Kunnen wij je helpen met een gratis inzichtsessie?
Zie het als jouw eerste stap naar zelfliefde.

Aanmelden voor een gratis inzichtsessie

Klanttevredenheid

Volgend jaar wil ik terug mee!

Wat tovert een terugblik op de adem- en yoga retraite met Claudia, Wilna (Narayana) en Marianne een zalig grote glimlach op mijn gezicht! Ik koester vele mooie herinneringen in mijn hart: 's morgens op eigen ritme wakker worden op een paradijselijke plek, wetende dat er een lekker en gezond ontbijtbuffet op je wacht. Daarna mantra's zingen en heerlijke energie ontvangen, yoga beleven en luisteren naar de wijze woorden van Narayana. M'n hart ging elke keer een beetje meer open staan. En niet alleen bij mij, merkte ik. Het eerlijk en veilig delen van ervaringen met de andere vrouwen zorgde ervoor dat er al gauw met elke vrouw een soort van veilige band ontstond. 's Middags was er lekker lang tijd voor jezelf en om te genieten van de zon, het eiland, de anderen... Daarna dan ademen (daar kwam ik voor en dat voelt altijd fantastisch!) en familieopstelling (hoe leerrijk was dat zeg!) en dan een super heerlijk avondbuffet (local fresh veggie food!). Ik heb ontspannen, gelachen, genoten, gehuild, geheeld, alweer veel bijgeleerd, gegeven, ontvangen, vriendinnen gevonden, verbondenheid gevoeld... en een mega-fantastische reis gehad ! Ik voel me ontzettend dankbaar én mijn besluit staat vast: volgend jaar wil ik terug mee!

Zeer veranderend en bepalend voor mijn toekomst

Wil jullie allen van harte bedanken voor de mogelijkheid die ik heb gekregen om aan dit mooie traject en deze mooie sessies deel te nemen. Met name dank aan Claudia dat je dit mogelijk hebt gemaakt en uiteraard zonder de klik en de goede zorg van Leslie Stoel had ik dit ook niet zo goed en transformerend doorlopen. Dank jullie wel, dit was zeer veranderend en bepalend voor mijn toekomst.                                                                                         Sandy

Me & Anorexia

The first sign of Anorexia appeared for me when I just turned fifteen, in October 2014. Time had passed and I had grown increasingly anxious and unhappy about all the changes occurring in my body due to adolescence. On the outside, I seemed to be totally fine according to my surroundings, but in front of the mirror the reflection appearing made me feel unhappy, no matter what other people would tell me; I felt fat. Since a very young age I had been very active doing sports and I had recently discovered a true passion for long distance running. Being physically active, I knew that there was no risk for me to have any weight problems, but still my complex grew increasingly more important and it was taking over my life. Too many changes were occurring at the same time, more and more, I started to question my appearance and how I would look after this metamorphosis. Being constantly surrounded by Medias telling us how we should look and how we shouldn’t, I felt scared not to be good enough and to be rejected. I decided that there was no other solution than to control those changes. Since the beginning I only had very good intentions, deciding to make sure that I ate very healthily. But I gradually got lost in confusion and I started to eat less and less. I became literally scared of food, scared that the moment it would enter my mouth it would make me blow like a balloon. Mealtime became an enemy for me, and controlling what I was going to eat became the only reason for me to get up in the morning. Every day I drew back into my world of isolation, in which I was all alone with a little voice telling me what I was allowed to eat or not. This little terrorist had taken power over me. I was getting more and more tired, sometimes I even felt dizzy and my performance in running was not improving either. This upset me a lot but I couldn’t eat, the terrorist said no. I didn’t possibly understand why I felt so sad and absent-minded now that I had that control. I wasn’t being myself and although I tried, I couldn’t hide it. My mother slowly realized that my way of eating had changed and that it wasn’t at all suitable for the amount of sport I was doing. She tempted to warn me but I did not want to listen. I felt harassed and I was scared she would take away from me this control I was holding on so tight. Time passed and I had already lost three kilos, when I got a serious stomach flew which made me loose five additional kilos. At that time my mother seriously banged at my door and woke me up, in a rather harsh and straight forward manner. But miraculously that’s how she brought me back to reality and made me take my first step to recovery. I was scared to let go of the control the terrorist was offering me but somehow, I knew deep down, that I had to trust my mother. In addition, the new reflection in the mirror told me that this was not how I truly wanted to be. I was battling my way out of the grasps of my terrorist, admitting my disease and determined to get help. After staying a few days in Hospital, to make sure that I was in good conditions, with the entire support of my school, my friends and my family, I started taking regularly part in supervised groups in wish I was able to share my situation with other people having similar problems. By this mean I was able to learn more myself about what was happening to me, and realized most importantly, that I wasn’t alone. I tried to stay as open as possible about my terrorist because I was aware that isolation was a true danger. I wasn’t yet stronger than him and he could easily make me fall down the stairs again. I knew that staying honest and talking about it would be a security against forgetfulness. Anorexia is in fact, a disease which puts you in constant denial and the best way to act against it, primarily, is to stay honest to yourself and others. This is what saved me from never setting free from the lie I lived in. With the help of a nutritionist, I learnt to overcome my fear of food and I slowly started to enjoy it again. She gave me enough information to get back to a healthy weight again, but still, the unrealistic fear of getting fat was still anchored deep down in me. I then met Claudia Krumme who worked with me at a psychological level to help me overcome my fears. I gradually became more aware that the little voice commanding me was in fact Anorexia. I became stronger than the terrorist, and I finally was able to tell him off. I started to work on myself, trying to understand the roots of my disease. Through Mrs. Krumme’s process of working, involving the analysis of feelings of the individual, I finally learnt one essential thing. I realized that all the love of the world would not be enough to make me happy, until I would start accepting and loving myself first. People believing in me wouldn’t bring me faith until I would start to believe in myself. I realized that finally I was entirely alone, no one could make me decide to make me gain weight or change my state of mind apart from myself. I was the pill who could cure the illness. That was as far as my surroundings could lead me. I had to trust myself, have the courage to let go of my fears and make my steps, even if the road would be long and hard. Soon enough I decided that I had to use the same intense determination with which I had come down this sinister hole, to come back up again. I personally have to say that having clear goals helped me a lot. I want to lead a healthy life, and I want to take my passion for running further. In hard times, I remind myself those goals and they bring me hope and keep me going. Now waking up in the mornings, I feel I am growing stronger, daring, little by little, to let go from all my fears. I acknowledge the fact that I haven’t yet reached the end of the path of my recovery. The biggest part of it is yet to come: accepting myself just as I am. This step is indisputably one that each human being has to take, in order to survive throughout the life he has been given. I can see a very positive prospect in the course of my experience with Anorexia; my personal issues becoming so dominant over my existence at a rather young age, I realized that life has already given me a chance to learn the skill of acceptance of oneself, a skill which most of the people only attain towards the middle of their lives. Similarly, life has given me the opportunity to aquire serenity, tolerance, confidence and trust in myself, a challenge that I am willing to take. It wants me now, to let my mind come to peace with my body, a body with which I am destined to live with until the very last day. As to this day, I learnt not to suppress it. On the contrary, I am aware that throughout my life, in difficult time involving stress, anxiousness and doubt, he will be there to hunt me again telling me I am not good enough whatever I do. In those hard times, I manage to detect this terrorist, I analyze what he tells me but most importantly I do NOT listen to him. I give myself the choice of not giving it any importance and that is precisely what makes my strength. The healthy part of me has taken back the lead. I realized that Health, Happiness and my passion for running are much more important to me than the vicious quest of being the skinniest possible. I am thankful for all the support I am given and I consider myself unbelievably lucky to be supported by such caring people. I want to thank my family, the school staff for their amazing support, and Claudia Krumme for her help and guidance. But I am particularly grateful to my mother who since the first day was determined to help me defeat my little terrorist.

D.P. Kluiwstra

Veilige en deskundige begeleiding. Zeer gevarieerd aanbod, algemeen en op maat. Absoluut life-changing.   DP

Sharon

Opleiding van leed naar liefde Vorig jaar september ben ik gestart met de opleiding van leed naar liefde, het was de eerste keer dat de opleiding gegeven werd vanuit Counseling Center Changes en dat was een hele bijzondere ervaring. Enerzijds voelde het als een soort bekroning op het lange pad dat ik heb afgelegd en nog steeds afleg in zelfontwikkeling.  Ik heb een lange weg achter de rug waarin ik door meerdere narcistische partners terug gespiegeld kreeg dat ik kampte met co-dependancy issues. Een pijnlijke en moeilijk ontdekking die ik toentertijd deed maar daar verantwoordelijkheid voor nemen heeft me immens veel gebracht. Het heeft me opgeheven uit de rol van slachtoffer zijn van deze dynamiek naar een tot wasdom gebloeide vrouw die in staat is gezonde relaties aan te gaan vanuit het hart in plaats vanuit pijn. In mij was er een diep verlangen om alles dat ik geleerd, geheeld en ontdekt had te gaan delen met mensen die met dezelfde thema’s worstelde en ze te begeleiden op hun weg van herstel. Maar hoe dit praktisch aan te vliegen? De opleiding van lief naar leed diende zich aan en daarmee ook een praktische weg om mijn wens en verlangen om met deze thematiek gericht te werk te gaan en anderen te begeleiden. Ik heb de opleiding als enorm verrijkend ervaren, Marian Verschuren heeft een hele mooie en heldere manier van informatie aanreiken en tevens geeft ze een mooie en krachtige bedding waarin de verschillende oefeningen mogen plaatsvinden om de verschillende technieken persoonlijk te ervaren en oefenen. Ondank ik al de nodige ervaring had heeft de opleiding me enorm verrijkt en ook veel meer zelfvertrouwen gegeven in mijn persoonlijke zijn maar ook op professioneel vlak in het begeleiden van mensen met een hulpvraag aangaande hun relationele dynamieken. Een mooie extra was doordat de deelnemers een verschillende achtergrond hadden de kennis, input en ervaring van de deelnemers heel mooi ingezet werd tijdens het werken aan casussen. Deze manier van ‘eigen maken’ van de technieken heb ik als uiterst waardevol en bekrachtigend ervaren. Binnen het therapeutische wereld laat het begrip, kennis en inzicht  aangaande co-dependancy en relatieverslaving helaas nog te wensen over, dit maakt deze opleiding een die naadloos aansluit bij de behoefte van veel mensen met een hulpvraag aangaande deze thematiek. Zoals benoemt dus een enorme verrijking en voor mij persoonlijk een bekroning op de weg die ik tot nu toe heb mogen afleggen.

Geen woord teveel of te weinig

"Tijdens de twee ademretreats" Tijdens de twee ademretreats: zeer deskundige begeleiding, heel aangename ruimte om in te verblijven, inclusief heerlijk eten! Claudia zegt geen woord teveel of te weinig en slaat vaak de spijker op de kop. Ook de 2 andere coaches waren deskundig, aanvullend en aangenaam. Ik heb me veilig en in goede handen gevoeld. Er wordt veel gebruik gemaakt van goede muziek tijdens het ademen en dat werkt zeer ondersteunend! Top! Stefanie

Direct de vinger op de zere plek

Ik ben zeer tevreden over de behandeling bij CC. Het intake gesprek verliep prettig. Er werd direct de vinger op de zere plek gelegd en overlegd welke behandeling mij het best zou kunnen ondersteunen. Ik voelde me erg op mijn gemak en gehoord. Daarnaast waren er geen wachtlijsten en kon de behandeling snel starten. Heel prettig. De psycholoog die mij heeft ondersteunt (Niels) was een heel fijn, professioneel en warm persoon. Hij luisterde goed en confronteerde mij op een liefdevolle manier als ik een blinde vlek had. Daarnaast was het contact met de administratie zeer klantvriendelijk en altijd bereid om met mij mee te denken. Ik zal CC dan ook zeker aan anderen aanbevelen.                                                                                        Maartje

Claudia raakt bij mij altijd meteen de kern

Tijdens een moeizame relatie kreeg ik van een vriendin een artikel toegestuurd uit een tijdschrift wat ging over codependency. Geschokt kwam ik tot de ontdekking dat dit over mij zou kunnen gaan. Ik had er al eens over gehoord en er zelfs een boek van in de kast, maar had het nooit zo direct aan mezelf gelinkt en wist ook niet dat er een therapie voor bestond. Ik ben meteen gaan kijken op de website en heb het contactformulier ingevuld. Niet veel later werd ik gebeld voor een afspraak en reisde ik naar Diemen voor een intake. Claudia maakte op mij meteen een prettige indruk. Zonder oordelen hoorde zij mijn verhaal aan en stelde de juiste vragen waardoor ik zonder schaamte helemaal mezelf kon laten zien. Het allerblijst was ik dat ik niet hoefde te stoppen met mijn toenmalige vriend. Door het delen van haar ervaringsdeskundigheid voelde ik mij op mijn gemak en werd ik in deze sfeer van vertrouwen uitgenodigd mijn hele verhaal te doen en eerlijk naar mezelf te kijken. De herkenning en erkenning van mijn patronen maakten dat ik me gezien voelde en niet alleen stond. Ook gaf het verhaal van Claudia mij hoop dat het met mij nog wel goed kon komen. Juist de inzet van de therapievormen op lichaamswerk gebied gaven mij de mogelijkheid diep in mezelf te duiken. Ook de workshops over codependentie en relatieverslaving waren voor mij ware eyeopeners. Tijdens deze dagen heb ik ervaren hoe Claudia op professionele wijze inzicht geeft aan zowel de individuele deelnemers als aan de gemeenschappelijke kenmerken en de interactie, het groepsproces en het elkaar spiegelen. Ook hier weer was er ruimte om zonder oordeel op uitnodigende wijze de deelnemers inzicht te laten krijgen in hun eigen gedrag en met oog voor de daarbij behorende emoties. Tijdens mijn therapietraject heeft Claudia mij weten te enthousiasmeren om zelf de opleiding tot ademcoach te doen. Claudia werkt vaak oplossingsgericht maar werkt ook aan datgene wat in de weg staat om naar de oplossing te komen. Ze laat me zelf nadenken over mogelijke oplossingen. Aan het begin van een gesprek vraagt ze vaak; “wat zou je innerlijk willen bewerkstellingen als je een toverstaf zou hebben?”. Deze vraag raakt bij mij altijd meteen de kern en zorgt ervoor dat ik duidelijk krijg waar ik naar toe wil. Dit geeft mij het gevoel en de wetenschap dat ik zelf de regie in handen heb. Ik word uitgedaagd de oplossing in mezelf te zoeken en gesteund in de zoektocht hiernaar.   Liefs, Paola

Mereym

Since the 'Reclaim your breath' seminar in October a lot of things changes in my life positively. Many thanks for introducing the transformational breath to me in a very comfortable and professional seminar.

Debby

Wederom fantastische webinars! Enorm bedankt!!!