving the analysis of feelings of the individual, I finally learnt one essential thing. I realized that all the love of the world would not be enough to make me happy, until I would start accepting and loving myself first. People believing in me wouldn’t bring me faith until I would start to believe in myself. I realized that finally I was entirely alone, no one could make me decide to make me gain weight or change my state of mind apart from myself. I was the pill who could cure the illness. That was as far as my surroundings could lead me. I had to trust myself, have the courage to let go of my fears and make my steps, even if the road would be long and hard. Soon enough I decided that I had to use the same intense determination with which I had come down this sinister hole, to come back up again. I personally have to say that having clear goals helped me a lot. I want to lead a healthy life, and I want to take my passion for running further. In hard times, I remind myself those goals and they bring me hope and keep me going. Now waking up in the mornings, I feel I am growing stronger, daring, little by little, to let go from all my fears. I acknowledge the fact that I haven’t yet reached the end of the path of my recovery. The biggest part of it is yet to come: accepting myself just as I am. This step is indisputably one that each human being has to take, in order to survive throughout the life he has been given. I can see a very positive prospect in the course of my experience with Anorexia; my personal issues becoming so dominant over my existence at a rather young age, I realized that life has already given me a chance to learn the skill of acceptance of oneself, a skill which most of the people only attain towards the middle of their lives. Similarly, life has given me the opportunity to aquire serenity, tolerance, confidence and trust in myself, a challenge that I am willing to take. It wants me now, to let my mind come to peace with my body, a body with which I am destined to live with until the very last day. As to this day, I learnt not to suppress it. On the contrary, I am aware that throughout my life, in difficult time involving stress, anxiousness and doubt, he will be there to hunt me again telling me I am not good enough whatever I do. In those hard times, I manage to detect this terrorist, I analyze what he tells me but most importantly I do NOT listen to him. I give myself the choice of not giving it any importance and that is precisely what makes my strength. The healthy part of me has taken back the lead. I realized that Health, Happiness and my passion for running are much more important to me than the vicious quest of being the skinniest possible. I am thankful for all the support I am given and I consider myself unbelievably lucky to be supported by such caring people. I want to thank my family, the school staff for their amazing support, and Claudia Krumme for her help and guidance. But I am particularly grateful to my mother who since the first day was determined to help me defeat my little terrorist.

Ik voel me een andere vrouw

Dit jaar startte ik met een ongelofelijke dip. Ik had oud en nieuw gevierd bij mijn zus met mijn jongste dochter en dacht weer een jaar alleen. Ik vind er zo niks aan. Tien jaar geleden pleegde de vader van mijn kinderen zelfmoord. In de afgelopen jaren heb ik relaties gehad die mij geen geluk brachten en waarin ik mezelf kwijt raakte. Mijn ex, een echte narcist, was gok verslaafd, ontrouw en bedroog mij keer op keer. Toch liet ik het gebeuren en duurde het heel lang voordat ik achter die relatie een punt kon zetten. Daarna volgde een aan uit relatie met een man met bindingsangst. Ik zocht elke keer ‘de schuld’ bij mezelf en dacht als ik het anders zou doen er dan wel echte liefde op mijn pad zou komen. Toen las ik een post van Claudia op Facebook en herkende me zo in het verhaal van elke keer een ongezonde partner aantrekken. Ik boekte een kennismakingscall met Claudia en voelde dat haar traject mij echt zou gaan helpen. Eerder dat jaar was ik gestart bij een psychologe, fijne gesprekken maar het pakte niet het echte probleem aan. De individuele en groepscoachingsessies van Claudia hebben mij zoveel gebracht. Het innerlijk kind- en ademwerk versterkten dat nog eens. Ik voel me een andere vrouw; heb pijn uit het verleden geheeld en weet nu wat mijn valkuilen zijn. Het is ongelofelijk hoe groot de verandering is geweest in een jaar tijd. Als jij ook klaar bent met relaties die je meer kosten dan opleveren, als je echt wilt helen en een liefdevolle relatie met je zelf; want daar begint het, wilt ontwikkelen moet je bij Claudia zijn. Liefs, Susan

Het ademen is m’n favoriet

Terug van Tenerife, waar ik een ontzettend mooie liefdevolle week heb mogen meemaken in het kader van het innerlijk kind. En eerlijk waar, ik heb nog nooit zoiets fijns ervaren. Zoveel warmte, vertrouwen, veiligheid en leerzame momenten terwijl we genoten van de schitterende omgeving, het heerlijke eten en het super relaxte programma waar ik me vol in stortte. Het ademen is m’n favoriet, maar ook de verlichtende "dik-chas" in de morgen van Wilna en Marianne waren een kroon op de dag. Dank je Claudia! Je was top!

Meerdere onsuccesvolle therapieën gehad

Ik ben er twee jaar geleden, na jarenlange depressies, meerdere ongezonde relaties, en meerdere onsuccesvolle therapieën, achtergekomen dat ik codependent ben en zowel verlatingsangst als bindingsangst heb (per relatie wisselend). Uiteindelijk kwam ik op de website van Claudia Krumme terecht. Ik heb me direct aangemeld voor haar therapie. Ik heb zowel haar online programma, de groepstherapie, als de 1 op 1 therapie (dit kan ook via Zoom) gevolgd. In het begin één keer per week, en inmiddels nog eens in de 3 weken. Ik ben behandeld door twee therapeuten en heb van beide ontzettend veel geleerd. Ik ben ontzettend blij met dit traject. Het was niet makkelijk, maar ik heb geleerd van mezelf te houden en mezelf te accepteren zoals ik ben. Ook heb ik nu, na meer dan 50 jaar, al ruim een jaar een gezonde relatie. Ik zal Claudia en team altijd dankbaar zijn voor hun hulp. Juist omdat zij allemaal ervaringsdeskundig zijn, snappen ze volledig hoe naar we ons soms kunnen voelen, en dat is zo fijn! Paula

‘ Ervaring event ‘

Hele mooie dag met nieuwe inzichten. Ik zou het event aan iedereen aanraden. Leerzaam voor iedereen. Xxx Maria

Goede deskundige en liefdevolle trainers

De yoga en adem retraite op Tenerife vond ik zeer waardevol, zowel breed als diepgaand. Het heeft mij opnieuw de essentie van mijn eigen trainerschap doen ontdekken. Je wordt uitgenodigd en uitgedaagd om ‘terug te keren’. Gelukkig met ruimte voor humor en eigengereidheid. Pracht begin van elke dag met meditatie en behandeling van de yama’s, dan de middag met de ademsessies die mij van een verkrampt naar een open bewustzijn hebben kunnen brengen, vooral dankzij een zeer goede begeleiding van Wilna, Claudia en Marian. Goede, deskundige en liefdevolle trainers!

Rita

Geen afscheid maar een nieuw begin Met pijn in het hart, heb ik net de laatste groepsdag van het jaartraject bij Claudia, achter de rug. Ik beschouw het niet als het eind, maar eerder als een nieuw begin. Wat een waardevol traject. De theoretische online lessen , absoluut noodzakelijk om te begrijpen waar je in zit .De groepsdagen, niet alleen waardevol, maar zeker de vriendschappen die je er aan overhoudt. En uiteraard ook de individuele sessies. Theorie is niets zonder voelen, en ook voelen heeft theorie nodig. Ik ben dankbaar en blij dat ik voor het jaartraject heb ingetekend, omdat ik die tijd ook echt nodig had. Het is een heel proces. Aanvankelijk laat je maar toe wat je kan toelaten.Omdat we meester zijn in het uit de weg gaan van onze oude kindpijn. Het bewust worden daarvan is een hele weg. Dan weer een stukje theorie en dan weer een stukje ervaren en doorvoelen. Om al zo de puzzel, de blauwdruk van je eigen leven te leren kennen. Het gaat echt om het leren kennen van jezelf. De moed en het lef hebben om je niet langer afhankelijk te maken van de liefde en erkenning van een ander. Voor ik aan dit traject begon , had ik nog nooit van de begrippen codependentie en relatieverslaving gehoord. En ik heb lang, zoals dat bij elke verslaving hoort, in de ontkenning gezeten. Maar gaandeweg laat je meer en meer stukken van jezelf toe. Ga je de communicatie met jezelf aan, worden je kindtrauma’s zichtbaar , en kan je jezelf gaan helen. Belangrijk in dit heel traject is dan ook, de herhaling van de lessen. En gelukkig kan dat, omdat je levenslang toegang hebt. In het begin, laat je maar toe wat je op dat moment aankan. Later op je weg, bij herhaling van een les, hoor je net weer andere dingen en kan je weer een stapje dieper herstel toelaten. Ik kan nu voelen wanneer ik in mijn trance schiet. “Trance” , was eerst een theoretisch begrip voor me maar nu kan ik duidelijk voelen, dat als de ander zich niet goed voelt , er als het ware een energie uit mij stroomt naar de ander, en ik onmiddellijk de pijn daar wil weghalen. Ik ben dan volledig weg van mezelf. En ik verwar dit zelfs met liefde. Doordat ik denk dat ik liefde voel voor de ander, geraak ik op die manier verstrikt in een ongezonde relatie. Want ik heb mezelf verlaten om voor de ander te zorgen. En paradoxaal genoeg ,omdat ik mezelf verlaten heb, verwacht ik van de ander dat hij of zij me weer heel laat voelen. Ik ervaar meer en meer dat de sleutel tot zelfbevrijding ligt in het verbinden met mezelf. In die diepe verbinding, vind ik mijn kracht terug. Los van de ander. Los van de afhankelijkheid. Ik wens jullie allen een mooi proces toe. Hartelijk dank Claudia Krumme, voor de liefdevolle begeleiding. Liefs Rita

Verschillende vormen van therapie

Mooie en de beste psychische zorg die ik heb gehad. Juist doordat ze werken met verschillende vormen van therapie.                                                                                            Joanne