Valse hoop doorprikken en eindelijk kiezen voor jezelf.

Je blijft hopen dat het beter wordt.
Dat hij of zij dít keer wél luistert.
Dat er eindelijk een moment komt waarop jij wordt gezien, gehoord, gevoeld, écht.

Je hebt al zo vaak gedacht:
“Als ik maar geduld heb.”
“Als ik het anders aanpak.”
“Als ik nog één keer probeer…”

Maar keer op keer gebeurt hetzelfde.
De stilte na een ruzie. De belofte dat het niet meer zal gebeuren.
En dan, even later, weer dat lege gevoel.
De twijfel. De pijn.

💭Valse hoop houdt je vast

Valse hoop is als een ballon vol lucht:
Je weet dat hij ooit zal knappen, maar je houdt hem vast omdat loslaten té eng voelt.
Want wat blijft erover als de ballon leegloopt?

Maar juist wanneer je de ballon durft los te laten,
wanneer je de werkelijkheid durft te zien voor wat die is,
komt er ruimte.

Ruimte om te ademen.
Om jezelf terug te vinden.
Om niet langer te wachten tot een ander verandert,
maar te kiezen voor jóu.

💔Een voorbeeld dat vele van ons herkennen

Je zit aan de eettafel.
De spanning is voelbaar, nog vóór er iets gezegd wordt.

Er is een blik, een zucht, een stilte.
En in een fractie van een seconde begint de twijfel alweer te spreken:
“Heb ik iets verkeerd gedaan? Was ik te gevoelig? Had ik mijn mond moeten houden?”

Even later escaleert het.
Woorden worden verdraaid.
Jouw gevoel wordt ontkend of weggewuifd.
En voor je het weet, voel jij je schuldig, ook al deed jij niets verkeerd.

Dan volgt er weer rust.
Een berichtje, een vriendelijk gebaar, een moment van warmte.
Het lijkt alsof alles goedkomt.
En even geloof je het weer.

Maar dan begint het opnieuw.
De afstand. De kou. De onvoorspelbaarheid.
De cyclus van hoop en teleurstelling.

Dát is valse hoop.
De overtuiging dat liefde, begrip of verbinding nog mogelijk is,
terwijl je diep vanbinnen weet dat de dynamiek je langzaam uitput.

Een destructieve, toxische relatie verward vaak pijn met passie,
en spanning met liefde.
Je leeft van kleine momenten van geruststelling,
terwijl je hart steeds stiller wordt van het wachten.

Het is geen liefde die je vasthoudt,
het is de hoop op wat ooit wás, of wat had kúnnen zijn.

🌸De waarheid is pijnlijk, maar bevrijdend

Wanneer je eindelijk durft te zien dat wat je hoopt, niet overeenkomt met de werkelijkheid,
dan breekt er iets open.

Ja, het doet pijn.
Maar het is óók het begin van vrijheid.

Want dáár, in dat moment van eerlijkheid,
ontstaat de kracht om te zeggen:
“Genoeg. Nu kies ik voor mij.”

Je hoeft niet langer te hopen dat iemand anders jou redt.
Je mag jezelf terugvinden, stap voor stap, met zachtheid en waarheid als kompas.

💎Gratis mini-training: 

We hebben op dit moment een gratis mini-training voor je waarin je ontdekt:
• waarom jij bleef hopen,
• wat jou onbewust vasthoudt,
• en hoe je weer kunt kiezen voor jezelf, met kracht én helderheid.

4 gratis lessen – Codependentie Experts

Je verdient geen liefde die telkens pijn doet.
Je verdient liefde die écht voedt.