Ga snel naar je mailbox en bekijk de eerste tip van de 10 tips hoe om te gaan met iemand die lijdt aaan een verslaving. Check ook je spamboxen.

Wanneer je in een liefdesrelatie verwikkeld bent met iemand die lijdt aan een verslaving dan heb je misschien ook iets aan "De masterclass 15 fasen van herstel van relatieverslaving en codependentie.

Welke stappen moet ik doorlopen om voor eens en voor altijd afscheid te nemen van relaties die ongelukkig maken?

Echt, dit is denk ik de vraag die jullie mij het allermeeste stellen en daarom heb ik speciaal voor jou deze Masterclass opgenomen.

In deze sessie van ruim 75 minuten deel ik ALLES wat je moet weten om los te komen van relaties die niet werken en meer verdriet en pijn brengen dan vreugde en geluk.

En ik zeg met opzet meer pijn dan geluk omdat ik weet dat als je je voor deze challenge hebt ingeschreven dit hoogstwaarschijnlijk is waar jij mee kampt in jouw leven. Ik wil je leren hoe je ervoor kunt zorgen geen emotioneel niet beschikbare partners aan te trekken maar om als een magneet precies die relaties aan te trekken waar jij een perfecte match mee hebt en de liefde kunt ervaren zoals die bedoelt is.

Deze Masterclass is uniek en alleen voor jou beschikbaar.

Wat ga je leren?

  • Welke 15 fasen je doorloopt wanneer je afscheid neemt van verslavende relaties
  • Welke 10 stappen je moet zetten om deze fasen te kunnen doorlopen
  • Wat ervoor heeft gezorgd dat het tot nu toe niet gelukt is om gezonde relaties aan te trekken
  • Hoe jouw verleden van invloed is op jouw volwassen liefdesrelaties
  • Welke persoonlijkheidsdelen wij als mens allemaal hebben en hoe deze van invloed zijn op verslavende relaties
  • Hoe je kunt leren om gezonde relaties aan te trekken en te behouden
pexels-dominika-roseclay-977738
pexels-jess-bailey-designs-796656

Welke bonussen krijg je erbij?

  • Test relatieverslaving
  • Test codependentie
  • Kenmerken van verlatingsangst
  • Kenmerken van bindingsangst
pexels-darcy-lawrey-946290
favicon

Jij krijgt direct toegang tot al het materiaal voor:

En niet vergeten!

Het is absoluut mogelijk om los te komen van relaties en relatiepatronen waar je ongelukkig van wordt. Ook voor jou wacht er een partner met wie jij gelukkig kunt worden als dat is wat je verlangt.

Klanttevredenheid

Simone

Mijn gevoel durven voelen en van mezelf gaan houden is me gelukt! De welbekende “ui”. De lagen die mij hebben weerhouden te ervaren waar mijn ware ik eigenlijk zit. Door te voelen, stil te staan, gevoelens toe te laten en deze te accepteren is de de ui zich langzamerhand van zelf gaan afpellen. Ik heb steeds meer begrip en inzicht gekregen in de gevoelens van mijn innerlijk kind en mijn volwassen ik. Dat wanneer er een trigger is, ik vanuit mijn kindpijn reageer en heel bewust de pijn mag doorvoelen van het kleine meisje in mij. Door contact te maken met haar, door haar serieus te nemen en het vervolgens vanuit een.volwassenen te ondersteunen heeft mij enorm geholpen door de pijn heen te komen. De 5 stappen methode die Claudia zo mooi beschrijft is de kern van dit werk. Het voelt zo veilig en vertrouwd om begeleid te worden door iemand die zelf weet waar het om gaat maar je er met zoveel liefde doorheen helpt, het verzacht een hele hoop. Er is geen druk, niks is goed of fout. Claudia weet precies tot je kern te komen. Zij ziet in waar de strategieën zich voordoen en weet je er op een liefdevolle manier mee te confronteren. En dat is nodig om je bewust te worden en er aan te werken.

Direct de vinger op de zere plek

Ik ben zeer tevreden over de behandeling bij CC. Het intake gesprek verliep prettig. Er werd direct de vinger op de zere plek gelegd en overlegd welke behandeling mij het best zou kunnen ondersteunen. Ik voelde me erg op mijn gemak en gehoord. Daarnaast waren er geen wachtlijsten en kon de behandeling snel starten. Heel prettig. De psycholoog die mij heeft ondersteunt (Niels) was een heel fijn, professioneel en warm persoon. Hij luisterde goed en confronteerde mij op een liefdevolle manier als ik een blinde vlek had. Daarnaast was het contact met de administratie zeer klantvriendelijk en altijd bereid om met mij mee te denken. Ik zal CC dan ook zeker aan anderen aanbevelen.                                                                                        Maartje

Na 7 weken voel ik me sterker en dichter bij mezelf

Claudia voor jou een heel groot compliment voor de opbouw en inhoud van de online training. Ben inmiddels bij week 8 en maak er elke week ruim tijd voor vrij om er mee aan de slag te gaan. Schrijf heel veel met mijn innerlijk kind, voel me daar prettig bij en het helpt om onrust van me af te schrijven. Het resultaat na 7 weken training is dat ik me veel sterker voel en veel dichter bij mezelf kom. 6 van de 7 dagen voel ik me goed en sterk en soms een dagje wat minder maar totaal niet meer te vergelijken met 7 weken geleden. De controledrang is veel minder geworden, en al vind ik het soms lastig, ik geef er niet meer aan toe. Heb mezelf een “pieker kwartiertje” per dag gegeven om nog na te mogen denken over mijn ex. Wat 7 weken geleden de hele dag in mijn hoofd zat heb ik nu teruggebracht naar een kwartier en sommige dagen wat langer. Ben soms wel bang voor een terugval maar laat het allemaal maar gebeuren. Geniet nu vooral van het “vrije gevoel” en weet dat het allemaal goed gaat komen. Nogmaals bedankt! Hilde

Remco

Wat was je grootste pijn/probleem toen je bij me kwam? Overlevingsstrategieën die mijn liefdespad bemoeilijken. Wat is je belangrijkste inzicht/proces dat je hebt doorgemaakt? Meerdere maar zeker mezelf herontdekken en vanuit zelfliefde in verbinding staan met mijzelf en anderen. Wat was het meest waardevol en zie je echt als resultaat van het traject dat ik je aangeboden heb? De gehele opbouw van de 6 dagen geven zoveel inzichten en die kan ik niet los zien van elkaar. Alle thema's die we hebben aangeraakt dragen bij aan een diepere verbinding met mijzelf. Waarom zou je een ander aanraden om vooral met mij te gaan werken? Lieve Claudia, ik wil je nogmaals enorm danken voor de mooie life changing ademsessies, de vele inzichten, de veilige plek die je biedt en al jouw voelbare liefde. Ook de begeleiding van jouw team was zo fijn en professioneel en "echt" dankjewel. Liefs Remco

Me & Anorexia

The first sign of Anorexia appeared for me when I just turned fifteen, in October 2014. Time had passed and I had grown increasingly anxious and unhappy about all the changes occurring in my body due to adolescence. On the outside, I seemed to be totally fine according to my surroundings, but in front of the mirror the reflection appearing made me feel unhappy, no matter what other people would tell me; I felt fat. Since a very young age I had been very active doing sports and I had recently discovered a true passion for long distance running. Being physically active, I knew that there was no risk for me to have any weight problems, but still my complex grew increasingly more important and it was taking over my life. Too many changes were occurring at the same time, more and more, I started to question my appearance and how I would look after this metamorphosis. Being constantly surrounded by Medias telling us how we should look and how we shouldn’t, I felt scared not to be good enough and to be rejected. I decided that there was no other solution than to control those changes. Since the beginning I only had very good intentions, deciding to make sure that I ate very healthily. But I gradually got lost in confusion and I started to eat less and less. I became literally scared of food, scared that the moment it would enter my mouth it would make me blow like a balloon. Mealtime became an enemy for me, and controlling what I was going to eat became the only reason for me to get up in the morning. Every day I drew back into my world of isolation, in which I was all alone with a little voice telling me what I was allowed to eat or not. This little terrorist had taken power over me. I was getting more and more tired, sometimes I even felt dizzy and my performance in running was not improving either. This upset me a lot but I couldn’t eat, the terrorist said no. I didn’t possibly understand why I felt so sad and absent-minded now that I had that control. I wasn’t being myself and although I tried, I couldn’t hide it. My mother slowly realized that my way of eating had changed and that it wasn’t at all suitable for the amount of sport I was doing. She tempted to warn me but I did not want to listen. I felt harassed and I was scared she would take away from me this control I was holding on so tight. Time passed and I had already lost three kilos, when I got a serious stomach flew which made me loose five additional kilos. At that time my mother seriously banged at my door and woke me up, in a rather harsh and straight forward manner. But miraculously that’s how she brought me back to reality and made me take my first step to recovery. I was scared to let go of the control the terrorist was offering me but somehow, I knew deep down, that I had to trust my mother. In addition, the new reflection in the mirror told me that this was not how I truly wanted to be. I was battling my way out of the grasps of my terrorist, admitting my disease and determined to get help. After staying a few days in Hospital, to make sure that I was in good conditions, with the entire support of my school, my friends and my family, I started taking regularly part in supervised groups in wish I was able to share my situation with other people having similar problems. By this mean I was able to learn more myself about what was happening to me, and realized most importantly, that I wasn’t alone. I tried to stay as open as possible about my terrorist because I was aware that isolation was a true danger. I wasn’t yet stronger than him and he could easily make me fall down the stairs again. I knew that staying honest and talking about it would be a security against forgetfulness. Anorexia is in fact, a disease which puts you in constant denial and the best way to act against it, primarily, is to stay honest to yourself and others. This is what saved me from never setting free from the lie I lived in. With the help of a nutritionist, I learnt to overcome my fear of food and I slowly started to enjoy it again. She gave me enough information to get back to a healthy weight again, but still, the unrealistic fear of getting fat was still anchored deep down in me. I then met Claudia Krumme who worked with me at a psychological level to help me overcome my fears. I gradually became more aware that the little voice commanding me was in fact Anorexia. I became stronger than the terrorist, and I finally was able to tell him off. I started to work on myself, trying to understand the roots of my disease. Through Mrs. Krumme’s process of working, involving the analysis of feelings of the individual, I finally learnt one essential thing. I realized that all the love of the world would not be enough to make me happy, until I would start accepting and loving myself first. People believing in me wouldn’t bring me faith until I would start to believe in myself. I realized that finally I was entirely alone, no one could make me decide to make me gain weight or change my state of mind apart from myself. I was the pill who could cure the illness. That was as far as my surroundings could lead me. I had to trust myself, have the courage to let go of my fears and make my steps, even if the road would be long and hard. Soon enough I decided that I had to use the same intense determination with which I had come down this sinister hole, to come back up again. I personally have to say that having clear goals helped me a lot. I want to lead a healthy life, and I want to take my passion for running further. In hard times, I remind myself those goals and they bring me hope and keep me going. Now waking up in the mornings, I feel I am growing stronger, daring, little by little, to let go from all my fears. I acknowledge the fact that I haven’t yet reached the end of the path of my recovery. The biggest part of it is yet to come: accepting myself just as I am. This step is indisputably one that each human being has to take, in order to survive throughout the life he has been given. I can see a very positive prospect in the course of my experience with Anorexia; my personal issues becoming so dominant over my existence at a rather young age, I realized that life has already given me a chance to learn the skill of acceptance of oneself, a skill which most of the people only attain towards the middle of their lives. Similarly, life has given me the opportunity to aquire serenity, tolerance, confidence and trust in myself, a challenge that I am willing to take. It wants me now, to let my mind come to peace with my body, a body with which I am destined to live with until the very last day. As to this day, I learnt not to suppress it. On the contrary, I am aware that throughout my life, in difficult time involving stress, anxiousness and doubt, he will be there to hunt me again telling me I am not good enough whatever I do. In those hard times, I manage to detect this terrorist, I analyze what he tells me but most importantly I do NOT listen to him. I give myself the choice of not giving it any importance and that is precisely what makes my strength. The healthy part of me has taken back the lead. I realized that Health, Happiness and my passion for running are much more important to me than the vicious quest of being the skinniest possible. I am thankful for all the support I am given and I consider myself unbelievably lucky to be supported by such caring people. I want to thank my family, the school staff for their amazing support, and Claudia Krumme for her help and guidance. But I am particularly grateful to my mother who since the first day was determined to help me defeat my little terrorist.

Ik ben haar tot op de dag van vandaag dankbaar

Toen ik bij Claudia en CCC terecht kwam, was het direct een heel bijzondere ontmoeting. Ik kwam voor het eerst in mijn leven in een groepsessie terecht. Waar ik direct door Claudia’s openheid en kwetsbaarheid werd uitgedaagd zelf ook open en kwetsbaar te zijn. De hele groep ervoer naar mijn idee hetzelfde, waardoor er een bijzondere dag ontstond, waar ik tot op de dag van vandaag dankbaar voor ben. Claudia kan heel goed luisteren, niet oordelen en ze geeft weinig advies. Waardoor jezelf tot inzicht komt wat je zelf in vrijheid en zonder oordeel wilt kiezen in het leven (iets wat ik voorheen niet kon). Haar methode bestond o.a. uit altijd alleen over jezelf praten, nooit over je partner, of iemand die je pijn heeft gedaan, tenzij dit iets zegt over je eigen handelen. Dit heeft mij enorm geholpen om grote stappen te maken, omdat je hierdoor als volwassene aan wordt gesproken en niet als slachtoffer, waarbij je het idee hebt machteloos te zijn t.o.v. de ander. Er was ook altijd een sfeer van vertrouwen. En ik wist ook dat Claudia mijn verhalen niet zou delen, tenzij ik daar toestemming voor zou geven, bv i.v.m. andere therapeuten die werkzaam zijn in haar praktijk en bij wie ik later ook in een traject zou komen. Dit, samen met de oordeelloosheid en eigen kwetsbaarheid heeft ervoor gezorgd dat ik een half jaar lang bijna elke week 2 of 3 keer een therapiesessie volgde. Bij haar, of later ook bij haar collega’s. De reden waarvoor ik bij CCC langskwam, heeft zich mede dankzij de enorm goede hulp opgelost, gedurende de jaren die volgde. En ik leef in meer verbondenheid, kracht en rust als ooit te voren. Met zoveel waardevolle inzichten die ik inmiddels ook regelmatig deel met anderen, waardoor er als het ware een olievlek ontstaat, vol verbondenheid, heelheid en kracht.

Sylvia

Ik was aan het kijken naar webinar 2 van de challenge. Je had een wit/roze trui aan en je boog je steeds wat naar de camera toe en je sprak met een lieve stem. Ik lag op de bank te luisteren en keek zo naar dat beeld. Op een gegeven moment kreeg ik de associatie dat ik in een wieg lag en jij een lieve moeder was die over de wieg boog en lief tegen mij sprak. Daar werd ik heel rustig van en was erg fijn. Natuurlijk moet ik een moeder worden voor mijn eigen innerlijk kind maar dit was ook wel even prettig! ? Bedankt voor de mooie webinars!   Liefs, Sylvia

Heel fijn om op mijn eigen plek te staan

De familieopstelling voor mij was heel bijzonder. Mooi om van een 'afstand' te kunnen kijken wat er gebeurd binnen het gezin, waar ik uitkom. Het heeft me bevestigd, wat ik al vermoedde, nl dat ik sowieso niet op mijn plek sta. De laatste maanden kwam bij mij al meer de vraag op, of ik mijn leven wel leef. Voel me al wekenlang leeg en heb geen energie. Een beetje burn out achtige klachten. Dit kwam ook naar voren in de familieopstelling; dat ik voor mijn ouders en mijn broer heb gezorgd en dus niet voor mijzelf. De verwarring, verstrikking en symbiose binnen mijn familie (werk ook samen met mijn broer, wat het er in dit opzicht niet makkelijker op maakt). Hierdoor heb ik mijn behoefte om gezien te worden, het gat op te vullen etc buiten mijzelf gezocht, wat maakte dat ik op niet beschikbare mannen viel/val, mijn codependentie. Het was heel fijn te voelen hoe het is op mijn eigen plek te staan. Het is wel een beetje hoe nu verder... wat moet ik doen, of juist wel niet doen. Mijn leven lang heb ik dit zo gedaan en het is niet makkelijk dit te turnen. Dus voel nog wel enigszins verwarring. En dacht dat ik mijn codependent gedrag / verlatingsangst wel enigszins opgelost had, maar dat blijkt dus toch van niet. Als ik me verbonden voel met iemand, heb ik veelal de neiging me te versmelten met diegene. Voel wel steeds meer een soort split tussen de behoeftes van mijn kleine meisje en van mij als volwassen vrouw. Ook dit werd deze dag bevestigd, omdat ik uit de familie verstrikking wil. De ademsessie aansluitend was ook heel bijzonder en rustgevend. Heel mooi om de dag zo af te sluiten. Ik kijk dus echt terug op een hele fijne en bijzondere dag. Een soort nieuw begin, nu te gaan zorgen voor mijzelf! Alleen vraag ik mezelf nog wel af, hoe? Want ik heb nooit geleerd om voor mezelf te zorgen...

Marit

Ik kan uren naar je luisteren! Dank je wel.

Ik kijk steeds weer opnieuw

Super dat ik deze video's zo vaak als ik wil opnieuw kan bekijken. Ik hoor altijd weer iets nieuws waar ik wat mee kan.