Kunnen wij je helpen met een gratis inzichtsessie?
Zie het als jouw eerste stap naar zelfliefde.

Aanmelden voor een gratis inzichtsessie

Klanttevredenheid

De muur om me heen is weg en voel voor het eerst dat ik de moeite waard ben

Ik ben al jaren bezig mijn relatieverslaving de baas te worden en mijn jeugd te verwerken en had al veel therapieën gedaan en boeken gelezen. Bij Claudia hoorde ik voor het eerst over innerlijk kindwerk en transformational breath. Ik ging de uitdaging aan, vertrouwde erop dat ik verder zou komen bij Claudia, en volgde het online programma met coachingsessies. En wat ben ik verder gekomen!! Met name met het innerlijk kindwerk. De ‘rouwrand’ die altijd om mij heen hing is er af voor mijn gevoel. Mijn jeugd heeft meer een plek gekregen. Ik weet dat ik de moeite waard ben. Sta veel positiever en opener in het leven en ga meer de verbinding met mensen om mij heen aan. Ik vraag meer om hulp. Met mannen blijft het een leerproces. Ik ben nooit klaar, dat weet ik. Maar ik herken veel eerder dat het fout gaat of het een emotioneel niet beschikbare man is, en heb handvaten gekregen om er uit te stappen en bij mezelf te blijven. Onlangs ging ik mee met Claudia op retraite naar Tenerife. Ik ben nog steeds verwonderd over wat er daar allemaal gebeurd is. Ik weet nu niet alleen dat ik de moeite waard ben, ik vóel het voor het eerst ook. De meditaties, het ademen, de yoga, alles bij elkaar zorgde voor een transformatie bij mij waar ik nog niet mijn vinger op kan leggen maar waar ik heel erg blij mee ben. Er is een muur in en om mijzelf weg lijkt het. Ik maak deel uit van het geheel. Ik mag er zijn. Dat voelt heel fijn. Alsof ik eindelijk thuis bij mezelf ben. Van daaruit kan ik verder. Namasté Claudia, Marian en Wilna. Liefs, Anne

Me & Anorexia

The first sign of Anorexia appeared for me when I just turned fifteen, in October 2014. Time had passed and I had grown increasingly anxious and unhappy about all the changes occurring in my body due to adolescence. On the outside, I seemed to be totally fine according to my surroundings, but in front of the mirror the reflection appearing made me feel unhappy, no matter what other people would tell me; I felt fat. Since a very young age I had been very active doing sports and I had recently discovered a true passion for long distance running. Being physically active, I knew that there was no risk for me to have any weight problems, but still my complex grew increasingly more important and it was taking over my life. Too many changes were occurring at the same time, more and more, I started to question my appearance and how I would look after this metamorphosis. Being constantly surrounded by Medias telling us how we should look and how we shouldn’t, I felt scared not to be good enough and to be rejected. I decided that there was no other solution than to control those changes. Since the beginning I only had very good intentions, deciding to make sure that I ate very healthily. But I gradually got lost in confusion and I started to eat less and less. I became literally scared of food, scared that the moment it would enter my mouth it would make me blow like a balloon. Mealtime became an enemy for me, and controlling what I was going to eat became the only reason for me to get up in the morning. Every day I drew back into my world of isolation, in which I was all alone with a little voice telling me what I was allowed to eat or not. This little terrorist had taken power over me. I was getting more and more tired, sometimes I even felt dizzy and my performance in running was not improving either. This upset me a lot but I couldn’t eat, the terrorist said no. I didn’t possibly understand why I felt so sad and absent-minded now that I had that control. I wasn’t being myself and although I tried, I couldn’t hide it. My mother slowly realized that my way of eating had changed and that it wasn’t at all suitable for the amount of sport I was doing. She tempted to warn me but I did not want to listen. I felt harassed and I was scared she would take away from me this control I was holding on so tight. Time passed and I had already lost three kilos, when I got a serious stomach flew which made me loose five additional kilos. At that time my mother seriously banged at my door and woke me up, in a rather harsh and straight forward manner. But miraculously that’s how she brought me back to reality and made me take my first step to recovery. I was scared to let go of the control the terrorist was offering me but somehow, I knew deep down, that I had to trust my mother. In addition, the new reflection in the mirror told me that this was not how I truly wanted to be. I was battling my way out of the grasps of my terrorist, admitting my disease and determined to get help. After staying a few days in Hospital, to make sure that I was in good conditions, with the entire support of my school, my friends and my family, I started taking regularly part in supervised groups in wish I was able to share my situation with other people having similar problems. By this mean I was able to learn more myself about what was happening to me, and realized most importantly, that I wasn’t alone. I tried to stay as open as possible about my terrorist because I was aware that isolation was a true danger. I wasn’t yet stronger than him and he could easily make me fall down the stairs again. I knew that staying honest and talking about it would be a security against forgetfulness. Anorexia is in fact, a disease which puts you in constant denial and the best way to act against it, primarily, is to stay honest to yourself and others. This is what saved me from never setting free from the lie I lived in. With the help of a nutritionist, I learnt to overcome my fear of food and I slowly started to enjoy it again. She gave me enough information to get back to a healthy weight again, but still, the unrealistic fear of getting fat was still anchored deep down in me. I then met Claudia Krumme who worked with me at a psychological level to help me overcome my fears. I gradually became more aware that the little voice commanding me was in fact Anorexia. I became stronger than the terrorist, and I finally was able to tell him off. I started to work on myself, trying to understand the roots of my disease. Through Mrs. Krumme’s process of working, involving the analysis of feelings of the individual, I finally learnt one essential thing. I realized that all the love of the world would not be enough to make me happy, until I would start accepting and loving myself first. People believing in me wouldn’t bring me faith until I would start to believe in myself. I realized that finally I was entirely alone, no one could make me decide to make me gain weight or change my state of mind apart from myself. I was the pill who could cure the illness. That was as far as my surroundings could lead me. I had to trust myself, have the courage to let go of my fears and make my steps, even if the road would be long and hard. Soon enough I decided that I had to use the same intense determination with which I had come down this sinister hole, to come back up again. I personally have to say that having clear goals helped me a lot. I want to lead a healthy life, and I want to take my passion for running further. In hard times, I remind myself those goals and they bring me hope and keep me going. Now waking up in the mornings, I feel I am growing stronger, daring, little by little, to let go from all my fears. I acknowledge the fact that I haven’t yet reached the end of the path of my recovery. The biggest part of it is yet to come: accepting myself just as I am. This step is indisputably one that each human being has to take, in order to survive throughout the life he has been given. I can see a very positive prospect in the course of my experience with Anorexia; my personal issues becoming so dominant over my existence at a rather young age, I realized that life has already given me a chance to learn the skill of acceptance of oneself, a skill which most of the people only attain towards the middle of their lives. Similarly, life has given me the opportunity to aquire serenity, tolerance, confidence and trust in myself, a challenge that I am willing to take. It wants me now, to let my mind come to peace with my body, a body with which I am destined to live with until the very last day. As to this day, I learnt not to suppress it. On the contrary, I am aware that throughout my life, in difficult time involving stress, anxiousness and doubt, he will be there to hunt me again telling me I am not good enough whatever I do. In those hard times, I manage to detect this terrorist, I analyze what he tells me but most importantly I do NOT listen to him. I give myself the choice of not giving it any importance and that is precisely what makes my strength. The healthy part of me has taken back the lead. I realized that Health, Happiness and my passion for running are much more important to me than the vicious quest of being the skinniest possible. I am thankful for all the support I am given and I consider myself unbelievably lucky to be supported by such caring people. I want to thank my family, the school staff for their amazing support, and Claudia Krumme for her help and guidance. But I am particularly grateful to my mother who since the first day was determined to help me defeat my little terrorist.

In mijn leven is nu veel meer rust en liefde

Radeloos klopte ik aan bij Claudia. Ik voelde me meteen veilig bij haar. Ik mocht helemaal mezelf zijn en werd volledig  in mijn waarde gelaten wat ik ook vertelde Het was allemaal goed zoals het was. En dat had ik  zo ontzettend nodig. Ik vond mezelf slecht en zat vol schaamte en schuld. Gelukkig denk ik nu heel anders over mezelf. Tijdens het traject heb ik heel veel over mezelf geleerd. In de begrippen Codependentie en relatieverslaving vond ik zoveel herkenning wat me een enorm opgelucht gevoel gaf. Eindelijk had mijn probleem een naam. Ik heb samen met Claudia een hoop trauma’s kunnen traceren en vrede mee kunnen sluiten. In mijn leven is nu veel meer rust en veel meer liefde voor mezelf. Groetjes, Sem

Debby

Wederom fantastische webinars! Enorm bedankt!!!

Ik heb geleerd om van mezelf te houden

Ik ben er twee jaar geleden, na jarenlange depressies, meerdere ongezonde relaties, en meerdere onsuccesvolle therapieën, achtergekomen dat ik codependent ben en zowel verlatingsangst als bindingsangst heb (per relatie wisselend). Uiteindelijk kwam ik op de website van Claudia Krumme terecht. Ik heb me direct aangemeld voor haar therapie. Ik heb zowel haar online programma, de groepstherapie, als de 1 op 1 therapie (dit kan ook via Zoom) gevolgd. In het begin één keer per week, en inmiddels nog eens in de 3 weken. Ik ben behandeld door twee therapeuten en heb van beide ontzettend veel geleerd. Ik ben ontzettend blij met dit traject. Het was niet makkelijk, maar ik heb geleerd van mezelf te houden en mezelf te accepteren zoals ik ben. Ook heb ik nu, na meer dan 50 jaar, al ruim een jaar een gezonde relatie. Ik zal Claudia en team altijd dankbaar zijn voor hun hulp. Juist omdat zij allemaal ervarings-deskundig zijn, snappen ze volledig hoe naar we ons soms kunnen voelen, en dat is zo fijn!

Natasha

"De ander is niet nodig om mij heel te maken. Ik heb genoeg aan mezelf." Vorig jaar toen ik bij Claudia kwam lukte het me niet om mijn verhaal te doen zonder te moeten huilen. Ik herkende namelijk patronen bij mezelf die ik graag opgelost wilde hebben, maar mezelf openstellen om dat mogelijk te maken vond ik doodeng. Qua leeftijd ben ik waarschijnlijk aan de jongere kant dan wat Claudia gemiddeld als klant heeft, maar ik heb me altijd als serieus genomen gevoeld, ook binnen de groep sessies. Ik wist dat ik een laag zelfbeeld had maar had nog niet de tools om mezelf hierbij te helpen. Met behulp van Claudia’s inzichten en de groep sessies heb ik mijn eigenwaarde leren vinden. Ik merkte dat ik steeds meer over mezelf en mijn verhaal kon vertellen zonder dat het me te veel werd, ik vond mijn stem weer. Ik heb geleerd minder streng voor mezelf te zijn en voor anderen om me heen. Als belangrijkste heb ik geleerd dat ik genoeg heb aan mezelf, een ander is niet nodig om mij heel te maken. Sinds kort zit ik in een relatie met iemand die me nooit aan mezelf laat twijfelen. Het verschil tussen deze gezonde relatie en al het overige wat ik eerder in mijn leven heb gehad is dag en nacht. Doordat ik weet wat ik waard ben heb ik iemand kunnen aantrekken dat ook inziet en daarnaar handelt. En nog weet ik dat ik deze relatie niet NODIG heb. Zonder Claudia weet ik niet of dit gelukt was, in ieder geval niet zo snel! Ik kan er nog veel langer over praten, maar ik zou om het bovenstaande iedereen aanraden om in ieder geval kennis te maken met Claudia en wat zij kan aanbieden; of het mediteren is om tot jezelf te komen dan wel een volledig traject. Het is de beste investering die ik in mezelf heb gemaakt! Liefs, Natasha

Sharon

Opleiding van leed naar liefde Vorig jaar september ben ik gestart met de opleiding van leed naar liefde, het was de eerste keer dat de opleiding gegeven werd vanuit Counseling Center Changes en dat was een hele bijzondere ervaring. Enerzijds voelde het als een soort bekroning op het lange pad dat ik heb afgelegd en nog steeds afleg in zelfontwikkeling.  Ik heb een lange weg achter de rug waarin ik door meerdere narcistische partners terug gespiegeld kreeg dat ik kampte met co-dependancy issues. Een pijnlijke en moeilijk ontdekking die ik toentertijd deed maar daar verantwoordelijkheid voor nemen heeft me immens veel gebracht. Het heeft me opgeheven uit de rol van slachtoffer zijn van deze dynamiek naar een tot wasdom gebloeide vrouw die in staat is gezonde relaties aan te gaan vanuit het hart in plaats vanuit pijn. In mij was er een diep verlangen om alles dat ik geleerd, geheeld en ontdekt had te gaan delen met mensen die met dezelfde thema’s worstelde en ze te begeleiden op hun weg van herstel. Maar hoe dit praktisch aan te vliegen? De opleiding van lief naar leed diende zich aan en daarmee ook een praktische weg om mijn wens en verlangen om met deze thematiek gericht te werk te gaan en anderen te begeleiden. Ik heb de opleiding als enorm verrijkend ervaren, Marian Verschuren heeft een hele mooie en heldere manier van informatie aanreiken en tevens geeft ze een mooie en krachtige bedding waarin de verschillende oefeningen mogen plaatsvinden om de verschillende technieken persoonlijk te ervaren en oefenen. Ondank ik al de nodige ervaring had heeft de opleiding me enorm verrijkt en ook veel meer zelfvertrouwen gegeven in mijn persoonlijke zijn maar ook op professioneel vlak in het begeleiden van mensen met een hulpvraag aangaande hun relationele dynamieken. Een mooie extra was doordat de deelnemers een verschillende achtergrond hadden de kennis, input en ervaring van de deelnemers heel mooi ingezet werd tijdens het werken aan casussen. Deze manier van ‘eigen maken’ van de technieken heb ik als uiterst waardevol en bekrachtigend ervaren. Binnen het therapeutische wereld laat het begrip, kennis en inzicht  aangaande co-dependancy en relatieverslaving helaas nog te wensen over, dit maakt deze opleiding een die naadloos aansluit bij de behoefte van veel mensen met een hulpvraag aangaande deze thematiek. Zoals benoemt dus een enorme verrijking en voor mij persoonlijk een bekroning op de weg die ik tot nu toe heb mogen afleggen.

Spiritueel partnerschap

Tijdens een moeizame relatie kreeg ik van een vriendin een artikel toegestuurd (over Claudia) wat ging over relatieverslaving en codependentie. Toen ik het las begreep ik dat dit over mij ging. Ik was geschokt… Claudia maakte op mij een prettige indruk. Door het delen van haar ervaringsdeskundigheid voelde ik mij meteen op mijn gemak en werd ik in deze sfeer van vertrouwen uitgenodigd eerlijk naar mezelf te kijken. De herkenning en erkenning van mijn patronen maakten dat ik me gezien voelde en niet alleen stond. De onderliggende redenen van mijn moeizame relaties werden steeds meer duidelijk en mijn relatie veranderde enorm. Doordat ik veranderde, veranderde mijn partner mee. Uiteindelijk is hij ook in therapie gegaan om aan zijn individuele thema’s te werken. Ongeveer een half jaar later zijn we samen in relatietherapie gegaan. Claudia zegt dat wij één van de uitzonderingen zijn. Desalniettemin zijn wij heel blij met deze nieuwe vorm van spiritueel partnerschap “. Liefs, Monique uit Den Haag

Bevrijd van een destructieve relatie

Ik ben bij Claudia terecht gekomen door een slechte relatie en daardoor drankmisbruik. Door haar aanpak en later het ademhalen kwam ik tot rust en ben ik uit de relatie gestapt. Het kwartje viel door haar verhaal over de rijdende trein. Regelmatig doe ik nog ademhalingsessies bij haar en zowel Claudia als haar mede coaches en trainers zijn top en geven je een gevoel van veiligheid waarbij je alles met een gerust hart kan toelaten. Sta nu ook een tijdje droog en dat voelt goed. Kortom bij Claudia zit je meer dan goed.

“Claudia’s B&B’s”

Afgelopen weken waren weken van mijmeren, terugkijken op het laatste half jaar en veel gedachten over wat er allemaal met me gebeurd is.Zo langzamerhand heb ik alle weken van de online training doorlopen. Wat is er veel op me af gekomen, wat heb ik ongelooflijk veel geleerd en wat heeft het me veel gebracht! Ik blijf het zeggen, deze training is het mooiste wat ik mezelf ooit cadeau heb gedaan.Vandaag kwam de vergelijking bij me op van de training van Claudia met het TV-programma “We zijn er bijna”. Een mooie reis met diverse tussenstops. Maar nee, het klopt niet. Ik ben er nog helemáál niet bijna, en dat is ook helemaal mijn doel niet, om ergens te arriveren en daar te blijven. Want deze reis is nog lang niet af, een persoonlijk levenspad stopt nooit!Nee, bedacht ik me, het is veel meer “Bed and Breakfast”! Elke week (of soms wat later) arriveerde ik weer in een totaal andere B&B, met andere inzichten, andere manieren van denken, voelen, ervaren, leren en beleven. De ene B&B voelde als een warm bad en nodigde uit er wat langer te blijven hangen, of zelfs nog eens terug te komen. De ander was wat zakelijker en ja, er waren er zelfs bij waar ik gillend ben weggelopen. Maar toch, al die pleisterplaatsen hebben elk op hun eigen wijze hun steentje bijgedragen aan een intensieve, soms zware maar mooie reis die me heeft gebracht naar waar ik nu ben.En uit al die B&B’s heb ik wel wat meegenomen…Zoals een aantal belangrijke inzichten: het is zoals het is, en dat is lang niet altijd zoals het volgens mij zou moeten zijn. Maar leven vanuit valse hoop en valse macht levert, behalve heel veel drama, niks op. Laat je gedachten niet met je op de loop gaan. Het zijn mijn gedachtes waarmee ik mijn wereld creëer, maar is dat ook de waarheid? The Work van Byron Katie, wat een prachtige inzichten!Neem jezelf mee in elk contact met anderen. Sta stil bij mijn innerlijke dialoog als ik geraakt word en deel de inzichten van die dialogen ook met de ander. Zorg goed voor je zelf! Leg de verantwoordelijkheid voor je geluk niet in andermans handen maar pak die zelf. Dat is af en toe hartstikke moeilijk en dat lukt ook echt niet altijd. Oordeel dan niet te hard, niet naar de ander en ook niet naar jezelf. Kijk er naar met zachtheid en mildheid. Wat een rust levert me dat op!Hoe mooi is het dan, en dat is natuurlijk geen toeval, dat ik in de loop van dit proces R. heb leren kennen. Lieve R., die mijn onzekerheden en twijfels volledig accepteerde en me alle rust en ruimte gaf om me te laten ontdekken of ik al wel toe was aan een nieuwe liefde in mijn leven. Die me overlaadt met lieve woorden en berichtjes en me steeds weer laat merken hoe bijzonder hij me vindt. Een bonus “B&B” waar ik nog héél vaak terug wil komen… Lieve Claudia, jouw B&B’s zijn top, ik heb alle adressen bewaard en ik zal ze zeker geregeld weer op gaan zoeken. Oké, de één waarschijnlijk wat meer dan de ander, maar de liefde waarmee je ze één voor één hebt ingericht is overal even voelbaar. Dankjewel! Liefs, Marinde