Ga snel naar je mailbox en bekijk de eerste tip van de 10 tips hoe om te gaan met iemand die lijdt aaan een verslaving. Check ook je spamboxen.

Wanneer je in een liefdesrelatie verwikkeld bent met iemand die lijdt aan een verslaving dan heb je misschien ook iets aan "De masterclass 15 fasen van herstel van relatieverslaving en codependentie.

Welke stappen moet ik doorlopen om voor eens en voor altijd afscheid te nemen van relaties die ongelukkig maken?

Echt, dit is denk ik de vraag die jullie mij het allermeeste stellen en daarom heb ik speciaal voor jou deze Masterclass opgenomen.

In deze sessie van ruim 75 minuten deel ik ALLES wat je moet weten om los te komen van relaties die niet werken en meer verdriet en pijn brengen dan vreugde en geluk.

En ik zeg met opzet meer pijn dan geluk omdat ik weet dat als je je voor deze challenge hebt ingeschreven dit hoogstwaarschijnlijk is waar jij mee kampt in jouw leven. Ik wil je leren hoe je ervoor kunt zorgen geen emotioneel niet beschikbare partners aan te trekken maar om als een magneet precies die relaties aan te trekken waar jij een perfecte match mee hebt en de liefde kunt ervaren zoals die bedoelt is.

Deze Masterclass is uniek en alleen voor jou beschikbaar.

Wat ga je leren?

  • Welke 15 fasen je doorloopt wanneer je afscheid neemt van verslavende relaties
  • Welke 10 stappen je moet zetten om deze fasen te kunnen doorlopen
  • Wat ervoor heeft gezorgd dat het tot nu toe niet gelukt is om gezonde relaties aan te trekken
  • Hoe jouw verleden van invloed is op jouw volwassen liefdesrelaties
  • Welke persoonlijkheidsdelen wij als mens allemaal hebben en hoe deze van invloed zijn op verslavende relaties
  • Hoe je kunt leren om gezonde relaties aan te trekken en te behouden
pexels-dominika-roseclay-977738
pexels-jess-bailey-designs-796656

Welke bonussen krijg je erbij?

  • Test relatieverslaving
  • Test codependentie
  • Kenmerken van verlatingsangst
  • Kenmerken van bindingsangst
pexels-darcy-lawrey-946290
favicon

Jij krijgt direct toegang tot al het materiaal voor:

En niet vergeten!

Het is absoluut mogelijk om los te komen van relaties en relatiepatronen waar je ongelukkig van wordt. Ook voor jou wacht er een partner met wie jij gelukkig kunt worden als dat is wat je verlangt.

Klanttevredenheid

Anonieme blije man

"Bevrijd van een destructieve relatie" Ik ben bij Claudia terecht gekomen door een slechte relatie en daardoor drankmisbruik. Door haar aanpak en later het ademhalen kwam ik tot rust en ben ik uit de relatie gestapt. Het kwartje viel door haar verhaal over de rijdende trein. Regelmatig doe ik nog ademhaling-sessies bij haar en zowel Claudia als haar mede coaches en trainers zijn top en geven je een gevoel van veiligheid waarbij je alles met een gerust hart kan toelaten. Sta nu ook een tijdje droog en dat voelt goed. Kortom bij Claudia zit je meer dan goed. Anonieme blije man

De muur om me heen is weg en voel voor het eerst dat ik de moeite waard ben

Ik ben al jaren bezig mijn relatieverslaving de baas te worden en mijn jeugd te verwerken en had al veel therapieën gedaan en boeken gelezen. Bij Claudia hoorde ik voor het eerst over innerlijk kindwerk en transformational breath. Ik ging de uitdaging aan, vertrouwde erop dat ik verder zou komen bij Claudia, en volgde het online programma met coachingsessies. En wat ben ik verder gekomen!! Met name met het innerlijk kindwerk. De ‘rouwrand’ die altijd om mij heen hing is er af voor mijn gevoel. Mijn jeugd heeft meer een plek gekregen. Ik weet dat ik de moeite waard ben. Sta veel positiever en opener in het leven en ga meer de verbinding met mensen om mij heen aan. Ik vraag meer om hulp. Met mannen blijft het een leerproces. Ik ben nooit klaar, dat weet ik. Maar ik herken veel eerder dat het fout gaat of het een emotioneel niet beschikbare man is, en heb handvaten gekregen om er uit te stappen en bij mezelf te blijven. Onlangs ging ik mee met Claudia op retraite naar Tenerife. Ik ben nog steeds verwonderd over wat er daar allemaal gebeurd is. Ik weet nu niet alleen dat ik de moeite waard ben, ik vóel het voor het eerst ook. De meditaties, het ademen, de yoga, alles bij elkaar zorgde voor een transformatie bij mij waar ik nog niet mijn vinger op kan leggen maar waar ik heel erg blij mee ben. Er is een muur in en om mijzelf weg lijkt het. Ik maak deel uit van het geheel. Ik mag er zijn. Dat voelt heel fijn. Alsof ik eindelijk thuis bij mezelf ben. Van daaruit kan ik verder. Namasté Claudia, Marian en Wilna. Liefs, Anne

Me & Anorexia

The first sign of Anorexia appeared for me when I just turned fifteen, in October 2014. Time had passed and I had grown increasingly anxious and unhappy about all the changes occurring in my body due to adolescence. On the outside, I seemed to be totally fine according to my surroundings, but in front of the mirror the reflection appearing made me feel unhappy, no matter what other people would tell me; I felt fat. Since a very young age I had been very active doing sports and I had recently discovered a true passion for long distance running. Being physically active, I knew that there was no risk for me to have any weight problems, but still my complex grew increasingly more important and it was taking over my life. Too many changes were occurring at the same time, more and more, I started to question my appearance and how I would look after this metamorphosis. Being constantly surrounded by Medias telling us how we should look and how we shouldn’t, I felt scared not to be good enough and to be rejected. I decided that there was no other solution than to control those changes. Since the beginning I only had very good intentions, deciding to make sure that I ate very healthily. But I gradually got lost in confusion and I started to eat less and less. I became literally scared of food, scared that the moment it would enter my mouth it would make me blow like a balloon. Mealtime became an enemy for me, and controlling what I was going to eat became the only reason for me to get up in the morning. Every day I drew back into my world of isolation, in which I was all alone with a little voice telling me what I was allowed to eat or not. This little terrorist had taken power over me. I was getting more and more tired, sometimes I even felt dizzy and my performance in running was not improving either. This upset me a lot but I couldn’t eat, the terrorist said no. I didn’t possibly understand why I felt so sad and absent-minded now that I had that control. I wasn’t being myself and although I tried, I couldn’t hide it. My mother slowly realized that my way of eating had changed and that it wasn’t at all suitable for the amount of sport I was doing. She tempted to warn me but I did not want to listen. I felt harassed and I was scared she would take away from me this control I was holding on so tight. Time passed and I had already lost three kilos, when I got a serious stomach flew which made me loose five additional kilos. At that time my mother seriously banged at my door and woke me up, in a rather harsh and straight forward manner. But miraculously that’s how she brought me back to reality and made me take my first step to recovery. I was scared to let go of the control the terrorist was offering me but somehow, I knew deep down, that I had to trust my mother. In addition, the new reflection in the mirror told me that this was not how I truly wanted to be. I was battling my way out of the grasps of my terrorist, admitting my disease and determined to get help. After staying a few days in Hospital, to make sure that I was in good conditions, with the entire support of my school, my friends and my family, I started taking regularly part in supervised groups in wish I was able to share my situation with other people having similar problems. By this mean I was able to learn more myself about what was happening to me, and realized most importantly, that I wasn’t alone. I tried to stay as open as possible about my terrorist because I was aware that isolation was a true danger. I wasn’t yet stronger than him and he could easily make me fall down the stairs again. I knew that staying honest and talking about it would be a security against forgetfulness. Anorexia is in fact, a disease which puts you in constant denial and the best way to act against it, primarily, is to stay honest to yourself and others. This is what saved me from never setting free from the lie I lived in. With the help of a nutritionist, I learnt to overcome my fear of food and I slowly started to enjoy it again. She gave me enough information to get back to a healthy weight again, but still, the unrealistic fear of getting fat was still anchored deep down in me. I then met Claudia Krumme who worked with me at a psychological level to help me overcome my fears. I gradually became more aware that the little voice commanding me was in fact Anorexia. I became stronger than the terrorist, and I finally was able to tell him off. I started to work on myself, trying to understand the roots of my disease. Through Mrs. Krumme’s process of working, involving the analysis of feelings of the individual, I finally learnt one essential thing. I realized that all the love of the world would not be enough to make me happy, until I would start accepting and loving myself first. People believing in me wouldn’t bring me faith until I would start to believe in myself. I realized that finally I was entirely alone, no one could make me decide to make me gain weight or change my state of mind apart from myself. I was the pill who could cure the illness. That was as far as my surroundings could lead me. I had to trust myself, have the courage to let go of my fears and make my steps, even if the road would be long and hard. Soon enough I decided that I had to use the same intense determination with which I had come down this sinister hole, to come back up again. I personally have to say that having clear goals helped me a lot. I want to lead a healthy life, and I want to take my passion for running further. In hard times, I remind myself those goals and they bring me hope and keep me going. Now waking up in the mornings, I feel I am growing stronger, daring, little by little, to let go from all my fears. I acknowledge the fact that I haven’t yet reached the end of the path of my recovery. The biggest part of it is yet to come: accepting myself just as I am. This step is indisputably one that each human being has to take, in order to survive throughout the life he has been given. I can see a very positive prospect in the course of my experience with Anorexia; my personal issues becoming so dominant over my existence at a rather young age, I realized that life has already given me a chance to learn the skill of acceptance of oneself, a skill which most of the people only attain towards the middle of their lives. Similarly, life has given me the opportunity to aquire serenity, tolerance, confidence and trust in myself, a challenge that I am willing to take. It wants me now, to let my mind come to peace with my body, a body with which I am destined to live with until the very last day. As to this day, I learnt not to suppress it. On the contrary, I am aware that throughout my life, in difficult time involving stress, anxiousness and doubt, he will be there to hunt me again telling me I am not good enough whatever I do. In those hard times, I manage to detect this terrorist, I analyze what he tells me but most importantly I do NOT listen to him. I give myself the choice of not giving it any importance and that is precisely what makes my strength. The healthy part of me has taken back the lead. I realized that Health, Happiness and my passion for running are much more important to me than the vicious quest of being the skinniest possible. I am thankful for all the support I am given and I consider myself unbelievably lucky to be supported by such caring people. I want to thank my family, the school staff for their amazing support, and Claudia Krumme for her help and guidance. But I am particularly grateful to my mother who since the first day was determined to help me defeat my little terrorist.

Goede handvaten

Tevreden met de bereikbaarheid, de communicatie en de duidelijkheid omtrent afspraken. In mijn geval een uitdaging om vooraf het kostenplaatje duidelijk te hebben met verzekeraar/eigen risico, en juist daar is heel fijn en duidelijk over gecommuniceerd. Dit maakte het voor beide partijen vooraf een duidelijk verwachtingspatroon, en daardoor achteraf ook een goed gevoel over het noodzakelijke achter het traject. De gesprekken in het traject met regie behandelaar waren prettig, en de gesprekken en het lichaamswerk met de behandelaar waren voor mij een enorm goede klik! Dit heeft mij goede handvaten gegeven om zelf op voort te kunnen gaan in mijn herstel proces, en een goed inzicht op de tools die ik al in mijn bezit had.

Ik had al zoveel gedaan!

"Ik wil toch nogmaals zeggen dat ik via het traject bij jou voor het eerst echt verandering bemerk. In zelfliefde. En daarmee verandert mijn verhouding tot het leven en tot de mensen om me heen ook ten goede! En ik had al zoveel gedaan, schematherapie, PRI." Liefs Anna

In mijn leven is nu veel meer rust en liefde

Radeloos klopte ik aan bij Claudia. Ik voelde me meteen veilig bij haar. Ik mocht helemaal mezelf zijn en werd volledig  in mijn waarde gelaten wat ik ook vertelde Het was allemaal goed zoals het was. En dat had ik  zo ontzettend nodig. Ik vond mezelf slecht en zat vol schaamte en schuld. Gelukkig denk ik nu heel anders over mezelf. Tijdens het traject heb ik heel veel over mezelf geleerd. In de begrippen Codependentie en relatieverslaving vond ik zoveel herkenning wat me een enorm opgelucht gevoel gaf. Eindelijk had mijn probleem een naam. Ik heb samen met Claudia een hoop trauma’s kunnen traceren en vrede mee kunnen sluiten. In mijn leven is nu veel meer rust en veel meer liefde voor mezelf. Groetjes, Sem

‘ Ervaring event ‘

Bij de binnenkomst voelde ik een hele positieve energie ik voelde dat ik welkom was. Ik heb hele mooie inzichten en herinneringen aan het event over gehouden. Ik zou het event zeker aanraden. Warme Groet, Jose

Lya

Hoi Claudia, Wat een geweldig boek. Ik ben er nog mee bezig. Het is te veel om in een recensie te benoemen. Ben zo ontzettend content met jou boek. Heb veel aan de oefening met het schrijven vanuit kleine lyaatje zodoende de warmte Liefde en rust te vinden door mijn volwassen ik. Ik ben niet alleen zeg maar! Onder de pijn zit/ is heel veel liefde. Dank je Claudia!!! Heb in een mail naar jou iets meer kleur gegeven. Het is een proces waar jou boek bij ondersteund!

Annette

Beste Claudia, Heb net het derde webinar van de challenge gezien. Ik wil je complimenteren. In het oerwoud van coaches steek je er mijns inziens bovenuit. Mooi hoe je zoveel verschillende mensen weet aan te spreken die allemaal op een ander punt in hun ontwikkeling / reis zijn. Groetjes, Annette

Merel

“Toen ik Claudia Krumme vond zat in een manipulatieve relatie met een narcist waar ik op eigen kracht niet uit kwam. Claudia begreep wat ik doormaakte. Zonder te oordelen luisterde ze mijn verhaal aan. Al snel kreeg ik door dat ik echt leed aan relatieverslaving en codependentie. Tijdens het traject heb ik veel onverwerkt verdriet kunnen uiten.Ik kreeg veel inzichten, werd steeds krachtiger en vond mezelf steeds meer waard. Nu, 6 jaar later heb ik een (nieuwe) gezonde, gelijkwaardige relatie. Ik stel gezonde grenzen en zal deze nooit meer verbreken. Mijn verleden heb ik een plek kunnen geven. Dat was toen. Ik leef nu gelukkig! Mijn dank is enorm want leven zonder een relatieverslaving is zoveel fijner”. Merel uit Haarlem