Ga snel naar je mailbox en bekijk de eerste tip van de 10 tips hoe om te gaan met iemand die lijdt aaan een verslaving. Check ook je spamboxen.

Wanneer je in een liefdesrelatie verwikkeld bent met iemand die lijdt aan een verslaving dan heb je misschien ook iets aan "De masterclass 15 fasen van herstel van relatieverslaving en codependentie.

Welke stappen moet ik doorlopen om voor eens en voor altijd afscheid te nemen van relaties die ongelukkig maken?

Echt, dit is denk ik de vraag die jullie mij het allermeeste stellen en daarom heb ik speciaal voor jou deze Masterclass opgenomen.

In deze sessie van ruim 75 minuten deel ik ALLES wat je moet weten om los te komen van relaties die niet werken en meer verdriet en pijn brengen dan vreugde en geluk.

En ik zeg met opzet meer pijn dan geluk omdat ik weet dat als je je voor deze challenge hebt ingeschreven dit hoogstwaarschijnlijk is waar jij mee kampt in jouw leven. Ik wil je leren hoe je ervoor kunt zorgen geen emotioneel niet beschikbare partners aan te trekken maar om als een magneet precies die relaties aan te trekken waar jij een perfecte match mee hebt en de liefde kunt ervaren zoals die bedoelt is.

Deze Masterclass is uniek en alleen voor jou beschikbaar.

Wat ga je leren?

  • Welke 15 fasen je doorloopt wanneer je afscheid neemt van verslavende relaties
  • Welke 10 stappen je moet zetten om deze fasen te kunnen doorlopen
  • Wat ervoor heeft gezorgd dat het tot nu toe niet gelukt is om gezonde relaties aan te trekken
  • Hoe jouw verleden van invloed is op jouw volwassen liefdesrelaties
  • Welke persoonlijkheidsdelen wij als mens allemaal hebben en hoe deze van invloed zijn op verslavende relaties
  • Hoe je kunt leren om gezonde relaties aan te trekken en te behouden
pexels-dominika-roseclay-977738
pexels-jess-bailey-designs-796656

Welke bonussen krijg je erbij?

  • Test relatieverslaving
  • Test codependentie
  • Kenmerken van verlatingsangst
  • Kenmerken van bindingsangst
pexels-darcy-lawrey-946290
favicon

Jij krijgt direct toegang tot al het materiaal voor:

En niet vergeten!

Het is absoluut mogelijk om los te komen van relaties en relatiepatronen waar je ongelukkig van wordt. Ook voor jou wacht er een partner met wie jij gelukkig kunt worden als dat is wat je verlangt.

Klanttevredenheid

In het NU opkomen voor mijn innerlijke kind

Toen ik mij aanmeldde was grenzen aangeven, nee zeggen en mijn eigen behoeften en wensen erkennen mijn grootste probleem. Mijn belangrijkste inzicht in mijn proces is in “HET NU” opkomen voor het innerlijke kind. Ik was al bekend met hechtingsstijlen, met codependency, overlevingsstrategieën en verslavingen maar pas bij Claudia heb ik geleerd om alle onderlinge verbanden te zien en vooral te voelen. Claudia heeft me laten zien en ervaren dat er ook heling mogelijk is. Ik ben nog niet zover maar het biedt hoop en verlichting. Net als eerdere stappen die ik heb gezet en gemaakt is dit een proces van erkennen, herkennen en uiteindelijk gewoon doen. Ik zou een ieder die met zichzelf worstelt op het gebied van liefde, intimiteit en verslavingsgedrag aanraden om zich te laten begeleiden door Claudia. Haar inzicht, professionaliteit en ervaringsdeskundigheid gaan hand in hand met betrokkenheid. Zij leeft ook haar eigen programma en is voor velen van ons een lichtend voorbeeld dat het zo ook kan. Dankjewel van Koen.

Geen afscheid maar een nieuw begin

Met pijn in het hart, heb ik net de laatste groepsdag van het jaartraject bij Claudia, achter de rug. Ik beschouw het niet als het eind, maar eerder als een nieuw begin. Wat een waardevol traject. De theoretische online lessen, absoluut noodzakelijk om te begrijpen waar je in zit. De groepsdagen, niet alleen waardevol, maar zeker de vriendschappen die je er aan overhoudt. En uiteraard ook de individuele sessies. Theorie is niets zonder voelen, en ook voelen heeft theorie nodig. Ik ben dankbaar en blij dat ik voor het jaartraject heb ingetekend, omdat ik die tijd ook echt nodig had. Het is een heel proces. Aanvankelijk laat je maar toe wat je kan toelaten.Omdat we meester zijn in het uit de weg gaan van onze oude kindpijn. Het bewust worden daarvan is een hele weg. Dan weer een stukje theorie en dan weer een stukje ervaren en doorvoelen. Om al zo de puzzel, de blauwdruk van je eigen leven te leren kennen. Het gaat echt om het leren kennen van jezelf. De moed en het lef hebben om je niet langer afhankelijk te maken van de liefde en erkenning van een ander. Voor ik aan dit traject begon, had ik nog nooit van de begrippen codependentie en relatieverslaving gehoord. En ik heb lang, zoals dat bij elke verslaving hoort, in de ontkenning gezeten. Maar gaandeweg laat je meer en meer stukken van jezelf toe. Ga je de communicatie met jezelf aan, worden je kindtrauma’s zichtbaar, en kan je jezelf gaan helen. Belangrijk in dit heel traject is dan ook, de herhaling van de lessen. En gelukkig kan dat, omdat je levenslang toegang hebt. In het begin, laat je maar toe wat je op dat moment aankan. Later op je weg, bij herhaling van een les, hoor je net weer andere dingen en kan je weer een stapje dieper herstel toelaten. Ik kan nu voelen wanneer ik in mijn trance schiet. “Trance” , was eerst een theoretisch begrip voor me maar nu kan ik duidelijk voelen, dat als de ander zich niet goed voelt , er als het ware een energie uit mij stroomt naar de ander, en ik onmiddellijk de pijn daar wil weghalen. Ik ben dan volledig weg van mezelf. En ik verwar dit zelfs met liefde. Doordat ik denk dat ik liefde voel voor de ander, geraak ik op die manier verstrikt in een ongezonde relatie. Want ik heb mezelf verlaten om voor de ander te zorgen. En paradoxaal genoeg ,omdat ik mezelf verlaten heb, verwacht ik van de ander dat hij of zij me weer heel laat voelen. Ik ervaar meer en meer dat de sleutel tot zelfbevrijding ligt in het verbinden met mezelf. In die diepe verbinding, vind ik mijn kracht terug. Los van de ander. Los van de afhankelijkheid. Ik wens jullie allen een mooi proces toe. Hartelijk dank Claudia Krumme, voor de liefdevolle begeleiding. Liefs Rita

Peggy

Dank je wel Claudia, heerlijke meditatie, zo'n aangename stem. Voor het eerst weer echte visualisatie gehad.Het sterkt me, vertrouwen in eigen kunnen en warme gloed in mijn hart en middenrif.

Na 7 weken voel ik me sterker en dichter bij mezelf

Claudia voor jou een heel groot compliment voor de opbouw en inhoud van de online training. Ben inmiddels bij week 8 en maak er elke week ruim tijd voor vrij om er mee aan de slag te gaan. Schrijf heel veel met mijn innerlijk kind, voel me daar prettig bij en het helpt om onrust van me af te schrijven. Het resultaat na 7 weken training is dat ik me veel sterker voel en veel dichter bij mezelf kom. 6 van de 7 dagen voel ik me goed en sterk en soms een dagje wat minder maar totaal niet meer te vergelijken met 7 weken geleden. De controledrang is veel minder geworden, en al vind ik het soms lastig, ik geef er niet meer aan toe. Heb mezelf een “pieker kwartiertje” per dag gegeven om nog na te mogen denken over mijn ex. Wat 7 weken geleden de hele dag in mijn hoofd zat heb ik nu teruggebracht naar een kwartier en sommige dagen wat langer. Ben soms wel bang voor een terugval maar laat het allemaal maar gebeuren. Geniet nu vooral van het “vrije gevoel” en weet dat het allemaal goed gaat komen. Nogmaals bedankt! Hilde

Anoeschka

De transformatie retreat op Ibiza was fantastisch! Van te voren had ik best wat weerstand en vond het spannend om te gaan maar ik had het voor geen goud willen missen. Aan alles is gedacht, van het welkom, de opbouw gedurende de week tot het afscheid. Ik ben al 17 jaar bezig met zelfontwikkeling en toch waren de oefeningen verrassend en nieuw voor mij. Ik heb weer zoveel nieuwe dingen geleerd. De ademsessies waren elke keer weer magisch, mede door de geweldige begeleiding, ik ben daardoor echt door een transformatie gegaan. Ik heb het retreat samen met mijn man gedaan en dat heeft ons dichter bij elkaar gebracht, ik zou dit ieder koppel aanraden! Het hoogtepunt was de cacaoceremonie ademsessie met afsluiting dansen, mijn hart was volledig open, ik zal het nooit vergeten! En dan niet te vergeten de fantastische plek waar we verbleven en het heerlijke eten elke dag! Dankjewel lieve Claudia en het geweldige team, dit was voor mij onvergetelijk! ❤️ Liefs Anoeschka

Herhaling en verdieping werkt! 

De nieuwe begrippen counter-dependentie en interdependentie wekken mijn aandacht. Ik wil je bedanken voor jouw prachtig werk. Het heeft me 2 jaar gekost vooraleer ik kon “zien” of “aanvaarden" dat codependent gedrag ook mijn gedrag was. Ik leer veel van jou, ook al volg ik het programma niet helemaal zoals de bedoeling is. Het heeft ook een tijdje geduurd vooraleer ik de waarde zag van het contact met het innerlijk kind. Het heeft me al zoveel rust gegeven. Het is ook prachtig om te zien hoe jij steeds verder openbloeit en verder groeit in jouw programma. Ik vind het ontzettend knap hoe goed jij deze zaken kan verwoorden, met respect, warmte en voldoende neutraliteit. Dank je! Liefs, Anja

Me & Anorexia

The first sign of Anorexia appeared for me when I just turned fifteen, in October 2014. Time had passed and I had grown increasingly anxious and unhappy about all the changes occurring in my body due to adolescence. On the outside, I seemed to be totally fine according to my surroundings, but in front of the mirror the reflection appearing made me feel unhappy, no matter what other people would tell me; I felt fat. Since a very young age I had been very active doing sports and I had recently discovered a true passion for long distance running. Being physically active, I knew that there was no risk for me to have any weight problems, but still my complex grew increasingly more important and it was taking over my life. Too many changes were occurring at the same time, more and more, I started to question my appearance and how I would look after this metamorphosis. Being constantly surrounded by Medias telling us how we should look and how we shouldn’t, I felt scared not to be good enough and to be rejected. I decided that there was no other solution than to control those changes. Since the beginning I only had very good intentions, deciding to make sure that I ate very healthily. But I gradually got lost in confusion and I started to eat less and less. I became literally scared of food, scared that the moment it would enter my mouth it would make me blow like a balloon. Mealtime became an enemy for me, and controlling what I was going to eat became the only reason for me to get up in the morning. Every day I drew back into my world of isolation, in which I was all alone with a little voice telling me what I was allowed to eat or not. This little terrorist had taken power over me. I was getting more and more tired, sometimes I even felt dizzy and my performance in running was not improving either. This upset me a lot but I couldn’t eat, the terrorist said no. I didn’t possibly understand why I felt so sad and absent-minded now that I had that control. I wasn’t being myself and although I tried, I couldn’t hide it. My mother slowly realized that my way of eating had changed and that it wasn’t at all suitable for the amount of sport I was doing. She tempted to warn me but I did not want to listen. I felt harassed and I was scared she would take away from me this control I was holding on so tight. Time passed and I had already lost three kilos, when I got a serious stomach flew which made me loose five additional kilos. At that time my mother seriously banged at my door and woke me up, in a rather harsh and straight forward manner. But miraculously that’s how she brought me back to reality and made me take my first step to recovery. I was scared to let go of the control the terrorist was offering me but somehow, I knew deep down, that I had to trust my mother. In addition, the new reflection in the mirror told me that this was not how I truly wanted to be. I was battling my way out of the grasps of my terrorist, admitting my disease and determined to get help. After staying a few days in Hospital, to make sure that I was in good conditions, with the entire support of my school, my friends and my family, I started taking regularly part in supervised groups in wish I was able to share my situation with other people having similar problems. By this mean I was able to learn more myself about what was happening to me, and realized most importantly, that I wasn’t alone. I tried to stay as open as possible about my terrorist because I was aware that isolation was a true danger. I wasn’t yet stronger than him and he could easily make me fall down the stairs again. I knew that staying honest and talking about it would be a security against forgetfulness. Anorexia is in fact, a disease which puts you in constant denial and the best way to act against it, primarily, is to stay honest to yourself and others. This is what saved me from never setting free from the lie I lived in. With the help of a nutritionist, I learnt to overcome my fear of food and I slowly started to enjoy it again. She gave me enough information to get back to a healthy weight again, but still, the unrealistic fear of getting fat was still anchored deep down in me. I then met Claudia Krumme who worked with me at a psychological level to help me overcome my fears. I gradually became more aware that the little voice commanding me was in fact Anorexia. I became stronger than the terrorist, and I finally was able to tell him off. I started to work on myself, trying to understand the roots of my disease. Through Mrs. Krumme’s process of working, involving the analysis of feelings of the individual, I finally learnt one essential thing. I realized that all the love of the world would not be enough to make me happy, until I would start accepting and loving myself first. People believing in me wouldn’t bring me faith until I would start to believe in myself. I realized that finally I was entirely alone, no one could make me decide to make me gain weight or change my state of mind apart from myself. I was the pill who could cure the illness. That was as far as my surroundings could lead me. I had to trust myself, have the courage to let go of my fears and make my steps, even if the road would be long and hard. Soon enough I decided that I had to use the same intense determination with which I had come down this sinister hole, to come back up again. I personally have to say that having clear goals helped me a lot. I want to lead a healthy life, and I want to take my passion for running further. In hard times, I remind myself those goals and they bring me hope and keep me going. Now waking up in the mornings, I feel I am growing stronger, daring, little by little, to let go from all my fears. I acknowledge the fact that I haven’t yet reached the end of the path of my recovery. The biggest part of it is yet to come: accepting myself just as I am. This step is indisputably one that each human being has to take, in order to survive throughout the life he has been given. I can see a very positive prospect in the course of my experience with Anorexia; my personal issues becoming so dominant over my existence at a rather young age, I realized that life has already given me a chance to learn the skill of acceptance of oneself, a skill which most of the people only attain towards the middle of their lives. Similarly, life has given me the opportunity to aquire serenity, tolerance, confidence and trust in myself, a challenge that I am willing to take. It wants me now, to let my mind come to peace with my body, a body with which I am destined to live with until the very last day. As to this day, I learnt not to suppress it. On the contrary, I am aware that throughout my life, in difficult time involving stress, anxiousness and doubt, he will be there to hunt me again telling me I am not good enough whatever I do. In those hard times, I manage to detect this terrorist, I analyze what he tells me but most importantly I do NOT listen to him. I give myself the choice of not giving it any importance and that is precisely what makes my strength. The healthy part of me has taken back the lead. I realized that Health, Happiness and my passion for running are much more important to me than the vicious quest of being the skinniest possible. I am thankful for all the support I am given and I consider myself unbelievably lucky to be supported by such caring people. I want to thank my family, the school staff for their amazing support, and Claudia Krumme for her help and guidance. But I am particularly grateful to my mother who since the first day was determined to help me defeat my little terrorist.

Zeer veranderend en bepalend voor mijn toekomst

Wil jullie allen van harte bedanken voor de mogelijkheid die ik heb gekregen om aan dit mooie traject en deze mooie sessies deel te nemen. Met name dank aan Claudia dat je dit mogelijk hebt gemaakt en uiteraard zonder de klik en de goede zorg van Leslie Stoel had ik dit ook niet zo goed en transformerend doorlopen. Dank jullie wel, dit was zeer veranderend en bepalend voor mijn toekomst.                                                                                         Sandy

Goede deskundige en liefdevolle trainers

De yoga en adem retraite op Tenerife vond ik zeer waardevol, zowel breed als diepgaand. Het heeft mij opnieuw de essentie van mijn eigen trainerschap doen ontdekken. Je wordt uitgenodigd en uitgedaagd om ‘terug te keren’. Gelukkig met ruimte voor humor en eigengereidheid. Pracht begin van elke dag met meditatie en behandeling van de yama’s, dan de middag met de ademsessies die mij van een verkrampt naar een open bewustzijn hebben kunnen brengen, vooral dankzij een zeer goede begeleiding van Wilna, Claudia en Marian. Goede, deskundige en liefdevolle trainers!

Sylvia

Hoi Claudia, Ik vond het zomerpakket ontzettend waardevol en heb er veel aan gehad. Erg herkenbaar om patronen te ontmantelen en kindstukken te verwerken en nieuw gedrag in te zetten. Het meest waardevol vond ik de meditaties en de praktische tools. Ik heb geen opmerkingen verder. Ik heb inmiddels het pakket aan minstens drie anderen geadviseerd die het ook gekocht hebben. Zij zijn collega’s/cliënten van mij. Ik had info aangevraagd over de inzet van het materiaal bij cliënten en een cursus hieromtrent. Ik zag het al voorbij komen op facebook. Dank je wel! met vriendelijke groet, Sylvia