Wat is narcistisch misbruik?
“Narcisten veranderen niet van gezicht,
ze veranderen alleen van slachtoffer.”

Narcistisch misbruik

Lukt het niet om na je scheiding de draad van het leven weer op te pakken? Ben je bang dat er iets mis is met jou? Pieker je constant over je ex? Blijf je extreem boos? Of voel je niets meer? Ben je ‘jezelf’ kwijt? En scoort jouw ex hoog op narcistische kenmerken? Dan kan het zijn dat je lijdt aan de gevolgen van narcistisch misbruik: een specifieke vorm van langdurig emotioneel misbruik met post-traumatische stressstoornis als gevolg. Doordat liefdevol gedrag en misbruik elkaar afwisselen, ontstaat een traumaband: een sterke band tussen dader en slachtoffer, beter bekend als het Stockholmsyndroom. Het doorbreken van deze band is noodzakelijk voor herstel. Daarvoor is het nodig te beseffen dat je misbruik voor liefde hebt aangezien.

De kans op narcistisch misbruik is extra groot als je last hebt van codependentie. Waarom? Eenvoudigweg omdat een codependent en een narcist elkaar goed aanvullen. De een – de codependent – wil geven en helpen en maakt de ander belangrijker dan zichzelf. De ander – de narcist – zet zichzelf centraal en ontvangt en bepaalt het liefst. Een perfecte match zou je denken. Maar nee. Deze relatie heeft geen happy end, integendeel: het is een format voor emotioneel misbruik.

In het begin lijkt alles rozengeur en maneschijn. Alles kan, alles mag en jullie zijn één. De narcist vindt alles leuk wat jij leuk vindt en begrijpt je helemaal. Jij hebt totaal niet door dat hij jou alleen spiegelt en met je meepraat, en niet écht jouw soulmate is. Jij bent ervan overtuigd dat je de ware – jouw prins of prinses op het witte paard – gevonden hebt. Al weet je van binnen dat het te mooi lijkt om waar te zijn, tóch val je als een blok. De red flags negeer je. Je praat ze goed of rationaliseert ze weg. Het leuke verdwijnt al snel en in plaats van complimenten krijg je steeds meer kritiek. In eerste instantie is je omgeving gecharmeerd van je partner, maar al snel niet meer. Je partner kraakt hen ook af. Soms al vrij vlot in de relatie. Hij vertelt jou hoe lief en zorgzaam jij bent en hoe iedereen jou misbruikt. Dat hij dat juist zélf doet (of hetzelfde doet), zie je niet. Ook niet als je omgeving je probeert te waarschuwen. Je raakt geïsoleerd en de relatie staat centraal in je leven. Ook als je leugens en bedrog ontdekt, blijf je doorgaan. Je partner is allang niet meer zo flatteus. Integendeel. Er deugt nog maar weinig aan je. Hij manipuleert je, vaak zonder dat je er erg in hebt, en hij is niet aanspreekbaar op zijn gedrag. Hij noemt jou: overgevoelig, paranoïde of gewoon te emotioneel. Telkens als je er zat van hebt, start hij een actie om je te paaien. Als jullie uit elkaar gaan, doet hij er alles aan om je terug te winnen. Maar zodra je teruggaat, is alles snel bij het oude. Als hij jou verlaat voor een ander, dan lijkt het vaak alsof je nooit bestaan hebt. Hoe het ook afloopt, na een relatie met een narcist blijf je zitten met een heel scala aan klachten.

Het verlaten van de partner op zich is niet voldoende om de trauma-band te verbreken en het herstelproces te starten. Overigens is niet ieder slachtoffer van een narcist ook codependent. Al komt deze combinatie vaak voor, ook gezond gehechte mensen kunnen een relatie met een narcist krijgen. Wel ontmoeten ze de narcist in kwestie veelal in een periode waarin ze kwetsbaar zijn. Bijvoorbeeld na een verhuizing, scheiding of de dood van een naaste. Kenmerkend is dat de narcist opbloeit in de relatie, terwijl het met de partner langzaamaan steeds slechter gaat. Het mooiste beeld is dat van een verwelkende roos. Op het laatst ben je alleen nog een kale steel met doorns.

Het kan zijn dat je in een gezin bent opgegroeid met een narcistische ouder (of ouders). Narcistisch misbruik is dan een diepgeworteld jeugdtrauma. In dat geval trek je in de loop van je leven naast liefdespartners ook vrienden en/of collega’s aan met narcistische trekken of pathologie. Dit kan het nog lastiger maken om zelfstandig te herkennen dat je vastzit in een patroon van misbruik. De kans dat je alle schuld bij jezelf neerlegt, is groot, want je bent letterlijk omringt door narcisten die allen met hun vinger naar jou wijzen.

Mensen zonder specifieke kennis van narcisme en narcistisch misbruik, hebben geen idee wat er speelt. Zo kan de emotionele mishandeling jaar in, jaar uit doorgaan. Zelfs professionele hulpverleners zien vaak niet wat er werkelijk aan de hand is. Ze denken dat het probleem ligt bij het slachtoffer, omdat de symptomen zo duidelijk lijken. Hoe langer het misbruik voortduurt, hoe gestoorder het slachtoffer lijkt. Maar je kunt narcistisch misbruik herkennen. Zoals een spoorzoeker aan de sporen ziet welk wild er op het pad gelopen heeft, zo zie je aan de sporen die een narcist op het slachtoffer achterlaat dat er sprake is van narcistisch misbruik. Zelfs zonder de partner in kwestie ooit gezien te hebben. Mits je weet waarop je moet letten.

Er zijn verschillende gradaties van narcistisch misbruik. Alle Cluster B-persoonlijkheidsstoornissen hebben een narcistische component. Tot deze groep behoren naast de narcistische persoonlijkheidsstoornis ook de borderline, theatrale en antisociale persoonlijkheidsstoornis. Bij de laatstgenoemden, beter bekend als sociopaten en psychopaten, is het misbruik extremer van aard en is er vaak sprake van sadisme. In deze categorie zien we ook vaker fysiek en seksueel misbruik in combinatie met het emotionele misbruik. Borderline heeft ook weer specifieke eigen kenmerken.

Kenmerken en symptomen van narcistisch misbruik

  • Je hebt weinig of geen zelfvertrouwen over
  • Je weet niet meer wie je bent of wat je wilt
  • Je bent obsessief bezig met je ex en de relatie
  • Je probeert logica te vinden in het gedrag (de pathologie) van je ex
  • Je bent in de war en loopt vast in tegenstrijdige overtuigingen
  • Je bent depressief
  • Je wilt zo niet verder leven
  • Je leeft niet meer in het moment
  • Je bent snel geïrriteerd en boos óf je voelt juist niets
  • Je bent gespannen, angstig en gestrest
  • Je kunt je niet goed concentreren
  • Je hebt nachtmerries en/of slaapt slecht
  • Je bent uitgeput en moedeloos
  • Je twijfelt aan je geestelijke gezondheid
  • Je gelooft dat alles jouw schuld is
  • Je bent een schim van wie die je vroeger was
  • Je zelfbeeld is extreem laag en je hebt een hekel aan jezelf
  • Je schaamt je voor jezelf en je gedrag
  • Je dissocieert en sluit je af van de werkelijkheid
  • Je schiet snel in een trauma-respons: vechten, vluchten of bevriezen
  • Je loopt op eieren en/of ontploft ‘zomaar’
  • Je hebt last van verslavingen en/of destructief gedrag
  • Je hebt last van angsten, fobieën en/of paniekaanvallen
  • Je bent overspannen of hebt een burn-out
  • Je saboteert de relatie met mensen om je heen
  • Je persoonlijkheid lijkt te zijn veranderd
narcistisch misbruik
Narcistisch Misbruik - Kenmerken & Symptomen V2

Als je in veel van deze symptomen iets herkent, neem gerust contact met ons op. Je hoeft je niet alleen te voelen in dit proces. Samen kunnen we kijken of narcistisch misbruik een passend beeld is bij jouw klachten en je ondersteunen op je pad naar herstel. We kunnen daarnaast onderzoeken of er ook sprake is van codependentie, liefdes- of relatieverslaving en/of eventuele andere problematiek. Onze therapeuten hebben al deze specialistische kennis in huis. Het goede nieuws is dat het met de juiste begeleiding heel goed mogelijk is te herstellen van narcistisch misbruik. De eerste stap heb je al gezet: bewustwording!

Hoe uitgehongerd moet je zijn geweest dat mijn hart een maaltijd werd voor je ego

Wil jij voorgoed de traumaband met je ex doorbreken? En herstellen van narcistisch misbruik?

Traumabinding
favicon

Klanttevredenheid

Nooit eerder bij de kern gekomen

Blij met Claudia's Care Center! Voorheen al meerdere psychologen bezocht toch op de een of andere manier nooit bij de kern gekomen. De methode van Claudia heeft me stapje voor stapje laten inzien waar mijn overlevingsstrategieën zitten en hoe mijn brein werkt in een relatie. De valse hoop, mijn te groot aanpassingsvermogen, het romantiseren zorgde er voor dat ik niet gelukkig kon zijn in een relatie! Het opnieuw leren voelen en het gevoel ook toelaten, zonder vluchtgedrag heeft me terug naar mijn eigen ik gebracht. Ik ben innerlijk een rijker mens geworden! Na anderhalf jaar therapie voel ik me een compleet ander mens, inmiddels al heel wat handvatten meegekregen om met mijn jeugdtrauma om te gaan en sterker in het leven te staan. Echt blij met Claudia's Care Center!   Anoniem

Heel fijn om op mijn eigen plek te staan

De familieopstelling voor mij was heel bijzonder. Mooi om van een 'afstand' te kunnen kijken wat er gebeurd binnen het gezin, waar ik uitkom. Het heeft me bevestigd, wat ik al vermoedde, nl dat ik sowieso niet op mijn plek sta. De laatste maanden kwam bij mij al meer de vraag op, of ik mijn leven wel leef. Voel me al wekenlang leeg en heb geen energie. Een beetje burn out achtige klachten. Dit kwam ook naar voren in de familieopstelling; dat ik voor mijn ouders en mijn broer heb gezorgd en dus niet voor mijzelf. De verwarring, verstrikking en symbiose binnen mijn familie (werk ook samen met mijn broer, wat het er in dit opzicht niet makkelijker op maakt). Hierdoor heb ik mijn behoefte om gezien te worden, het gat op te vullen etc buiten mijzelf gezocht, wat maakte dat ik op niet beschikbare mannen viel/val, mijn codependentie. Het was heel fijn te voelen hoe het is op mijn eigen plek te staan. Het is wel een beetje hoe nu verder... wat moet ik doen, of juist wel niet doen. Mijn leven lang heb ik dit zo gedaan en het is niet makkelijk dit te turnen. Dus voel nog wel enigszins verwarring. En dacht dat ik mijn codependent gedrag / verlatingsangst wel enigszins opgelost had, maar dat blijkt dus toch van niet. Als ik me verbonden voel met iemand, heb ik veelal de neiging me te versmelten met diegene. Voel wel steeds meer een soort split tussen de behoeftes van mijn kleine meisje en van mij als volwassen vrouw. Ook dit werd deze dag bevestigd, omdat ik uit de familie verstrikking wil. De ademsessie aansluitend was ook heel bijzonder en rustgevend. Heel mooi om de dag zo af te sluiten. Ik kijk dus echt terug op een hele fijne en bijzondere dag. Een soort nieuw begin, nu te gaan zorgen voor mijzelf! Alleen vraag ik mezelf nog wel af, hoe? Want ik heb nooit geleerd om voor mezelf te zorgen...

Levensveranderend

Dank je Claudia. Ik ben 53 en heb vele destructieve relaties gehad met vrouwen met een stoornis, de laatste vernietigend met een verborgen narciste. Ik heb nu zoveel geleerd van jou in een hele korte tijd. Levens veranderend... dat merk ik nu al. Voor het eerst voel ik liefde opkomen voor mezelf. Liefs, Nancy

Ellen V

Licht en bevrijd Wat ben ik blij dat Claudia op mijn pad is gekomen. Ik ben dankbaar voor de eerlijke, duidelijke en liefdevolle begeleiding naar het ontwikkelen van zelfliefde en het herkennen van de valkuilen om niet WEER in een destructieve relatie te stappen. Doordat ik nu duidelijk de schade uit mijn jeugd en tekort aan liefde onder ogen zie, begrijp ik mezelf en mijn gemaakte keuzes nu en kan ik het door middel van o.a meditatie een plekje geven. Ik voel me licht en bevrijd. Dank Claudia? Liefs, Ellen V

Me & Anorexia

The first sign of Anorexia appeared for me when I just turned fifteen, in October 2014. Time had passed and I had grown increasingly anxious and unhappy about all the changes occurring in my body due to adolescence. On the outside, I seemed to be totally fine according to my surroundings, but in front of the mirror the reflection appearing made me feel unhappy, no matter what other people would tell me; I felt fat. Since a very young age I had been very active doing sports and I had recently discovered a true passion for long distance running. Being physically active, I knew that there was no risk for me to have any weight problems, but still my complex grew increasingly more important and it was taking over my life. Too many changes were occurring at the same time, more and more, I started to question my appearance and how I would look after this metamorphosis. Being constantly surrounded by Medias telling us how we should look and how we shouldn’t, I felt scared not to be good enough and to be rejected. I decided that there was no other solution than to control those changes. Since the beginning I only had very good intentions, deciding to make sure that I ate very healthily. But I gradually got lost in confusion and I started to eat less and less. I became literally scared of food, scared that the moment it would enter my mouth it would make me blow like a balloon. Mealtime became an enemy for me, and controlling what I was going to eat became the only reason for me to get up in the morning. Every day I drew back into my world of isolation, in which I was all alone with a little voice telling me what I was allowed to eat or not. This little terrorist had taken power over me. I was getting more and more tired, sometimes I even felt dizzy and my performance in running was not improving either. This upset me a lot but I couldn’t eat, the terrorist said no. I didn’t possibly understand why I felt so sad and absent-minded now that I had that control. I wasn’t being myself and although I tried, I couldn’t hide it. My mother slowly realized that my way of eating had changed and that it wasn’t at all suitable for the amount of sport I was doing. She tempted to warn me but I did not want to listen. I felt harassed and I was scared she would take away from me this control I was holding on so tight. Time passed and I had already lost three kilos, when I got a serious stomach flew which made me loose five additional kilos. At that time my mother seriously banged at my door and woke me up, in a rather harsh and straight forward manner. But miraculously that’s how she brought me back to reality and made me take my first step to recovery. I was scared to let go of the control the terrorist was offering me but somehow, I knew deep down, that I had to trust my mother. In addition, the new reflection in the mirror told me that this was not how I truly wanted to be. I was battling my way out of the grasps of my terrorist, admitting my disease and determined to get help. After staying a few days in Hospital, to make sure that I was in good conditions, with the entire support of my school, my friends and my family, I started taking regularly part in supervised groups in wish I was able to share my situation with other people having similar problems. By this mean I was able to learn more myself about what was happening to me, and realized most importantly, that I wasn’t alone. I tried to stay as open as possible about my terrorist because I was aware that isolation was a true danger. I wasn’t yet stronger than him and he could easily make me fall down the stairs again. I knew that staying honest and talking about it would be a security against forgetfulness. Anorexia is in fact, a disease which puts you in constant denial and the best way to act against it, primarily, is to stay honest to yourself and others. This is what saved me from never setting free from the lie I lived in. With the help of a nutritionist, I learnt to overcome my fear of food and I slowly started to enjoy it again. She gave me enough information to get back to a healthy weight again, but still, the unrealistic fear of getting fat was still anchored deep down in me. I then met Claudia Krumme who worked with me at a psychological level to help me overcome my fears. I gradually became more aware that the little voice commanding me was in fact Anorexia. I became stronger than the terrorist, and I finally was able to tell him off. I started to work on myself, trying to understand the roots of my disease. Through Mrs. Krumme’s process of working, involving the analysis of feelings of the individual, I finally learnt one essential thing. I realized that all the love of the world would not be enough to make me happy, until I would start accepting and loving myself first. People believing in me wouldn’t bring me faith until I would start to believe in myself. I realized that finally I was entirely alone, no one could make me decide to make me gain weight or change my state of mind apart from myself. I was the pill who could cure the illness. That was as far as my surroundings could lead me. I had to trust myself, have the courage to let go of my fears and make my steps, even if the road would be long and hard. Soon enough I decided that I had to use the same intense determination with which I had come down this sinister hole, to come back up again. I personally have to say that having clear goals helped me a lot. I want to lead a healthy life, and I want to take my passion for running further. In hard times, I remind myself those goals and they bring me hope and keep me going. Now waking up in the mornings, I feel I am growing stronger, daring, little by little, to let go from all my fears. I acknowledge the fact that I haven’t yet reached the end of the path of my recovery. The biggest part of it is yet to come: accepting myself just as I am. This step is indisputably one that each human being has to take, in order to survive throughout the life he has been given. I can see a very positive prospect in the course of my experience with Anorexia; my personal issues becoming so dominant over my existence at a rather young age, I realized that life has already given me a chance to learn the skill of acceptance of oneself, a skill which most of the people only attain towards the middle of their lives. Similarly, life has given me the opportunity to aquire serenity, tolerance, confidence and trust in myself, a challenge that I am willing to take. It wants me now, to let my mind come to peace with my body, a body with which I am destined to live with until the very last day. As to this day, I learnt not to suppress it. On the contrary, I am aware that throughout my life, in difficult time involving stress, anxiousness and doubt, he will be there to hunt me again telling me I am not good enough whatever I do. In those hard times, I manage to detect this terrorist, I analyze what he tells me but most importantly I do NOT listen to him. I give myself the choice of not giving it any importance and that is precisely what makes my strength. The healthy part of me has taken back the lead. I realized that Health, Happiness and my passion for running are much more important to me than the vicious quest of being the skinniest possible. I am thankful for all the support I am given and I consider myself unbelievably lucky to be supported by such caring people. I want to thank my family, the school staff for their amazing support, and Claudia Krumme for her help and guidance. But I am particularly grateful to my mother who since the first day was determined to help me defeat my little terrorist.

Gelukkig is Claudia erg all-round op verslavingsgebied

Ik heb Claudia ontmoet bij de 12 stappengroepen van de NA (Narcotics Anonymous), waar ze mijn sponsor (= persoonlijk begeleider) was gedurende ongeveer een jaar. Claudia was mijn eerste echte sponsor binnen de NA, en toen ik haar ontmoette had ik nog regelmatig terugvallen in gebruik. Anderen hadden mij aangeraden om Claudia als sponsor te vragen, omdat ze binnen de NA toen al bekend stond als een kundig begeleider. En dit kan ik inmiddels zeker beamen. Claudia leerde me de basis van dit programma, en gaf me een stevig fundament mee, waar ik tot op de dag van vandaag (9 jaar clean met halverwege een kleine uitglijder van 1 avondje drinken) plezier van heb. Omdat ik steeds bleef terugvallen in gebruik (alcohol, speed, crack en heroïne), en nog op de methadon zat, heeft Claudia me geholpen om eerst naar een kliniek te gaan om van de methadon af te bouwen, en mijn basis te versterken. Want wat bleek: zolang ik nog methadon in mijn systeem had, reageerde mijn lichaam alsof ik drugs in mijn systeem had, en bleef ik dus trek houden. Dit is het zelfde als, zoals ze bij NA zeggen, “die eerste pakken”, waarna je in de obsessie komt en niet meer kan stoppen. Vandaar de uitspraak: “een is teveel, duizend nooit genoeg”. Op het moment dat ik abstinent was, ben ik deze ervaring blijven toepassen: ik wist dat ik niet die eerste moest pakken, omdat ik dan weer zou zijn overgeleverd aan mijn verslaving. Dit is ook stap 1 van de 12 stappen, welke ik samen met Claudia heb doorgewerkt. En vanaf dat moment bleef ik clean. Drugs of drank gebruiken waren nu geen optie meer, en ik wilde het ook echt niet meer. Maar ik had nog wel last van de gedachte dat ik geen plezier meer zou kunnen hebben op sociale gelegenheden zonder drank. Drank wordt door de NA immers ook als een drug gezien. Claudia leerde me dat dat een rouwproces is, en dat het er gewoon bij hoort, en dat gaf me veel kracht en vertrouwen. Eenmaal clean en nuchter merkte ik dat mijn verslaving weer de kop op stak op andere gebieden in mijn leven, zoals in de vorm van overmatig eten, en op het vlak van seksuele relaties. Gelukkig is Claudia erg all-round op het gebied van verslaving, en kon ze me helpen om ook op deze gebieden de 12 stappen methode toe te passen. Ook na de periode dat ze mijn NA sponsor was, heb ik haar zo nu en dan nog om advies gevraagd, en daar veel aan gehad. Ze leerde me zien dat al deze obsessies manieren waren van mijn onbewuste om niet bij mijn gevoel te hoeven zijn. Onder haar begeleiding heb ik langzaam de moed gekregen om dit toch, stapje voor stapje, aan te gaan. Inmiddels ben ik 9 jaar verder, en gelukkiger dan ooit. Ik werk nu sinds 3 jaar zelf in de kliniek waar ik destijds ben afgebouwd met de methadon, als ervaringsdeskundige. Het geeft me een super goed gevoel dat ik nu zelf alles wat ik geleerd heb, van Claudia en van anderen, door kan geven aan de cliënten waar ik nu mee werk. Liefs, Milou

Sharon

Opleiding van leed naar liefde Vorig jaar september ben ik gestart met de opleiding van leed naar liefde, het was de eerste keer dat de opleiding gegeven werd vanuit Counseling Center Changes en dat was een hele bijzondere ervaring. Enerzijds voelde het als een soort bekroning op het lange pad dat ik heb afgelegd en nog steeds afleg in zelfontwikkeling.  Ik heb een lange weg achter de rug waarin ik door meerdere narcistische partners terug gespiegeld kreeg dat ik kampte met co-dependancy issues. Een pijnlijke en moeilijk ontdekking die ik toentertijd deed maar daar verantwoordelijkheid voor nemen heeft me immens veel gebracht. Het heeft me opgeheven uit de rol van slachtoffer zijn van deze dynamiek naar een tot wasdom gebloeide vrouw die in staat is gezonde relaties aan te gaan vanuit het hart in plaats vanuit pijn. In mij was er een diep verlangen om alles dat ik geleerd, geheeld en ontdekt had te gaan delen met mensen die met dezelfde thema’s worstelde en ze te begeleiden op hun weg van herstel. Maar hoe dit praktisch aan te vliegen? De opleiding van lief naar leed diende zich aan en daarmee ook een praktische weg om mijn wens en verlangen om met deze thematiek gericht te werk te gaan en anderen te begeleiden. Ik heb de opleiding als enorm verrijkend ervaren, Marian Verschuren heeft een hele mooie en heldere manier van informatie aanreiken en tevens geeft ze een mooie en krachtige bedding waarin de verschillende oefeningen mogen plaatsvinden om de verschillende technieken persoonlijk te ervaren en oefenen. Ondank ik al de nodige ervaring had heeft de opleiding me enorm verrijkt en ook veel meer zelfvertrouwen gegeven in mijn persoonlijke zijn maar ook op professioneel vlak in het begeleiden van mensen met een hulpvraag aangaande hun relationele dynamieken. Een mooie extra was doordat de deelnemers een verschillende achtergrond hadden de kennis, input en ervaring van de deelnemers heel mooi ingezet werd tijdens het werken aan casussen. Deze manier van ‘eigen maken’ van de technieken heb ik als uiterst waardevol en bekrachtigend ervaren. Binnen het therapeutische wereld laat het begrip, kennis en inzicht  aangaande co-dependancy en relatieverslaving helaas nog te wensen over, dit maakt deze opleiding een die naadloos aansluit bij de behoefte van veel mensen met een hulpvraag aangaande deze thematiek. Zoals benoemt dus een enorme verrijking en voor mij persoonlijk een bekroning op de weg die ik tot nu toe heb mogen afleggen.

Mijn batterij is weer fully loaded

Back to real life.. Na een intens liefdevol, enerverende en inspirerende innerlijk kind retreat op Tenerife. Mijn batterij is weer fully loaded, mooie inzichten opgedaan, innerlijk kind stukken mogen helen in een ontspannen, liefdevolle sfeer. Het innerlijk kind retreat is een absolute aanrader! @Changes Counseling Center, Claudia, Wilna & Marian super bedankt! Dikke zoenen.

Anoeschka

De transformatie retreat op Ibiza was fantastisch! Van te voren had ik best wat weerstand en vond het spannend om te gaan maar ik had het voor geen goud willen missen. Aan alles is gedacht, van het welkom, de opbouw gedurende de week tot het afscheid. Ik ben al 17 jaar bezig met zelfontwikkeling en toch waren de oefeningen verrassend en nieuw voor mij. Ik heb weer zoveel nieuwe dingen geleerd. De ademsessies waren elke keer weer magisch, mede door de geweldige begeleiding, ik ben daardoor echt door een transformatie gegaan. Ik heb het retreat samen met mijn man gedaan en dat heeft ons dichter bij elkaar gebracht, ik zou dit ieder koppel aanraden! Het hoogtepunt was de cacaoceremonie ademsessie met afsluiting dansen, mijn hart was volledig open, ik zal het nooit vergeten! En dan niet te vergeten de fantastische plek waar we verbleven en het heerlijke eten elke dag! Dankjewel lieve Claudia en het geweldige team, dit was voor mij onvergetelijk! ❤️ Liefs Anoeschka

Rita

Geen afscheid maar een nieuw begin Met pijn in het hart, heb ik net de laatste groepsdag van het jaartraject bij Claudia, achter de rug. Ik beschouw het niet als het eind, maar eerder als een nieuw begin. Wat een waardevol traject. De theoretische online lessen , absoluut noodzakelijk om te begrijpen waar je in zit .De groepsdagen, niet alleen waardevol, maar zeker de vriendschappen die je er aan overhoudt. En uiteraard ook de individuele sessies. Theorie is niets zonder voelen, en ook voelen heeft theorie nodig. Ik ben dankbaar en blij dat ik voor het jaartraject heb ingetekend, omdat ik die tijd ook echt nodig had. Het is een heel proces. Aanvankelijk laat je maar toe wat je kan toelaten.Omdat we meester zijn in het uit de weg gaan van onze oude kindpijn. Het bewust worden daarvan is een hele weg. Dan weer een stukje theorie en dan weer een stukje ervaren en doorvoelen. Om al zo de puzzel, de blauwdruk van je eigen leven te leren kennen. Het gaat echt om het leren kennen van jezelf. De moed en het lef hebben om je niet langer afhankelijk te maken van de liefde en erkenning van een ander. Voor ik aan dit traject begon , had ik nog nooit van de begrippen codependentie en relatieverslaving gehoord. En ik heb lang, zoals dat bij elke verslaving hoort, in de ontkenning gezeten. Maar gaandeweg laat je meer en meer stukken van jezelf toe. Ga je de communicatie met jezelf aan, worden je kindtrauma’s zichtbaar , en kan je jezelf gaan helen. Belangrijk in dit heel traject is dan ook, de herhaling van de lessen. En gelukkig kan dat, omdat je levenslang toegang hebt. In het begin, laat je maar toe wat je op dat moment aankan. Later op je weg, bij herhaling van een les, hoor je net weer andere dingen en kan je weer een stapje dieper herstel toelaten. Ik kan nu voelen wanneer ik in mijn trance schiet. “Trance” , was eerst een theoretisch begrip voor me maar nu kan ik duidelijk voelen, dat als de ander zich niet goed voelt , er als het ware een energie uit mij stroomt naar de ander, en ik onmiddellijk de pijn daar wil weghalen. Ik ben dan volledig weg van mezelf. En ik verwar dit zelfs met liefde. Doordat ik denk dat ik liefde voel voor de ander, geraak ik op die manier verstrikt in een ongezonde relatie. Want ik heb mezelf verlaten om voor de ander te zorgen. En paradoxaal genoeg ,omdat ik mezelf verlaten heb, verwacht ik van de ander dat hij of zij me weer heel laat voelen. Ik ervaar meer en meer dat de sleutel tot zelfbevrijding ligt in het verbinden met mezelf. In die diepe verbinding, vind ik mijn kracht terug. Los van de ander. Los van de afhankelijkheid. Ik wens jullie allen een mooi proces toe. Hartelijk dank Claudia Krumme, voor de liefdevolle begeleiding. Liefs Rita