10 daagse dagbehandeling Den Ilp

In aanvulling op de individuele trajecten biedt onze GGZ-tak ook groepsbehandelingen aan die gedurende de behandeling gevolgd kunnen worden in aanvulling op het individuele traject.

10-daagse van Leed naar Liefde dagbehandeling

De 10-daagse dagbehandeling is een dagbehandeling die passend is bij de start van jouw traject of halverwege het traject. Centraal staan de thema’s waarin wij gespecialiseerd zijn:

  • Verlatingsangst;
  • Bindingsangst;
  • Emotionele verwaarlozing;
  • Over-afhankelijkheid/codependentie;
  • Schaamte en schuldgevoelens;
  • Innerlijke criticus;
  • Innerlijk kind;
  • Overlevingsstrategieën;
  • Werken met de verschillende persoonlijkeheidsdelen;
  • Parentificatie;
  • Zelfliefde;
  • Hechting;
  • Grenzen;
  • Gezonde relaties;
  • Terugvalpreventie.

Gedurende de bijeenkomsten maak je een verdiepingsslag in het begrijpen van deze onderwerpen en hoe ze bij jou van toepassing zijn.

dagbehandeling codepedentie experts
Bloemen

Daarnaast biedt deze groepsbehandeling de gelegenheid tot lotgenotencontact.

We werken actief met de dynamiek in de groep en onderzoeken wat wij bij elkaar losmaken, om onszelf beter te begrijpen. Ook staan wij stil bij het effect van onze eigen manier van uiten op de ander.

Diversie interventies komen aan bod, zoals: motiverende gespreksvoering, cognitieve gedragstherapie en experiëntiële lichaamsgerichte oefeningen. De groepsgrootte is maximaal 8 deelnemers.

Praktische informatie: de 10-daagse dagbehandeling vindt LIVE plaats op onze locatie in Den Ilp. De 10 dagen zijn over 10 opéénvolgende weken verspreidt. De aanvangstijd is 10:00, de eindtijd 17:00.

Alleen ga je sneller samen kom je verder.

iss_6117_01791

In liefde met jezelf en de ander

In liefde met jezelf en de ander is een nazorg-groep die passend is ten einde van het traject. Wij zijn onlangs gestart met een pilot van deze vorm van groepsbehandeling.

In de nazorggroep richten wij ons op het versterken van de stappen die in het traject al zijn gemaakt. Centraal staat het opnieuw aangaan van (liefdes)relaties, vanuit een onafhankelijke emotioneel beschikbare positie. We onderzoeken en leren hoe je zowel open in contact kunt zijn als jouw grenzen kunt bewaken en aangeven. Hoe je kwetsbaar kunt zijn en tegelijkertijd ook sterk. Hoe je bij jezelf kunt blijven, maar ook bij de ander kunt zijn. Een proces wat gericht is op finetunen en balans aanbrengen. De groepsgrootte is 4-8 deelnemers.

Praktische informatie: de nazorg-groep “In liefde met jezelf en de ander” vindt LIVE plaats in Vianen. In totaal zijn er 7 bijeenkomsten die in de avond worden gegeven, van 19:00-21:00.

Klanttevredenheid

‘ Ervaring event ”

Top dag! Nieuwe inzichten gekregen. Ik zou de dag zeker aanraden. Groetjes, Annemiek

Mijn batterij is weer fully loaded

Back to real life.. Na een intens liefdevol, enerverende en inspirerende innerlijk kind retreat op Tenerife. Mijn batterij is weer fully loaded, mooie inzichten opgedaan, innerlijk kind stukken mogen helen in een ontspannen, liefdevolle sfeer. Het innerlijk kind retreat is een absolute aanrader! @Changes Counseling Center, Claudia, Wilna & Marian super bedankt! Dikke zoenen.

“Claudia’s B&B’s”

Afgelopen weken waren weken van mijmeren, terugkijken op het laatste half jaar en veel gedachten over wat er allemaal met me gebeurd is.Zo langzamerhand heb ik alle weken van de online training doorlopen. Wat is er veel op me af gekomen, wat heb ik ongelooflijk veel geleerd en wat heeft het me veel gebracht! Ik blijf het zeggen, deze training is het mooiste wat ik mezelf ooit cadeau heb gedaan.Vandaag kwam de vergelijking bij me op van de training van Claudia met het TV-programma “We zijn er bijna”. Een mooie reis met diverse tussenstops. Maar nee, het klopt niet. Ik ben er nog helemáál niet bijna, en dat is ook helemaal mijn doel niet, om ergens te arriveren en daar te blijven. Want deze reis is nog lang niet af, een persoonlijk levenspad stopt nooit!Nee, bedacht ik me, het is veel meer “Bed and Breakfast”! Elke week (of soms wat later) arriveerde ik weer in een totaal andere B&B, met andere inzichten, andere manieren van denken, voelen, ervaren, leren en beleven. De ene B&B voelde als een warm bad en nodigde uit er wat langer te blijven hangen, of zelfs nog eens terug te komen. De ander was wat zakelijker en ja, er waren er zelfs bij waar ik gillend ben weggelopen. Maar toch, al die pleisterplaatsen hebben elk op hun eigen wijze hun steentje bijgedragen aan een intensieve, soms zware maar mooie reis die me heeft gebracht naar waar ik nu ben.En uit al die B&B’s heb ik wel wat meegenomen…Zoals een aantal belangrijke inzichten: het is zoals het is, en dat is lang niet altijd zoals het volgens mij zou moeten zijn. Maar leven vanuit valse hoop en valse macht levert, behalve heel veel drama, niks op. Laat je gedachten niet met je op de loop gaan. Het zijn mijn gedachtes waarmee ik mijn wereld creëer, maar is dat ook de waarheid? The Work van Byron Katie, wat een prachtige inzichten!Neem jezelf mee in elk contact met anderen. Sta stil bij mijn innerlijke dialoog als ik geraakt word en deel de inzichten van die dialogen ook met de ander. Zorg goed voor je zelf! Leg de verantwoordelijkheid voor je geluk niet in andermans handen maar pak die zelf. Dat is af en toe hartstikke moeilijk en dat lukt ook echt niet altijd. Oordeel dan niet te hard, niet naar de ander en ook niet naar jezelf. Kijk er naar met zachtheid en mildheid. Wat een rust levert me dat op!Hoe mooi is het dan, en dat is natuurlijk geen toeval, dat ik in de loop van dit proces R. heb leren kennen. Lieve R., die mijn onzekerheden en twijfels volledig accepteerde en me alle rust en ruimte gaf om me te laten ontdekken of ik al wel toe was aan een nieuwe liefde in mijn leven. Die me overlaadt met lieve woorden en berichtjes en me steeds weer laat merken hoe bijzonder hij me vindt. Een bonus “B&B” waar ik nog héél vaak terug wil komen… Lieve Claudia, jouw B&B’s zijn top, ik heb alle adressen bewaard en ik zal ze zeker geregeld weer op gaan zoeken. Oké, de één waarschijnlijk wat meer dan de ander, maar de liefde waarmee je ze één voor één hebt ingericht is overal even voelbaar. Dankjewel! Liefs, Marinde

Anonieme blije man

"Bevrijd van een destructieve relatie" Ik ben bij Claudia terecht gekomen door een slechte relatie en daardoor drankmisbruik. Door haar aanpak en later het ademhalen kwam ik tot rust en ben ik uit de relatie gestapt. Het kwartje viel door haar verhaal over de rijdende trein. Regelmatig doe ik nog ademhaling-sessies bij haar en zowel Claudia als haar mede coaches en trainers zijn top en geven je een gevoel van veiligheid waarbij je alles met een gerust hart kan toelaten. Sta nu ook een tijdje droog en dat voelt goed. Kortom bij Claudia zit je meer dan goed. Anonieme blije man

Ria

Mijn gevoelens en mijn overlevingsstrategieën mogen er zijn Na mijn scheiding dacht ik, oke, ik heb van mijn fouten geleerd, moet ik in volgende relatie op letten. Ik had een verslavend contact nodig om te leren dat ik serieus dieper op mijn eigen gedrag in moest gaan en moest leren hoe ik dit kon veranderen, wilde ik niet weer zoiets meemaken. Eerst het nodige op internet gelezen, daarna logischer wijs een coach gezocht in de buurt die verstand heeft van de problematiek relatie verslaving. Helaas voelde ik me in dit contact niet prettig, dus verder gezocht. Het mooie is dat Claudia webinars geeft waar je gratis aan mee kunt doen. Dat gaf mij de gelegenheid om haar eerst te horen en zien zonder dat ik ergens aan vast zat, want bij de vorige coach was ik natuurlijk met een rotsmoes weggegaan. Ook sprak het mij aan dat Claudia noemt dat ze je op een liefdevolle, strenge manier begeleid. Liefdevol, tja, dat woord gebruik ik zelf niet gauw, Streng, oei, krijg ik op mijn donder, Maar beide woorden spraken mij aan, omdat ik begreep wat ze bedoelde. Ik ben er voor je, maar spreek je ook aan als dat nodig is. En dat is precies wat ik zoek/zocht, begrip, want ja, ik vind het ook fijn om af en toe “gepamperd ” te worden. maar ik vind het ook fijn als mijn gedrag benoemd word, anders leer ik er niets van en dan heb ik er niets aan. Claudia doet dat op een duidelijke manier, ik mag mijn eigen mening en overtuigingen hebben, zij blijft bij de hare en dat vind ik fijn. Ik ben begonnen met de online training, die ik voor mijn gevoel niet serieus heb gedaan. Vond het vaak moeilijk om voorbeelden te bedenken bij de opdrachten en stelde dit vaak uit, komt wel. Wel heb ik in deze training geleerd hoe mijn afweer-mechanismes werken en werden ze benoemd. Op het moment dat ik las over de trance, valse hoop, romantische illusie, herkende ik meteen wat er werd bedoelt. Alleen had ik nooit bedacht dat deze mechanismes mij in ongezonde contacten bracht en dat ik hierin iets kon veranderen. Geen idee dat ik er invloed op uit kon oefenen, los van goede voornemens. Verder heb ik individuele gesprekken met Claudia om dingen uit te diepen. Momenteel volg ik EMDR bij Claudia. Wat ik vooral fijn vind bij Claudia is dat er nooit een waarde oordeel is welke negatief gedrag ik ook aan haar vertel. Ook niet over gedrag van anderen. En wat ik bijzonder vind, is dat ze altijd de juiste oefening weet wat ik nodig heb op dat moment. Ze laat de regie bij mij, maar geeft sturing hoe we daarmee aan de slag gaan, dat is heel fijn. Claudia laat alles bij jezelf, neemt niets over, maar staat wel naast je. Dat is erg belangrijk, want het helpt me niet als iemand me niet zelfstandig laat zijn, maar het alleen uitvogelen lukt momenteel ook niet, dus haar hulp hierbij is fijn. Wat ik vooral geleerd heb, bedacht ik me gisteren dat ik eerst tegen mijn afweer-mechanismes “vocht”, ze afwees, maar ze mogen er nu zijn en door ze er te laten zijn, worden ze milder. Dit zelfde geld voor mijn gevoelens, in plaats van ze af te wijzen, mogen ze er zijn, hoe kinderachtig soms ook. Verder is het fijn dat Claudia de tijd naar beneden afrondt, leuk voor de portemonnee, maar geeft ook een fijn gevoel dat het bij een hulpverlener niet alleen om geld verdienen gaat. Ik vond hulpverlening in het begin een noodzakelijk kwaad, maar zie het nu als een cadeautje aan mijzelf. Groetjes, Ria

Cindy

Wat een geweldige, leerzame dag was dit weer! Ik ging 10kg lichter qua gevoel naar huis dan dat ik aankwam. Veel gevoeld, veel gehuild, veel gedeeld. Heb weer inzichten gekregen waar ik mee verder kan. Heel erg bedankt!

‘ Ervaring event ”

Super mooie dag. Inzichten gekregen. Ik wil je heel erg bedanken voor deze dag. De ademsessie was ook heel fijn. Groetjes, Eduard

Vandaag de dag leid ik een positief en overwegend gelukkig leven

Onlangs ben ik 4 weken in behandeling geweest bij Smith&Jones vanwege mijn verslaving aan cocaïne en benzodiazepinen. Mijn behandelaar was Claudia Krumme. De behandeling bestond o.m. uit therapiegroepen, lezingen en 1-op-1 gesprekken. Claudia en ik hadden wekelijks 1-op-1 gesprekken waar we mijn verslaving maar ook onderliggende zaken besproken zoals mijn lage gevoel van eigenwaarde en gebrek aan zelfvertrouwen. We hebben ook gesproken over mijn eetverslaving, welke ook onder mijn middelenverslaving bleek te liggen. We hebben gewerkt met een behandelplan met doelen gericht op o.m. het abstinent blijven van middelen, het vergroten van zelfvertrouwen en werken aan een positief zelfbeeld. Ik voelde me in onze 1-op-1 gesprekken begrepen door Claudia en kon haar daardoor in vertrouwen nemen. Deze 1-op-1 gesprekken zijn waardevol geweest voor mijn persoonlijk herstel. Verder bestond de behandeling uit therapiegroepen welke mede door Claudia werden gefaciliteerd. Deze groepen zijn vooral waardevol geweest omdat ik veel herkenning en kracht haalde uit de verhalen van mijn groeps- en lotgenoten. Daarnaast kregen we regelmatig lezingen over verslaving- en herstel gerelateerde onderwerpen, onder andere ook gegeven door Claudia. Door deze lezingen heb ik veel kennis op kunnen doen over verslaving en herstel waardoor ik meer inzicht kreeg ik mezelf en mijn situatie. In de derde week van mijn behandeling heeft er een systeemgesprek plaatsgevonden met mijn ouders. Claudia heeft dit gesprek, samen met een andere behandelaar, geleid. In dit gesprek hebben zowel mijn ouders als ikzelf de ruimte gekregen om onze gedachten en gevoelens te uiten. De behandelaren namen hierbij een onpartijdige en objectieve rol aan. Ik voelde me hierdoor gehoord en begrepen en mijn ouders ook, zoals ik later van ze hoorde. Dit gesprek heeft bijgedragen aan een beter wederzijds begrip tussen mij en mijn ouders en heeft de basis gelegd om onze relatie weer op te bouwen. Momenteel ben ik bijna 9 jaar in herstel en clean van alle middelen. Vandaag de dag leid ik een positief en overwegend gelukkig leven. Ik ervaar meer en meer rust, zelfvertrouwen en stabiliteit. De behandeling bij Smith&Jones en de begeleiding daarin van Claudia, hebben de basis voor mijn herstel gelegd, ik heb hier de ‘tools’ gekregen waarop ik mijn verdere leven heb kunnen bouwen. Liefs, Marsha

Beste investering ever

Mijn hele leven ben ik een gever geweest. Nu was/werd het tijd dat ik mezelf iets gunde en dat is de online training bij Claudia te volgen. Ik ben een aantal maanden verder maar is de beste investering ever. Groetjes Elly Smit

Me & Anorexia

The first sign of Anorexia appeared for me when I just turned fifteen, in October 2014. Time had passed and I had grown increasingly anxious and unhappy about all the changes occurring in my body due to adolescence. On the outside, I seemed to be totally fine according to my surroundings, but in front of the mirror the reflection appearing made me feel unhappy, no matter what other people would tell me; I felt fat. Since a very young age I had been very active doing sports and I had recently discovered a true passion for long distance running. Being physically active, I knew that there was no risk for me to have any weight problems, but still my complex grew increasingly more important and it was taking over my life. Too many changes were occurring at the same time, more and more, I started to question my appearance and how I would look after this metamorphosis. Being constantly surrounded by Medias telling us how we should look and how we shouldn’t, I felt scared not to be good enough and to be rejected. I decided that there was no other solution than to control those changes. Since the beginning I only had very good intentions, deciding to make sure that I ate very healthily. But I gradually got lost in confusion and I started to eat less and less. I became literally scared of food, scared that the moment it would enter my mouth it would make me blow like a balloon. Mealtime became an enemy for me, and controlling what I was going to eat became the only reason for me to get up in the morning. Every day I drew back into my world of isolation, in which I was all alone with a little voice telling me what I was allowed to eat or not. This little terrorist had taken power over me. I was getting more and more tired, sometimes I even felt dizzy and my performance in running was not improving either. This upset me a lot but I couldn’t eat, the terrorist said no. I didn’t possibly understand why I felt so sad and absent-minded now that I had that control. I wasn’t being myself and although I tried, I couldn’t hide it. My mother slowly realized that my way of eating had changed and that it wasn’t at all suitable for the amount of sport I was doing. She tempted to warn me but I did not want to listen. I felt harassed and I was scared she would take away from me this control I was holding on so tight. Time passed and I had already lost three kilos, when I got a serious stomach flew which made me loose five additional kilos. At that time my mother seriously banged at my door and woke me up, in a rather harsh and straight forward manner. But miraculously that’s how she brought me back to reality and made me take my first step to recovery. I was scared to let go of the control the terrorist was offering me but somehow, I knew deep down, that I had to trust my mother. In addition, the new reflection in the mirror told me that this was not how I truly wanted to be. I was battling my way out of the grasps of my terrorist, admitting my disease and determined to get help. After staying a few days in Hospital, to make sure that I was in good conditions, with the entire support of my school, my friends and my family, I started taking regularly part in supervised groups in wish I was able to share my situation with other people having similar problems. By this mean I was able to learn more myself about what was happening to me, and realized most importantly, that I wasn’t alone. I tried to stay as open as possible about my terrorist because I was aware that isolation was a true danger. I wasn’t yet stronger than him and he could easily make me fall down the stairs again. I knew that staying honest and talking about it would be a security against forgetfulness. Anorexia is in fact, a disease which puts you in constant denial and the best way to act against it, primarily, is to stay honest to yourself and others. This is what saved me from never setting free from the lie I lived in. With the help of a nutritionist, I learnt to overcome my fear of food and I slowly started to enjoy it again. She gave me enough information to get back to a healthy weight again, but still, the unrealistic fear of getting fat was still anchored deep down in me. I then met Claudia Krumme who worked with me at a psychological level to help me overcome my fears. I gradually became more aware that the little voice commanding me was in fact Anorexia. I became stronger than the terrorist, and I finally was able to tell him off. I started to work on myself, trying to understand the roots of my disease. Through Mrs. Krumme’s process of working, involving the analysis of feelings of the individual, I finally learnt one essential thing. I realized that all the love of the world would not be enough to make me happy, until I would start accepting and loving myself first. People believing in me wouldn’t bring me faith until I would start to believe in myself. I realized that finally I was entirely alone, no one could make me decide to make me gain weight or change my state of mind apart from myself. I was the pill who could cure the illness. That was as far as my surroundings could lead me. I had to trust myself, have the courage to let go of my fears and make my steps, even if the road would be long and hard. Soon enough I decided that I had to use the same intense determination with which I had come down this sinister hole, to come back up again. I personally have to say that having clear goals helped me a lot. I want to lead a healthy life, and I want to take my passion for running further. In hard times, I remind myself those goals and they bring me hope and keep me going. Now waking up in the mornings, I feel I am growing stronger, daring, little by little, to let go from all my fears. I acknowledge the fact that I haven’t yet reached the end of the path of my recovery. The biggest part of it is yet to come: accepting myself just as I am. This step is indisputably one that each human being has to take, in order to survive throughout the life he has been given. I can see a very positive prospect in the course of my experience with Anorexia; my personal issues becoming so dominant over my existence at a rather young age, I realized that life has already given me a chance to learn the skill of acceptance of oneself, a skill which most of the people only attain towards the middle of their lives. Similarly, life has given me the opportunity to aquire serenity, tolerance, confidence and trust in myself, a challenge that I am willing to take. It wants me now, to let my mind come to peace with my body, a body with which I am destined to live with until the very last day. As to this day, I learnt not to suppress it. On the contrary, I am aware that throughout my life, in difficult time involving stress, anxiousness and doubt, he will be there to hunt me again telling me I am not good enough whatever I do. In those hard times, I manage to detect this terrorist, I analyze what he tells me but most importantly I do NOT listen to him. I give myself the choice of not giving it any importance and that is precisely what makes my strength. The healthy part of me has taken back the lead. I realized that Health, Happiness and my passion for running are much more important to me than the vicious quest of being the skinniest possible. I am thankful for all the support I am given and I consider myself unbelievably lucky to be supported by such caring people. I want to thank my family, the school staff for their amazing support, and Claudia Krumme for her help and guidance. But I am particularly grateful to my mother who since the first day was determined to help me defeat my little terrorist.